جنگیدن بر شما واجب است؛ حال آن که جنگیدن برایتان ناخوشایند است؛ اما چه بسا از چیزی خوشتان نیاید در حالی که به نفعتان است و چه بسا چیزی را دوست دارید در حالی که به ضررتان است. نفع و ضررتان را خدا می‌داند. خودتان که نمی‌دانید؛ بنابراین از دستورات کسی که نفع و ضررتان را می‌داند، تبعیت کنید. كتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتالُ وَ هُوَ كُرْهٌ لَكُمْ وَ عَسى‌ أَنْ تَكْرَهُوا شَيْئاً وَ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ عَسى‌ أَنْ تُحِبُّوا شَيْئاً وَ هُوَ شَرٌّ لَكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ (بقره، 216)

سی و چند شب است که خیابان‌ها شاهد حضور مردم‌اند، اما شهر همچنان روی نظم همیشگی خود ایستاده است. خیابان‌ها تمیزند، فروشگاه‌ها فعال‌اند و کالاهای اساسی همچنان در دسترس مردم قرار دارد. زندگی با همه دشواری‌ها و نگرانی‌هایش ادامه دارد؛ همان‌طور که همیشه در این سرزمین ادامه پیدا کرده است. در روزهایی که بسیاری تصور می‌کردند فشار و بحران می‌تواند جامعه را از هم بپاشد، آنچه بیشتر دیده شد آرامش و خویشتنداری مردم بود. نه فروشگاه‌ها هدف حمله جمعیت قرار گرفتند، نه غارتی شکل گرفت و نه آشوبی که نظم عمومی را برهم بزند. در میان همه تنش‌ها، مردم نشان دادند که می‌توانند مسئولانه رفتار کنند و شهر را همان‌طور که هست حفظ کنند. وقتی به تجربه‌های مشابه در دیگر نقاط جهان نگاه می‌کنیم، اغلب نخستین قربانی بحران‌ها نظم اجتماعی و اموال عمومی است. اما آنچه این روزها در ایران دیده می‌شود، تصویر دیگری از جامعه‌ای است که در سخت‌ترین شرایط هم تلاش می‌کند تعادل خود را حفظ کند. شاید مهم‌ترین نکته همین باشد؛ اینکه در دل روزهای پرتنش، نوعی همبستگی و بلوغ اجتماعی دیده می‌شود. مردمی که با همه اختلاف‌ها و دیدگاه‌های متفاوت، در حفظ آرامش شهر و زندگی روزمره نقش خود را ایفا می‌کنند. همین رفتارهاست که حس تعلق به این سرزمین را پررنگ‌تر می‌کند؛ حسی که باعث می‌شود بسیاری با وجود همه سختی‌ها بگویند: خوشحالم که ایرانی‌ام... حسین ییلاقی اشرفی #یادداشت‌های_پراکنده https://eitaa.com/Scatterednotes_Hya

به امام سیدمجتبی خامنه‌ای بگویید پدرتان ما را طوری تربیت کرده که در شبی که همه دنیا ساعت‌شمار معکوس مرگ ما را گذاشته‌اند، خیمه شما را ترک نخواهیم کرد. ما امشب همان جمله‌ای را می‌گوییم که جناب زهیر و آقای ما عباس بن‌ علی در شب عاشورا پشت خیمه‌های سیدالشهدا گفتند: بخدا قسم اگر کشته شوم، سپس مرا بسوزانند و خاکسترم را بر باد دهند، سپس باز زنده شوم و همینطور هزار مرتبه مرا بکشند و بسوزانند، تو را ترک نخواهم کرد. لبیک یا حسین! / «مهدی مولایی»

چند نکته: ۱- پیام‌های اخیر طرف مقابل، که بر مفاهیمی چون «آتش‌بس کوتاه‌مدت» و «بازگشایی تنگه هرمز» تمرکز دارد، نیازمند تحلیل دقیق است. اگر روند نهایی‌سازی مفاد توافق چنان طولانی شود که از چرخه تصمیم‌گیری‌های استراتژیک خارج گردد، یا اگر امتیازات به‌گونه‌ای طراحی شوند که در پیچ‌وخم‌های مذاکرات یا رژیم‌های حقوقی، قابلیت اجرا و بهره‌وری نداشته باشند، کشور با چالش‌های جدی روبه‌رو خواهد شد.

۲ـ نگرانی جدی وجود دارد که مذاکره کنندگان ، با نگاه به قواعد و الگوهای گذشته (مانند مسیر ۵۹۸)، تلاش کنند از این پیچ تاریخی عبور کنند؛ در حالی که قواعد حاکم بر جهان، به‌ویژه در دوران پسا ۷ اکتبر، ماهیتی کاملاً متفاوت و جدید یافته است.

