با سلام و عرض ادب فراوان خدمت شما خواهر گرامی و ارجمند به‌ عنوان یکی از اعضای کانال آقای حیدری مطالبی چند را به جهت تکمیل مباحثتان عرض می‌کنم. اولا این را بگویم که نقد شما نه تنها محترمانه که بسیار عمیق و برگرفته از دغدغه‌ای اصیل برای اعتلای نگاه دینی به زن است. اجازه دهید پیش از هر چیز، بر این نکته تأکید کنم که وجود چنین نقدهایی نشانه پویایی اندیشه دینی است و من به سهم خود از این هم‌دلی و دغدغه‌مندی شما به عنوان خواهری که تقدس کانون خانواده را پذیرفته است، عمیقاً قدردانی می‌کنم. نکات شما کاملاً بجاست و من با بسیاری از زوایای نگاه شما موافقم. اما اجازه دهید از منظری دیگر به مسئله بنگریم، شاید این دو نگاه در عرض هم نباشند، بلکه در طول هم و مکمل یکدیگر باشند. شما می‌گویید: «صرف در خانه ماندن نمی‌تواند مادر ممتاز و آگاهی بسازد». من کاملاً با شما موافقم. اما می‌خواهم اینگونه پاسخ دهم: «صرف حضور در جامعه هم نمی‌تواند مادر ممتاز و آگاهی بسازد». به تعبیر دقیق‌تر، آنچه در کتاب «زندگی به رنگ جهاد» و نگاه رایج به "کمال زن" دنبال می‌شود، نه «حصر در خانه» که «اصالت‌بخشی به نقش محوری زن در خانواده» است. بیایید این دو مفهوم را از هم تفکیک کنیم: ۱. تفاوت "اصالت" با "انحصار": وقتی از اصالت نقش مادری و همسری سخن می‌گوییم،به این معنا نیست که زن هیچ نقش دیگری نمی‌تواند داشته باشد. بلکه به این معناست که این نقش، محور و قطبی است که سایر فعالیت‌ها باید حول آن سامان یابد. همانگونه که در مورد مردان نیز، نقش "پدری و همسری" اصالت دارد، اما مرد می‌تواند در عین ایفای این نقش، دانشمند، کارآفرین یا سیاستمدار باشد. سخن بر سر "چیدمان اولویت‌ها"ست، نه "حذف سایر نقش‌ها". ۲. نمونه‌های تاریخی که ذکر کردید، همگی در عین "حضور"، "محوریت خانواده" را حفظ کرده بودند: · حضرت خدیجه (س) پیش از ازدواج یک تاجر موفق بودند، اما پس از ازدواج، تمام آن ثروت و مدیریت را در خدمت هدف همسرشان قرار دادند. ایشان "زن خانه" به معنای منزوی نبودند، اما "محوریت خانه" را هرگز از دست ندادند. خانه‌شان مرکز وحی و نزول جبرئیل بود. · حضرت زینب (س) اگر به میدان نیامد، برای آن بود که "حجت خدا" بر زمین نماند. اما آیا ایشان "محوریت خانه‌داری" را رها کرده بودند؟ روایت است که ایشان در کمال ایثار، به خانه همسر و فرزندان خود رسیدگی می‌کردند و در عین حال، "عقیله بنی‌هاشم" بودند. ایشان نه به دنبال شغل یا منصب که به دنبال "ادای تکلیف الهی" در یک مقطع حساس تاریخی بودند. · خانم مرضیه دباغ (ره) نیز نماد زنی هستند که همزمان مادر چندین فرزند و یک کنشگر انقلابی بودند. این نشان می‌دهد که "خانه‌داری" به معنای "چهار دیواری" نیست، بلکه به معنای "محور بودن خانه" در عین حضور آگاهانه در جامعه است. ۳. "مادر آگاه" حاصل "حیات طیبه" است، نه صرفاً حضور فیزیکی: شما به درستی می‌گویید جامعه امروز"مادر آگاه" می‌خواهد. اما آگاهی چگونه حاصل می‌شود؟ آیا صرف حضور فیزیکی در جامعه آگاهی می‌آورد؟ یا آگاهی حاصل مطالعه، تفکر، ارتباط با جریان‌های فکری و شناخت عمیق زمانه است؟ بسیاری از زنان بزرگ تاریخ، در عین حضور کمرنگ فیزیکی در جامعه، آگاه‌ترین زنان روزگار خود بودند. بانو مجتهده امین که مثال زدید، قله فقاهت را در خانه و با مدیریت زمان و عبادت و مطالعه فتح کردند، نه با حضور در مجامع عمومی. ۴. نقد مشاغل خدماتی، نقد "ناچاری" نیست، نقد "هنجارسازی" است: درباره بخش پایانی نامه‌تان،باید عرض کنم که مقصود از نقد برخی مشاغل خدماتی برای زنان، هرگز تحقیر زنانی نیست که از سر ناچاری و برای حفظ عزت و عفاف خود، در این مشاغل حضور می‌یابند. دست تک تک این زنان را که آبروی خود و خانواده‌شان را با نان حلال حفظ می‌کنند، می‌بوسم. نقد،متوجه "هنجارسازی" این وضعیت است. یعنی وقتی یک الگوی اجتماعی تکرار می‌شود که زن باید حتماً شاغل باشد تا ارزشمند شمرده شود، و خانه‌داری به چشم "بی‌کاری" یا "تحقیر" نگریسته شود، این خطرناک است. نقد، متوجه فرهنگی است که به زنان القا می‌کند برای "موفق بودن" باید شاغل باشند، در حالی که شریف‌ترین و سخت‌ترین شغل دنیا، یعنی "مادری"، بی‌اجر و بی‌ارج جلوه داده می‌شود. در پایان به نظر می‌رسد نگاه ما به زن، باید نگاهی "توحیدی" باشد، نه "تک‌بعدی". زن می‌تواند در عین "محوریت خانواده"، در متن جامعه حضور مؤثر و آگاهانه داشته باشد. همانگونه که رهبر معظم انقلاب بارها تأکید کرده‌اند: "زن می‌تواند هم تحصیل کند، هم کار کند، هم همسر خوبی باشد و هم مادری نمونه." این "هم... هم..." کردن، هنر اصلی است. نقد شما کمک کرد تا تأکید شود مقصود از ترویج "خانه‌داری"، هرگز ترویج "انزوا" یا "بی‌خبری" نیست، بلکه ترویج "اصالت‌بخشی" به نقشی است که اگر به درستی فهم و اجرا شود، می‌تواند آگاهانه‌ترین و تأثیرگذارترین نقش‌ها را در خود جای دهد.

