✻ این‌روزها چه کتابی بخونیم خوبه؟ ✉️ | پرواز بر فراز آشیانه فاخته - گاهی وقت‌ها فرار از یک قفس، ما رو درست پرتاب می‌کنه وسط یک سیاه‌چاله بزرگ‌تر! رندال مک‌مورفی، زندانی باهوش و پرشور، برای این‌که از کار اجباری زندان فرار کنه، خودش رو به دیوانگی می‌زنه. اون فکر می‌کنه قرار است چند ماهِ راحت رو توی آسایشگاه روانی بگذرونه، اما اشتباهش همین‌جاست. این آسایشگاه رو یک سرپرستار سنگ‌دل اداره می‌کنه؛ زنی که تخصصش، گرفتنِ قطره‌قطره‌ی انسانیت و اراده از وجود بیمارهاست. ورود مک‌مورفیِ سرکش به این محیطِ به ظاهر آروم، مثل یک انفجاره. بسیاری از ما این داستان رو با فیلم برنده اسکارش می‌شناسیم، اما رمانِ کن کیزی، دنیای کاملاً متفاوتی داره. در فیلم، ما ناظر بیرونی ماجرا هستیم، اما در کتاب، داستان رو از چشم‌های مردی می‌بینیم که سال‌هاست توی اون آسایشگاه، سکوت کرده. تفاوت اصلی کتاب و فیلم، همین زاویه دیدِ عمیق و تکان‌دهنده‌ست که شما رو به تاریک‌ترین گوشه‌های ذهن بشر می‌بره. شاهکار کن کیزی، که مجله تایم اون رو جزو صد رمان برتر انگلیسی‌زبان معرفی کرده، فقط قصه یک دیوانه‌خانه نیست؛ قصه جنگ ابدی آزادی با اسارته. داستانی که باید اون رو خوند و لمس کرد. #معرفی_کتاب #پروازبرفرازآشیانه‌فاخته 🟨 @sdjdm_ir

بُرش| 📄 «تا حالا نمی‌دونستم بیماری روانی می‌تونه جنبه‌ای از قدرت در خودش داشته باشه، قدرت. فکرشو بکن: آدم هرچی بی‌عقل‌تر باشه، می‌تونه قدرتمندتر باشه. هیتلر یه نمونهٔ خوبه. انصافْ مغزهای پیرو گیج می‌کنه، مگه نه؟ غذای فکر.» [در طاقچه بخونید ] 🟨 @sdjdm_ir

✉️ اشتیاق پیدا نمی‌شود؛ ساخته می‌شود. بیشتر آدم‌ها وقتی شغلی را صرفاً برای خوشحالی برمی‌گزینند، به‌جای آرامش با سرخوردگی روبه‌رو می‌شوند. اما آنان که شغلی را برای یاد گرفتن انتخاب می‌کنند، مسیر دیگری را تجربه می‌کنند. علاقه گاهی نه مقدمه، که نتیجهٔ مهارت و تلاش روزانه است. معنا در کارهایی ریشه می‌دواند که زندگی دیگری را کمی بهتر کند. شادی وقتی مقصد سفر نباشد، خود به‌عنوان هدیه‌ای در طول مسیر ظاهر می‌شود. زندگی و کار، هر دو سیستم‌هایی باز هستند با شاخه‌های بی‌شمار؛ وابستگی به یک مسیر، همهٔ راه‌های دیگر را نمی‌بندد. سرایداری در بیمارستان با تغییر نگاهش به کار، به‌جای نظافتچی، به نجات‌بخش بیماران تبدیل شد. بازاندیشی، تخریب گذشته نیست؛ گاهی فقط پرسیدنِ همین یک سؤال است: امروز چطور می‌توانم نقش خود را بازآفرینی کنم؟ رهایی از هویت‌های کهنه، از موانع ذهنی و محیطی، همان چیزی است که بازاندیشی به آدمی هدیه می‌دهد. 📚 برگرفته از کتاب دوباره فکر کن اثر آدام گرنت #روانشناسی 🟨 @sdjdm_ir

