✻ این‌روزها چه کتابی بخونیم خوبه؟ ✉️ | شفای زندگی - آیا تا به حال فکر کرده‌اید که کیفیت زندگی شما، نه در دستان تقدیر، بلکه در الگوهای فکری‌تان نهفته است؟ کتاب «شفای زندگی» نوشته‌ی لوئیز ال. هی، دعوتی است برای بازنگری در رابطه‌ای که با خودمان داریم. لوئیز هی معتقد است زندگی چرخه‌ای است که تجربیات ما آن را به گردش درمی‌آورند، اما این «طرز فکر» ماست که مسیر این چرخه را تعیین می‌کند. نویسنده با جسارت تمام می‌گوید که خوشبختی یا بدبختی، انتخاب‌های ذهنی ما هستند؛ و خبر خوب اینجاست که ما قدرتِ تغییرِ این انتخاب‌ها را داریم. این کتاب، پرده از حقیقتی تکان‌دهنده برمی‌دارد: بسیاری از رنج‌ها و حتی دردهای جسمی ما، نه از دنیای بیرون، که از ذهنِ خودمان سرچشمه می‌گیرند. سرزنش، احساس گناه و نفرت از خود، سنگین‌ترین بارهایی هستند که بر دوش جانمان می‌گذاریم. لوئیز هی به ما می‌آموزد که برای «شفا یافتن»، راهی جز بخشیدن خود و دیگران وجود ندارد. «شفای زندگی» به ما یادآوری می‌کند که ما معمارِ شرایطِ زندگیِ خود هستیم. اگر مدام دیگران را مقصر بدانیم، قدرتِ تغییر را از دست می‌دهیم. اما به محض اینکه مسئولیت را به آغوش بکشیم، قدرتمندترین ابزار برای دگرگونی در دستان ما قرار می‌گیرد. اگر آماده‌اید که از نقشِ قربانیِ شرایط خارج شوید و با عزت‌نفس و عشقی اصیل، سکان زندگی‌تان را در دست بگیرید، این کتاب نقشه‌ی راهی است که نباید از دست بدهید. #معرفی_کتاب #شفای_زندگی 🟨 @sdjdm_ir

بُرش| 📄 زندگی قانون ساده‌ای دارد، هر آنچه که به او بدهیم، از آن پس می‌گیریم. [در طاقچه بخونید] 🟨 @sdjdm_ir

واگویه‌های فلسفه | 🏖 معنای زندگی کجاست؟ در لیست دستاوردها یا در نوعِ بودنِ ما؟ از نگاه اپیکتتوس، معنای زندگی در رسیدن به هدف‌های بزرگ بیرونی نیست؛ بلکه در «شیوه بودن» ماست. او زندگی را نوعی هنر می‌داند که با تمرینِ این چند اصل به دست می‌آید: 🔸۱. آشتی با مرگ: مرگ را نه یک پایان وحشتناک، که همچون افتادنِ زیتونی رسیده از درخت هستی می‌بیند؛ رویدادی طبیعی که باید برای آن از درخت زندگی سپاسگزار بود. 🔸۲. رهایی از طلبکاری: از هستی طلبکار نیستیم؛ بلکه قدردانِ داشته‌ها و پدیده‌ها هستیم. 🔸۳. پاسداشت آزادی درونی: حرمت انسانی ما در این است که تفسیرِ درستی از حوادث داشته باشیم و آزادانه، بهترین نوعِ مواجهه را انتخاب کنیم. 🔸۴. در «خانه بودن»: این یعنی آشتی با هر فضایی که در آن هستیم. هرجا که باشیم، آنجا را خانه خود می‌دانیم؛ با محیط پیرامون کنار می‌آییم و با آنچه هست، صلح می‌کنیم. • معنای واقعی زندگی، نه در تغییر دادنِ جهان، بلکه در انتخابِ شیوه‌ای از بودن است که در هر شرایطی، روح ما را در آرامش و استقلال نگه دارد. سلسله‌نشست‌های بررسی کتاب که به همت سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی در تابستان سال ۱۴۰۳ برگزار شد.📖 ‌ ‌ #فلسفه #روانشناسی 🟨 @Sdjdm.ir