✍چقدر اعضای کانال، فرهیخته‌ند! با وجود چنین متفکران فرهیخته‌ای، من چی بگم این وسط؟!😄 والا😁

#بفرمایید_کتاب 🔻سرکوب‌های متعدد رضاخان تا روز رسیدن به پادشاهی 📚ایران بین دو انقلاب، از مشروطه تا انقلاب اسلامی، یرواند آبراهیمیان، ص۱۰۸ ✍ این نیم صفحه را نشان دهید به کسانی که دم از آزادی می‌زنند، به قومیت‌شان می‌نازند، دم به ساعت به فکر رفراندوم‌ند، به نیروی انتظامی می‌گویند سرکوب‌گر، گلوی‌شان را با مرگ بر دیکتاتور جر داده‌اند، و هم‌زمان هوار می‌کشند: رضا شاه روحت شاد!😁 @sayedmeqdam

همین یادداشت با عنوان سلاحی به نام کلام الله در روزنامه‌ی رسالت

📣دعوت استاد علیرضا پناهیان 👈 به یک طرح ویژه قرآنی👉 💫این بار متفاوت قرآن بخوان💫 💠«قرائت اندیشمندانه قرآن»💠 در راستای نهضت ملی زندگی با آیه‌ها 〰〰〰〰〰〰〰〰〰〰 ✅ @Q_Andishmandaneh 🔹🔸🔹| بله | تلگرام | روبیکا |🔹🔸🔹

✍آقا کولاک کرد.

