با تو دیوونگی هم قشنگه

صدایم کن تا بفهمم هنوز در این جهان تاریک نقطه ای هست که مرا می‌خواهد که در ازدحام این‌چهره های بی روح کسی هنوز شکل مرا به یاد دارد.

قصه‌ی روز و شبِ من سخنی مختصر است روز در خواب خیالاتم و شب بیدارم

دل به دل راه ندارد که به عینی دیدم دل من غرق در آشوب و لبش خندان بود .

"آدمها هنگامی که مطمئن می‌شوند عمیق دوستشان داریم میروند"

از در درآمدی و من از خود به در شدم، گویی کز این جهان به جهان دگر شدم .

با تو باید عشق را با چه زبانی حرف زد ؟ أنتَ في قلبي ، مَنیم جانیم بُلورسن ، فور اِوِر

تو مرا آزردی که خودم کوچ کنم از شهرت تو خیالت راحت میروم از قلبت میشوم دور ترین خاطره در شبهایت تو به من میخندی و به خود می‌گویی باز می آید و می سوزد از این عشق ولی بر نمیگردم ، نه میروم آنجا که دلی بهر دلی تاب دارد عشق زیباست و حرمت دارد

یه روز اگه فراموشیم بگیرم تنها چیزی که یادم‌ میاد چشاته...