آغاز مسیر برخورد با قاتلین رجب زاده ها، برخورد با سلبریتی و اینفلوئنسر حمایتگر جانی و جاده‌صاف کن جنایت است @satvah

در حکومتی که به اسم اسلام بر سر کار آمده، آن چیزی که بر همه مقدم است، عمل به تکالیف الهی و اسلامی است همه مسئولین در این حکومت موظفند عامل به این تکالیف باشند نظر مسئول، کارشناس و ... زمانی ارزشمند است که تقویت کننده دین خدا باشد، در راستای حکم خدا باشد، یاری دهنده نائب امام زمان عجل الله باشد و الا این نظرات و این تلاش ها، چه ارزشی دارد @satvah

نگاه حداقلی به ظرفیت های خارق‌العاده و بی‌نظیر ایران، ظلم آشکار در حق این مملکت و این مردم است چطور می‌شود چنین مردم پای‌کار و فداکاری داشته باشیم و نگاهمان در بهترین حالت حفظ وضع موجود باشد؟! چطور می‌شود چنین منابع سرشار و متنوعی در کشوری پهناور، از نیروی انسانی جوان و تحصیلکرده تا منابع خدادادی و بی‌نظیر در زمین و دریا وجود داشته باشد و به تأمین حداقل نیاز های سفره مردم بسنده کنیم و آن را به عنوان افتخار فریاد بزنیم؟! ایران بزرگ در همین وضعیت جنگ و تحریم نیز میتواند در عرصه های مختلف، با وجود ظرفیت های گسترده خود، پرقدرت رو به جلو حرکت کند به شرطی که تفکر خودباوری با نگاه به توانمندی‌ها و ظرفیت‌های داخلی در کشور حاکم باشد، نه تفکر تلاش برای بقا با نگاه به طرح ها و کمک های خارجی کجا تفکر خودباوری با استفاده از استعداد ایران و ایرانی حاکم بوده و پیشرفت نکرده‌ایم یا شکست خورده‌ایم؟! @satvah

ما تکلیف داریم استعمارگران را به خوبی بشناسیم و شیوه های نوین استعمار را فهم کنیم ما تکلیف داریم مقابل جریان استعمارگر و عمله های داخلی آنان بایستیم و همه‌جانبه مقاومت کنیم مبادا فکر کنیم لحظه ای پیاده سازی و پیشبرد اهداف خود را رها کرده‌اند مبادا فکر کنیم کشور های استعمارگر با آن تجارب و تاریخ در استعمار کشور ها، ایجاد نظم نوین غربی و چپاول منابع و منافع دیگر کشور ها را رها کرده‌اند و صرفا بر جنگ نظامی تمرکز دارند! ابدا امروز شاید بیش از هر دوران دیگری، با عناوینی فریبنده و با ایجاد ساختار های جدید، در حال پیاده سازی اهداف خود و استعمارگر کشور ها به شیوه‌ای نوین هستند @satvah

ملت تفاوت بین آن‌که با دغدغه و از روی خیرخواهی، به پشتوانه ایمان و تقوا و به تبعیت از امر ولی و با درک شرایط، بر وحدت تاکید می‌کند و مردم را مکرر به حفظ آن میخواند با فلان رسانه، کانال و چهره رسانه ای و سیاسی که برای پیشبرد نگاه و جریان خود و ساکت کردن نگاه دیگر و متفاوت از خود، وحدت وحدت از دهانش نمی‌افتد را به خوبی میفهمد و تفکیک می‌کند هر چند که در وضعیت فعلی کشور، نباید و نمی‌شود مصداقی به این مسائل پرداخت @satvah

بر خلاف تصور جاری، دولت بدون ایده نیست، رئیس جمهور بی‌برنامه نیست، دولت ایده مرکزی و اتاق فکر بسیار فعال دارد و در حوزه های مختلف، بخصوص در اقتصاد، فرهنگ و بین‌الملل، ایده های خود را با قدرت پیش می‌برد یکی از دلایلی که وفاق یا هر آن‌چیزی که معنای وفاق می‌دهد و شامل تعامل همه دستگاه ها و نظرات است، در نهایت به‌ سوی ادبیات و ایده دولت غش می‌کند و در آخر ایده دولت به کُرسی می‌نشیند همین موضوع است آنطور که به نظر می‌رسد سایرین یا اتاق فکر فعال و ایده مرکزی ندارند، یا همتی برای چانه زنی در سطوح بالا وجود ندارد چرا که حتی در موضوعات حساس و دارای مخاطره، مثل بنزین و اقدامات اقتصادی دارای تبعات مهم و گسترده، ایده مقابل به صورت جدی مطرح نمی‌شود یا مقاومت جدی صورت نمی‌گیرد @satvah

«مشارطه» آن است که در اوّل روز مثلاً با خود شرط کنی که امروز برخلاف فرموده خداوند رفتار نکنی. سپس باید وارد «مراقبه» شوی. به شیطان بگو که من یک امروز با خود شرط کردم که خلاف فرمان خداوند، عمل نکنم. باید به همین حال باشی تا شب که موقع «محاسبه» است. به این حال باش تا خدای تعالی تو را به صراط مستقیم انسانیت برساند. (ص ۹ و ۱۰ کتاب شرح چهل حدیث امام خمینی رحمه الله) @satvah