🌷 رهبر معظم انقلاب: ما داغدار و عزادار خون‌های ریخته شده در فتنه دی‌ماه هستیم 💬 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای صبح امروز در دیدار مردم آذربایجان شرقی: ✏️ خونهایی بر زمین ریخته شد. ما داغداریم. من عرض میکنم ما عزاداریم به خاطر خونهایی که ریخته شد. یک عدّه‌ای خود آن مفسدین و فتنه‌گران و کودتاچی‌ها بودند، یک عدّه‌ای آنها بودند که اجل مهلتشان نداد و به درک واصل شدند و سر و کارشان با خدا است. با آنها کاری نداریم. لکن یک عدّه‌ای دیگر بودند که جزو آنها نبودند. سه گروه بودند، سه دسته. من کشته‌ها و جانباخته‌ها را به سه دسته تقسیم میکنم: ✏️ یک دسته نیروهای مدافع امنیّت و مدافع سلامت نظام بودند، چه نیروهای انتظامی، چه نیروهای بسیجی و سپاهی و چه کسانی که در کنار اینها حرکت میکردند. شهید شدند. اینها جزو برترین شهدایند. یک دسته اینهایند. ✏️ یک دسته رهگذرها هستند؛ وقتی که فتنه‌گر در داخل شهر فتنه برپا میکند، فقط افرادی که مواجه با او هستند از بین نمیروند، مردم بی‌گناه در خیابان دارد راه میرود طرف محل کسبش و طرف خانه‌اش، یک عدّه هم از اینها شهید شدند. اینها هم شهیدند به خاطر اینکه در فتنه‌ی دشمن به شهادت رسیدند. این گلوله از هر جا آمده باشد در فتنه‌ی دشمن این اتّفاق افتاده است و اینها شهیدند. دسته‌ی دوم هم شهیدند. ✏️ دسته‌ی سوم آن کسانی هستند که فریب خوردند، سادگی به خرج دادند، بی‌تجربه بودند، با فتنه‌گرها همراه شدند، من میخواهم بگویم آنها هم از ما هستند؛ آنها هم بچه‌های مایند، آنها هم یک عده‌ای‌شان پشیمان شدند، بعضی‌شان به من نامه نوشتند که ما آن روز آمدیم در خیابان و چه و چه و چه، ما را حلال کن. در زندان هم نبودند، آزاد بودند. پشیمان شدند، اشتباه کردند. آن کسانی که از اینها کشته شدند آنها را هم مسئولین شهید محسوب کردند، خوب کردند. ✏️ بنابراین دایره‌ی جانباختگانمان که به عنوان شهید اینها را حساب میکنیم دایره‌ی وسیعی است. به جز آن اصحاب فتنه و سردسته‌ها و کسانی که از دشمن پول گرفتند، اسلحه گرفتند، به غیر آنها بقیه چه عناصر مدافع امنیت، چه رهگذرها و چه حتی کسانی که با فتنه‌گرها چند قدمی حرکت کردند اینها فرزندان ما هستند؛ ما برای اینها طلب رحمت میکنیم، طلب مغفرت میکنیم، اشتباه کردند، خدای متعال از اشتباه اینها درگذرد ان‌شاءالله. ۱۴۰۴/۱۱/۲۸ 💻 Farsi.Khamenei.ir