🪔 این‌جا چراغی روشن است!🪔 ✻ باشگاه کتاب‌خوانی هفتگی؛ گفت‌وگو در دنیای کتاب ‌ - 📚 کتاب ششمین‌جلسه: حقوق جنگ | اثر محمدرضا ضیائی بیگدلی ♦️ تسهیل‌گر: ابوالفضل مختاری | دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق کیفری بین‌الملل 🗓 زمان برگزاری: پنج‌شنبه،۷ خردادماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۶ 📍مکان: میدان آزادی، کتابفروشی جهاد دانشگاهی جهت عضویت در گروه و ثبت نام به آی‌دی زیر در پیام‌رسان بله، پیام دهید: 🆔 @mehraneh_mahdinia ظرفیت محدود❗️ 🟨 @sdjdm_ir

📮 این سوال را می‌توان با یک استعاره ساده جواب داد. تصور کنید چراغ‌قوه‌ای در دست دارید. هر جا بگیرید روشن می‌شود و بقیه جاها در تاریکی می‌ماند. توجه ما هم همین‌طور است؛ ما فقط می‌توانیم یک بخش از جهان را روشن کنیم. اما چه کسی تصمیم می‌گیرد چراغ‌قوه‌مان کجا را روشن کنیم؟ از این‌جا بخوانید: ✻ Vaqayet.com ‌ ‌ 🟥 @sdjdm_ir

✻ آن‌چه که خواندید، بخش‌هایی بود از جستار "اقتصاد توجه"، نوشته‌ی فاطمه آذری، در شماره‌ی ۱۲۴ نشریه وقایع اتفاقیه. ‌ 🔻[ادامه‌ی این جستار در سایت اختصاصی نشریه] 🟥 @sdjdm_ir

✻ این‌روزها چه کتابی بخونیم خوبه؟ ✉️ | شفای زندگی - آیا تا به حال فکر کرده‌اید که کیفیت زندگی شما، نه در دستان تقدیر، بلکه در الگوهای فکری‌تان نهفته است؟ کتاب «شفای زندگی» نوشته‌ی لوئیز ال. هی، دعوتی است برای بازنگری در رابطه‌ای که با خودمان داریم. لوئیز هی معتقد است زندگی چرخه‌ای است که تجربیات ما آن را به گردش درمی‌آورند، اما این «طرز فکر» ماست که مسیر این چرخه را تعیین می‌کند. نویسنده با جسارت تمام می‌گوید که خوشبختی یا بدبختی، انتخاب‌های ذهنی ما هستند؛ و خبر خوب اینجاست که ما قدرتِ تغییرِ این انتخاب‌ها را داریم. این کتاب، پرده از حقیقتی تکان‌دهنده برمی‌دارد: بسیاری از رنج‌ها و حتی دردهای جسمی ما، نه از دنیای بیرون، که از ذهنِ خودمان سرچشمه می‌گیرند. سرزنش، احساس گناه و نفرت از خود، سنگین‌ترین بارهایی هستند که بر دوش جانمان می‌گذاریم. لوئیز هی به ما می‌آموزد که برای «شفا یافتن»، راهی جز بخشیدن خود و دیگران وجود ندارد. «شفای زندگی» به ما یادآوری می‌کند که ما معمارِ شرایطِ زندگیِ خود هستیم. اگر مدام دیگران را مقصر بدانیم، قدرتِ تغییر را از دست می‌دهیم. اما به محض اینکه مسئولیت را به آغوش بکشیم، قدرتمندترین ابزار برای دگرگونی در دستان ما قرار می‌گیرد. اگر آماده‌اید که از نقشِ قربانیِ شرایط خارج شوید و با عزت‌نفس و عشقی اصیل، سکان زندگی‌تان را در دست بگیرید، این کتاب نقشه‌ی راهی است که نباید از دست بدهید. #معرفی_کتاب #شفای_زندگی 🟨 @sdjdm_ir

بُرش| 📄 زندگی قانون ساده‌ای دارد، هر آنچه که به او بدهیم، از آن پس می‌گیریم. [در طاقچه بخونید] 🟨 @sdjdm_ir

