_واقعا ازت انتظار نداشتم، واقعا که میگم میدونی یعنی چی دیگه؟ +یعنی توقع داشتی ماست باشم؟ _نه، توقع داشتم منطقی باشی، مثل همیشه‌ت +آهان پس منطقی بودن یعنی ماست بودن. ممنون معینشو نمی‌دونستم لیندا جوری سرش را برگرداند که هرکس آن صحنه را میدید اطمینان می‌یافت گردنش مشکل پیدا می‌کند:«تو هیچوقت تیکه نمی‌نداختی» کارلوس پوزخندی زد:«اتفاقا همیشه اینکارو می‌کردم و تو به دیدِ شوخی می‌دیدی، الان چون عصبانی ای داری بد برداشت میکنی» لیندا با حرص گفت:«چرا نباید عصبانی باشم وقتی مث روانیا رفتار کردی؟ الان باید تشویقت کنم بگم آفرین برو هرکی که ناراحتت کرد رو جر بده؟ اصلا میخوای راجب روش های مختلف جر دادن کتاب بنویسی؟ مطمئنم خیلی مشهور میشی» کارلوس آشکارا خنده اش گرفته بود اما سعی کرد خودش را جدی نشان دهد:«من فقط می‌خواستم از پسرم دفاع کنم» لیندا چشمانش را در حدقه گرداند: «کاری که تو کردی اسمش دفاع نبود، رسماً حمله بود» کارلوس حق به جانب سرش را تکان داد:«حتی اگه حمله هم باشه، ضدحمله محسوب میشه» اخم های لیندا در هم گره خورد و گام هایش را بلند تر کرد: «از کِی تا حالا کارشناس حمله و دفاع و ضد حمله شدی؟ نکنه مربی فوتبال بودی خبر نداشتم؟ چیه نگاه می‌کنی؟» کارلوس که دید ادامه ی گفتگو هیچ فایده ای ندارد گفت:«حالا اونقدرا هم اتفاق خاصی نیفتاده بیخیال» لیندا سعی کرد نفس عمیقی بکشد، اما فایده نداشت، حتی اگر تمام اکسیژن دنیا را هم در آن لحظه می‌بلعید باز هم آرام نمی‌شد:«میشه بگی دقیقا باید چه اتفاقی بیوفته که از نظر تو اتفاق خاص محسوب بشه؟ زمین به آسمون بیاد یا آسمون به زمین بره؟ اتفاق خاص؟ خودت میدونی چی میگی؟» و بعد نگذاشت کارلوس حرف بزند و ادامه داد:«شانس اوردیم آقای مدیر آدم باشرفی بود و رضایت داد وگرنه الان جنابعالی بجای اینجا گوشه ی بازداشتگاه نشسته بودی» ایندفعه کارلوس گام هایش را تندتر کرد:«ای کاش اینو نمی‌گفتی، دیگه حالم از کلمه ی شرف هم بهم میخوره» لیندا هرچقدر هم تند می‌رفت به قدم های بلند کارلوس نمی‌‌رسید. به نفس نفس افتاده بود:«من نمی‌دونم.. مشکل تو چیه؟ اون که.. گفت اشتباه کرده» کارلوس ایستاد:«ولی من اینو تو چشماش نمی‌دیدم. فقط واسه ی رفع تکلیف گفت» لیندا کوتاه آمد، ولی نه بخاطر اینکه نظر کارلوس را بپذیرد:«باشه لطفاً بیا الان دیگه بحثی نکنیم فقط بریم خونه، من به راف نگفتم دارم میرم کجا، اینقد هول شده بودم فقط سریع آماده شدم زدم بیرون» حال که حرف راف پیش آمده بود، هر دو تمام پیشامد هایشان‌ را کنار گذاشتند و دیگر بحثی نکردند. کارلوس با لبخندی دلگرم‌ کننده گفت:«نگران نباش مطمئنم مثل هرشب این موقع تو اتاقش خوابه» لیندا هم در پاسخ به کارلوس لبخندی زد و امیدوار بود همینگونه باشد #سقوط

وای این خیلی باحالههه✨

نیمه شب فرا رسید و ستاره ها کم کم رخ نشان دادند و این فقط آغاز یک پادشاهی عظیم است . شب تان به خیر و خوشی ساکنان سایه ها هر چند فکر نمیکنم در قلمرو سایه ها چنین چیزی پیدا کنید .🌑

عصرتون بخیر

یه مکالمه بین تانجیرو و گیو سان : تانجیرو : خیلی عذرمیخوام ، تومیوکا سان. سلام ،ببخشید که مزاحمتون شدم گیو سان منم .شما اون جا هستید؟بسیار خب دارم میام تو . گیو سان : داره میاد تو ؟نه، حتماً گفته که دارم می‌روم.حتما اشتباه شنیدم. تانجیرو :گیو سان . #آموزش‌زبان‌ژاپنی

5 روش ملایم برای گفتن «نه» به زبان روسی متاسفانه، من نمی‌توانم. متاسفم، نه.در مورد رازا دفعه‌ی دیگر، باشه؟ امروز نه، باشه؟ بگذار در موردش فکر کنم #آموزش‌زبان‌روسی