📣 پاسخ رهبر معظم انقلاب به تهدیدهای رئیس‌جمهور آمریکا: ✏️ میگوید ارتش ما قوی‌ترین ارتش دنیا است؛ قوی‌ترین ارتش دنیا ممکن است گاهی آن‌چنان سیلی بخورد که از جا نتواند بلند شود/ خطرناک‌تر از ناو، آن سلاحی است که می‌تواند آن را به قعر دریا بفرستد/تو هم نخواهی توانست جمهوری اسلامی را از بین ببری 💬 حضرت آیت‌الله خامنه‌ای صبح امروز در دیدار مردم آذربایجان شرقی: ✏️ به نظرشان میرسد که رئیس‌جمهور آمریکا مرتّب هم میگوید که ارتش ما قوی‌ترین ارتش دنیا است. قوی‌ترین ارتش دنیا ممکن است گاهی آن‌چنان سیلی بخورد که از جا نتواند بلند شود. مدام میگویند ما ناو فرستادیم طرف ایران. خیلی خب، ناو البتّه یک دستگاه خطرناکی است، امّا خطرناک‌تر از ناو، آن سلاحی است که میتواند این ناو را به قعر دریا فرو ببرد. ✏️ رئیس‌ جمهور آمریکا در یکی از صحبتهای اخیرش گفته که ۴۷ سال است که آمریکا نتوانسته جمهوری اسلامی را از بین ببرد؛ شکایت کرده به مردم خودش. ۴۷ سال است که آمریکا نتوانسته جمهوری اسلامی را از بین ببرد. این اعتراف خوبی است. بنده میگویم: تو هم نخواهی توانست این کار را بکنی. ۱۴۰۴/۱۱/۲۸ 🖥 Farsi.Khamenei.ir

✍عجب منطق و خط‌کش رحمانی بی‌نظیری😳 رحمت و مهربانی آقای ما در اوج است. سربازی برای هم‌چین ره‌بر مهربانی بسی افتخار است. ره‌بری که در اوج اقتدار، بسیار هم مهربان است. چه می‌خواهیم دیگر؟!

