تو مرا آزردی که خودم کوچ کنم از شهرت تو خیالت راحت میروم از قلبت میشوم دور ترین خاطره در شبهایت تو به من میخندی و به خود می‌گویی باز می آید و می سوزد از این عشق ولی بر نمیگردم ، نه میروم آنجا که دلی بهر دلی تاب دارد عشق زیباست و حرمت دارد

یه روز اگه فراموشیم بگیرم تنها چیزی که یادم‌ میاد چشاته...

احساسات بیان نشده هیچوقت فراموش نمی شوند.

تو به تحریک فلک فتنه ی دوران منی من به تصدیق نظر محو تماشای تو ام

آری آن روز چو میرفت کسی داشتم آمدنش را باور من‌نمی‌دانستم معنی هرگز را تو چرا بازنگشتی دگر؟