۳ـ برای ارزیابی واقع‌بینانه از میزان موفقیت در دستیابی به شروط مذکور (اعم از عدم تجاوز، کنترل بر تنگه هرمز، پذیرش غنی‌سازی و رفع تحریم‌ها)، باید معیار سنجش را از «متون حقوقی» به «واقعیت‌های عملیاتی» منتقل کرد. میزان کیفیت این توافق را باید در توانایی عملیاتی کشور برای مدیریت تنگه هرمز و اعمال حاکمیت ملی در آن سنجید. اگر دستاوردها صرفاً در قالب تعاریف حقوقی باقی بمانند و در عمل قابلیت نقد شدن یا اعمال قدرت نداشته باشند، توافق از کارکرد اصلی خود باز می‌ماند

دفاع مقدس ایرانیان در برابر تهاجم دشمن سفاک، جلوه‌ای از مقاومت ملی و انسجام اجتماعی بود که واقعیت‌های آن را نمی‌توان نادیده گرفت. در این نبرد، نقشه‌ها و محاسبات دشمنان، با ایستادگی مردم و نیروهای مدافع کشور ناکام ماند. نتیجه این مقاومت آن بود که ایران توانست از موضع قدرت و اعتماد به نفس درباره آینده خود سخن بگوید و نشان دهد که فشار نظامی لزوماً به تسلیم یک ملت منجر نمی‌شود. یکی از ویژگی‌های مهم این دفاع، میزان تاب‌آوری جامعه ایرانی بود. حملات و فشارهایی که متوجه کشور شد، از نظر شدت و گستردگی در سطحی قرار داشت که بسیاری از کشورها توان تحمل آن را نداشتند؛ اما جامعه ایران با تکیه بر ظرفیت‌های درونی خود، از ساختارهای اجتماعی و مردمی گرفته تا توان دفاعی، توانست این مرحله دشوار را پشت سر بگذارد و ثبات خود را حفظ کند. در میدان نبرد نیز نشانه‌های قدرت و آمادگی نظامی و دفاعی آشکار شد. ایستادگی چندین هفته‌ای در برابر تهاجم خارجی، آن هم بدون تکیه بر حمایت مستقیم خارجی، نشان داد که اراده ملی و سازماندهی دفاعی می‌تواند معادلات قدرت را تغییر دهد. این مقاومت هم محاسبات طرف مقابل را با چالش روبه‌رو کرد، و هم جایگاه ایران را در مناطق راهبردی مانند تنگه هرمز برجسته‌تر ساخت. در کنار این ابعاد راهبردی، فداکاری‌های انسانی نیز بخش جدایی‌ناپذیر این دفاع بود. جان‌فشانی مدافعان، و رنج‌ها و ایثارهایی که خانواده‌ها و مردم متحمل شدند، به عنوان بخشی از حافظه تاریخی جامعه باقی می‌ماند. این فداکاری‌ها نمادی از پیوند عمیق میان مردم و سرزمینشان است؛ پیوندی که در لحظات بحران بیش از هر زمان دیگری نمایان می‌شود و این ویژگی مختص جامعه ایرانی است! با این حال، شاید مهم‌ترین دستاورد این دوره را بتوان در بیداری و حضور مردم جست‌وجو کرد. هنگامی که جامعه به صورت خودجوش و آگاهانه برای دفاع از کشور بسیج می‌شود، نیرویی شکل می‌گیرد که از هر ابزار نظامی قدرتمندتر است. این همبستگی و احساس مسئولیت جمعی، بزرگ‌ترین سرمایه‌ای است که در چنین شرایطی به دست می‌آید و می‌تواند آینده یک ملت را رقم بزند.

برنامه آمریکا و اسرائیل این است: دو هفته اتلاف وقت ایران و وارد کردن ضربات سنگین به حزب‌الله وپس از آن حمله دوباره به ایران با فراغ بال بیشتر! کمترین نقش حزب‌الله در این مدت درگیر کردن بخش قابل توجهی از قدرت اسرائیل به خود بود به نظر می‌آید با خوش بینی مفرطی که مسئولان به دیپلماسی و آتش بس و تضمین واسطه‌ها دارند باید منتظر ضربات سخت باشیم ورود به معرکه برای دفاع از حزب الله در واقع دفاع از کیان ایران است ...

📝 پیام حضرت آیت‌الله سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی به‌مناسبت چهلمین روز شهادت قائد عظیم‌الشأن انقلاب (قدّس الله نفسه الزکیه) و مسائل مهم مربوط به جنگ تحمیلی سوم 📲 @rahbar_enghelab_ir

دلمان که هیچ جانمان برایتان تنگ شده 💔 eitaa.com/Scatterednotes_Hya

سعی کنیم وظایفمان را در متن پیام امروز رهبر عزیزمان کشف کرده و به آن عمل کنیم: ١_ «حضور سنگین‌تر از قبل در خیابان‌ها» ۲_ «توسلات و تضرعات به درگاه ربوبی» ٣_ «تداوم حفظ وحدت و نزدیکی قلوب» ۴_ «رعایت مراعات یکدیگر در کمبودها» ۵_ «مراقبت در مقابل رسانه‌های دشمن» eitaa.com/Scatterednotes_Hya

امام سید مجتبی خامنه‌ای: هنر بزرگ رهبر شهیدمان که کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، هنر تربیت و پرورش اجتمــاع از طریق ســاخت افکار و روحیــات و عواطــف توده‌های عظیــم مردم و گروههای اجتماعی بود. eitaa.com/Scatterednotes_Hya