واگویه‌های فلسفه | 🏖 معنای زندگی کجاست؟ در لیست دستاوردها یا در نوعِ بودنِ ما؟ از نگاه اپیکتتوس، معنای زندگی در رسیدن به هدف‌های بزرگ بیرونی نیست؛ بلکه در «شیوه بودن» ماست. او زندگی را نوعی هنر می‌داند که با تمرینِ این چند اصل به دست می‌آید: 🔸۱. آشتی با مرگ: مرگ را نه یک پایان وحشتناک، که همچون افتادنِ زیتونی رسیده از درخت هستی می‌بیند؛ رویدادی طبیعی که باید برای آن از درخت زندگی سپاسگزار بود. 🔸۲. رهایی از طلبکاری: از هستی طلبکار نیستیم؛ بلکه قدردانِ داشته‌ها و پدیده‌ها هستیم. 🔸۳. پاسداشت آزادی درونی: حرمت انسانی ما در این است که تفسیرِ درستی از حوادث داشته باشیم و آزادانه، بهترین نوعِ مواجهه را انتخاب کنیم. 🔸۴. در «خانه بودن»: این یعنی آشتی با هر فضایی که در آن هستیم. هرجا که باشیم، آنجا را خانه خود می‌دانیم؛ با محیط پیرامون کنار می‌آییم و با آنچه هست، صلح می‌کنیم. • معنای واقعی زندگی، نه در تغییر دادنِ جهان، بلکه در انتخابِ شیوه‌ای از بودن است که در هر شرایطی، روح ما را در آرامش و استقلال نگه دارد. سلسله‌نشست‌های بررسی کتاب که به همت سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی در تابستان سال ۱۴۰۳ برگزار شد.📖 ‌ ‌ #فلسفه #روانشناسی 🟨 @Sdjdm.ir

📮 مهاجرت سفر از جایی به جایی دیگر است که همیشه چیزی را پشت سر جا می‌گذاری. گاهی آدم‌هایی که دوستشان داری، گاهی خیابان‌ها و خاطره‌ها، و گاهی بخشی از خودت. مهاجرت یعنی عدم‌حضور و این نوعی مرگ است. به بیان دیگر هیچ‌چیزی، از تماس تلفنی و تصویری گرفته تا بازگشت‌های سالانه، همگی صرفا تلاشی برای زنده نگه‌داشتن و یادکردن از چیزهایی هستند که پشت سر جا گذاشته‌ای و دیگر تکرار نخواهند شد. ترس از جاماندن و جاگذاشتن زخمی است که هر مهاجر به دوش می‌کشد؛ زخمی که چهره‌های گوناگون دارد؛ گاهی ترس از آن است که وطن آدم او را فراموش کند، گاهی نگرانی از دوستان و خانواده جا بمانی، گاهی هم این هراس است که در سرزمین تازه هیچ‌وقت به پای دیگران نرسی یا پیشروی جهان از گام‌های تو جلوتر بیفتد. گاهی این ترس از دست‌دادنِ «خودِ گذشته» است؛ انگار نسخه‌ای از ما همان‌جا در کشورِ رهاشده باقی مانده و ما دیگر به او دسترسی نداریم. از این‌جا بخوانید: ✻ Vaqayet.com ‌ ‌ 🟥 @sdjdm_ir

✻ آن‌چه که خواندید، بخش‌هایی بود از جستار "هیچ‌جا وطن آدم نمی‌شود"، نوشته‌ی ساجده ملک‌زاده، در شماره‌ی ۱۲۴ نشریه وقایع اتفاقیه. ‌ 🔻[ادامه‌ی این جستار در سایت اختصاصی نشریه] 🟥 @sdjdm_ir

ده کلاسیک | ‌ دلیل نامگذاری جایزه زامورا چیست؟ریکاردو زامورا که بود؟ 🏆 وقتی اسم زامورا رو می‌شنویم، معمولا یاد جایزه بهترین گلر فصل لالیگا می‌افتیم؛ اما واقعا زامورا کی بوده که چنین جایگاهی در تاریخ فوتبال اسپانیا پیدا کرده؟ بازیکنی که هم برای بارسلونا بازی کرده و هم رئال مادرید و حتی خیلی هم اهل نظم و انضباط حرفه‌ای نبوده و به سیگار کشید‌ن‌های فراوان مشهور بوده چطور این‌چنین در تاریخ لاروخا جاودانه شده؟ • احتمالا شما هم با ما هم نظرید که هیچ‌کس بهتر از دکتر صدر نمی‌تونه پاسخ این سوالات رو بده! پس ایتم ریکاردو زامورا، رو از دست ندید! ‌ - ✅ این آیتم گوشه‌ای از قسمت دوم فصل سوم برنامه ده‌ کلاسیک سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی است. برای دیدن نسخه کامل آیتم، کلیک کنید. 🎥 https://www.aparat.com/v/uws02fb ‌ ‌ ‌ #ریکاردوزامورا #ده_کلاسیک 🟨 @sdjdm_ir