مسئله این است تقریبا کسی اهل خواندن و مطالعه نیست، فارغ از درستی یا نادرستی، برجام را حتی برخی از اعضای اصلی و هدایت کننده تیم مذاکره کننده به درستی نخوانده بودند، بسیاری اصلا حتی درباره کلیت ماجرای FATF و پالرمو اطلاعی ندارند، قانون حجاب را حتی در راس دولت بسیاری نخوانده اظهارنظر می‌کردند، همین حالا لایحه کنوانسیون خزر را کمتر کسی مطالعه کرده، از این قبیل موضوعات کم نیستند و متاثر از عناوین، تیتر ها و هیاهو ها، موضوعات و مسائلی بر کشور تحمیل می‌شود که شاید تا سال ها با آن چالش داشته باشیم و مضراتش دامن نسل های بعد را هم بگیرد @satvah

برای بسیاری واقعا سوال شده که اگر مذاکره نکنیم چه کنیم این پرسش را رئیس جمهور هم بیان کرد، تعدادی از صاحب نظران به آن پاسخ مستدل داده‌اند 👇

روز گذشته صرفا کلیات قانون مقابله با نفوذ بیگانگان در مجلس شورای اسلامی تصویب شد و جزئیات آن هنوز مشخص نیست حالا ببینید برای تصویب همین کلیات، امروز آه از نهاد چه کسانی برآمده و با مصاحبه و یادداشت و اختصاص تیتر های روزنامه های خود به تخریب این قانون پرداخته‌اند مسئله نیاز به توضیح بیشتری ندارد @satvah

قانون مقابله با‌ نفوذ؛ ضرورتی راهبردی برای حفظ استقلال ملی از مسیر شفافیت ✍ دکتر روح‌الله نجابت عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی ▫️نفوذ خارجی در جهان امروز، فراتر از تهدیدهای کلاسیک، به ابزاری پیچیده برای جهت‌دهی به محاسبات کلان کشورها در حوزه‌های تصمیم‌سازی، رسانه، اقتصاد و شبکه‌سازی نخبگانی تبدیل شده است. این پدیده نه یک امر تصادفی، بلکه جزء لاینفک حکمرانی در عصر رقابت‌های قدرت است. دولت‌های پیشرو جهان، با درک این واقعیت، از رویکردهای هیجانی و «ممنوعیت‌های کور» عبور کرده و به الگوی «شفافیت‌بنیان» روی آورده‌اند تا میان ارتباطات مشروع و مداخله‌ی مخرب، مرزی حقوقی ترسیم کنند.   ▫️اجماعِ تقنینی در نظام‌های حقوقی توسعه‌یافته نشان می‌دهد که مقابله با این پدیده، نیازمند ابزارهای قانونیِ دقیق است. نگاهی به رویه‌های جهانی این واقعیت را تایید می‌کند؛ از «قانون ثبت نمایندگان خارجی» در آمریکا (معروف به FARA مصوب ۱۹۳۸) تا «قانون شفافیت نفوذ سیاسی» در استرالیا (۲۰۱۸)، و از سازوکار «ثبت نفوذ خارجی» در ذیل قانون امنیت ملی بریتانیا (۲۰۲۳) تا قوانین جدید و جامعی که در همین سال ۲۰۲۴ در کانادا و فرانسه برای پیشگیری از مداخلات بیگانگان به تصویب رسیده‌اند، همگی بر یک اصلِ بنیادین استوارند: «ارتباط با طرف خارجی به‌خودی‌خود جرم نیست؛ اما هرگونه فعالیتِ پنهان که با هدایت بیگانگان و با هدفِ اثرگذاری بر تصمیمات و فرآیندهای ملی انجام شود، باید الزاماً زیر نورافکنِ شفافیت قرار گیرد.»   ▫️جمهوری اسلامی ایران، با موقعیت ژئوپلیتیک ویژه و در مواجهه با فشارهای مداومِ خارجی، نمی‌تواند نسبت به این واقعیتِ تقنینی بی‌تفاوت باقی بماند. فقدان چارچوب جامع در این حوزه، کشور را یا در معرضِ آسیبِ نفوذِ پنهان قرار می‌دهد یا درگیرِ برخوردهای غیرساختارمند و مقطعی می‌کند که هزینه‌های سیاسی و اجتماعی ناخواسته‌ای را تحمیل می‌نماید. ورود مجلس شورای اسلامی به این عرصه، نه یک انتخابِ حاشیه‌ای، بلکه ضرورتی برای ارتقای امنیتِ ملی و حفظِ استقلالِ تصمیم‌گیری است.   ▫️آنچه اکنون ضرورت دارد، تدوینِ قانونی است که ضمن تضمینِ بسترِ ارتباطاتِ علمی، اقتصادی و دیپلماتیک، «نفوذِ مخرب» را ضابطه‌مند کند. چنین قانونی باید با دقتِ مفاهیم، پیش‌بینی استثناهای حقوقی، تضمینِ حقِ اعتراض و تناسب میانِ جرم و مجازات، مسیر را برای یک حکمرانیِ مقتدر و شفاف هموار سازد. ▫️نقدِ کارشناسی بر جزئیاتِ این طرح، نه‌تنها مذموم نیست که لازمه‌ی غنای متن است، اما تردید در «اصلِ ضرورتِ قانون‌گذاری» در این حوزه، نادیده گرفتنِ واقعیت‌های جهانِ معاصر و گذار از امنیتِ ملی به سوی آسیب‌پذیریِ راهبردی است. امروز، زمانِ تبدیلِ شفافیت به سلاحی برای امنیت و اقتدار است. @satvah