🔻شلاق‌ها و تازیانه‌های حسن باقری به تنمون بخوره بل‌که اثر کنه. نفس شهدا حقه

🔻شیطان، ول‌کنِ امتیازگیری نیست ✍فرقی نمی‌کند، شیطان چه از جن باشد و چه انس، نمی‌شود جز جنگ و مقاومت و درگیری، رابطه‌ی دیگری با او داشت. شیطان، ابتدا پیش‌نهادِ کم می‌دهد، ولی هرگز به آن قانع نمی‌شود. با هیچ گناهی دعوای ما با شیطان تمام نمی‌شود. او سیر نمی‌شود و دست از سر ما بر نمی‌دارد. تا نابودمان نکند و ما را به لجن و کثافت نکشاند، ول‌کن نیست. 🔸ما تن به گناه می‌دهیم تا این درگیری و کش‌مکش درون، و این مقاومت پررنج، تمام شود. حال این که تمام نمی‌شود! هر گناهی را که عادی‌سازی کرد، همان‌جا خاک‌ریز می‌کشد و باز جنگ و دعوا را برای فتح ممنوعه‌های بعدی ادامه می‌دهد. هر چه بخواهی با شیطان کنار بیایی، نمی‌شود. سرانجام به نقطه‌ی بن‌بست می‌رسیم؛ جایی که دیگر نمی‌شود ادامه داد. درست، همان‌جا لحظه‌ی درگیری و زد و خورد ما با شیطان است. هر چه این لحظه زودتر برسد، احتمال بردش بیش‌تر و غنائمش هم ارزش‌مندتر است. و هر چه دیرتر باشد، کم‌بهره‌تر است. آن که تا ته با شیطان ادامه می‌دهد، سر از جزیره‌ی اپستین در می‌آورد. عبد شیطان می‌شود، هم‌کارش می‌شود، بده بستان با او خواهد داشت و بناچار، در راستای خدمات متقابل بین جن و انس، باید دست به کثیف‌ترین گناه‌های نگفتنی چندش‌آور بزند. 🔹جریانِ شیطانی و ابلیسی عادی‌سازیِ گناه در جامعه، نقطه‌ی ایست ندارد. جامعه اگر دل و دماغ جنگیدن با شل‌حجابی را نداشت، چند سالِ بعد، باید با بی‌حجابی بجنگد، و اگر این مرحله را رد کرد، با برهنگی و فحشای علنی باید گلاویز شود. این ترفند و طبیعت شیاطین جن و انس است که با هیچ کوتاه آمدنی بی‌خیال‌مان نمی‌شوند. هر چه عقب‌نشینی کنی، بیش‌تر پیش‌روی می‌کنند. 🔸سرانِ سفیدپوستان اروپایی که به خاطر خودبرتربینی نژادی، شیاطین انسی سده‌های اخیر بوده‌اند، هر چه خوش‌شان می‌آمد را به زور تصاحب می‌کردند. سرزمین آمریکا را که مالِ سرخ‌پوستان بود، با جرم و جنایت از چنگ‌شان ربودند و خود آن‌ها را از صفحه‌ی روزگار حذف کردند. در مسیر تصاحب آن سرزمین، هم نسل سرخ‌پوستان را برکندند، هم نسل بوفالوهای آمریکایی را. بسیاری از قبایل سرخ‌پوست بومیِ آمریکا، مثل ایروکوا و میامی، بر آن شدند که دعوای با شیاطینِ اروپایی را با کوتاه آمدن از چند قطعه زمین حل کنند. تا بل‌که دیگر خون‌شان به زمین نریزد و با صلح و صفا با اروپایی‌های مهاجر پیمان هم‌سایگی ببندند. اما حرص و طمع شیطانی اروپایی‌ها تمامی نداشت و همه‌ی عهد و پیمان‌ها را به دیوار می‌زدند. مانگاس کلورادو، رئیسِ پیر قبیله‌ی آپاچی، برای پایان دادن به جنگ‌های بی‌پایان، پیمان صلح و صفا با اروپایی‌ها بست. اما چه فایده؟! همین که فهمیدند در سرخ‌پوستان معدن طلا هست، دیگر عهد و پیمان‌شان یادشان رفت و باز به قتل و غارت و غصب روی آوردند. [فاجعه‌ی سرخ‌پوستان امریکا، دی براون] 🔹در مکاتبات تئودور هرتسل با یوسف ضیاء الدین پاشا الخالدی، آن زمان که می‌خواست برای تأسیس کشور اسرائیل تمهید کند، چنین آمده که: مهاجرت یهودیان به نفع مردم بومی فلسطین است، چرا که رفاه و ثروت آن‌ها با آمدن ما افزوده خواهد شد! [صد سال جنگ بر سر فلسطین، رشید خالدی] اما از آنجا که این دولت نامشروع شیطانی بود، فقط برای یهودیان جا داشت. و تا امروز هر جا که زورش رسید، نسل‌کشی کرد، بل‌که سرزمینش را پهن‌تر کند. 🔸داستان جنگ ما و آمریکا هم از همین قرار است. آمریکا شیطان بزرگ است، پس به آزارش ادامه می‌دهد. با شیطان نمی‌شود صلح کرد. آن‌قدر باید جنگید تا به زانو دربیاید، یا لا اقل در دوردست‌ها با ما بجنگد. عقب اگر بنشینیم، باید سر ناموس‌مان با او دست به یقه شویم. او نمک‌گیر کوتاه آمدن‌های‌مان نخواهد شد. بدتر پرروتر خواهد شد. هر کوتاه آمدن و امتیاز دادنی، اتباع از خطوات شیطان است که کار را بدتر می‌کند. فرمود: (وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبين‌). 🔹در زندگی فردی هم چاره‌ای جز جنگ با شیطان نیست. کوتاه آمدن از هر حکم واجب و مستحبی از احکام اسلام، یک امتیاز دادن است که فضا را برای امتیازهای بعدی آماده می‌کند. خاک‌ریز دعوا با شیطان را در زمینِ نماز شب باید کشید؛ نه نماز صبح! #یادداشت روزنامه‌ی رسالت | سید مقدام حیدری