📮 مهاجرت سفر از جایی به جایی دیگر است که همیشه چیزی را پشت سر جا می‌گذاری. گاهی آدم‌هایی که دوستشان داری، گاهی خیابان‌ها و خاطره‌ها، و گاهی بخشی از خودت. مهاجرت یعنی عدم‌حضور و این نوعی مرگ است. به بیان دیگر هیچ‌چیزی، از تماس تلفنی و تصویری گرفته تا بازگشت‌های سالانه، همگی صرفا تلاشی برای زنده نگه‌داشتن و یادکردن از چیزهایی هستند که پشت سر جا گذاشته‌ای و دیگر تکرار نخواهند شد. ترس از جاماندن و جاگذاشتن زخمی است که هر مهاجر به دوش می‌کشد؛ زخمی که چهره‌های گوناگون دارد؛ گاهی ترس از آن است که وطن آدم او را فراموش کند، گاهی نگرانی از دوستان و خانواده جا بمانی، گاهی هم این هراس است که در سرزمین تازه هیچ‌وقت به پای دیگران نرسی یا پیشروی جهان از گام‌های تو جلوتر بیفتد. گاهی این ترس از دست‌دادنِ «خودِ گذشته» است؛ انگار نسخه‌ای از ما همان‌جا در کشورِ رهاشده باقی مانده و ما دیگر به او دسترسی نداریم. از این‌جا بخوانید: ✻ Vaqayet.com ‌ ‌ 🟥 @sdjdm_ir

✻ آن‌چه که خواندید، بخش‌هایی بود از جستار "هیچ‌جا وطن آدم نمی‌شود"، نوشته‌ی ساجده ملک‌زاده، در شماره‌ی ۱۲۴ نشریه وقایع اتفاقیه. ‌ 🔻[ادامه‌ی این جستار در سایت اختصاصی نشریه] 🟥 @sdjdm_ir

ده کلاسیک | ‌ دلیل نامگذاری جایزه زامورا چیست؟ریکاردو زامورا که بود؟ 🏆 وقتی اسم زامورا رو می‌شنویم، معمولا یاد جایزه بهترین گلر فصل لالیگا می‌افتیم؛ اما واقعا زامورا کی بوده که چنین جایگاهی در تاریخ فوتبال اسپانیا پیدا کرده؟ بازیکنی که هم برای بارسلونا بازی کرده و هم رئال مادرید و حتی خیلی هم اهل نظم و انضباط حرفه‌ای نبوده و به سیگار کشید‌ن‌های فراوان مشهور بوده چطور این‌چنین در تاریخ لاروخا جاودانه شده؟ • احتمالا شما هم با ما هم نظرید که هیچ‌کس بهتر از دکتر صدر نمی‌تونه پاسخ این سوالات رو بده! پس ایتم ریکاردو زامورا، رو از دست ندید! ‌ - ✅ این آیتم گوشه‌ای از قسمت دوم فصل سوم برنامه ده‌ کلاسیک سازمان دانشجویان جهاد دانشگاهی خراسان رضوی است. برای دیدن نسخه کامل آیتم، کلیک کنید. 🎥 https://www.aparat.com/v/uws02fb ‌ ‌ ‌ #ریکاردوزامورا #ده_کلاسیک 🟨 @sdjdm_ir

📮 من از بازه رسیدن به منزلگاه‌هایی که در ذهن پرورانده بودم جا نماندم اما اخیرا به این فکر افتاده‌ام که به چه قیمتی؟ من نوجوانی، بخشی از جوانی و حتی کودکی‌ام را از دست دادم. نشاط زندگی در زمان‌هایی که گاهی تنها دوران نشاط‌آور زندگی آدمی شناخته می‌شود را تجربه نکردم. حتی از دست‌دادن برخی از جنبه‌های زندگی، تازه در این سن بر من نمایان شده است. یعنی تا به حال حتی با آن‌ها آشنایی هم نداشتم تا بدانم که از دستشان داده‌ام. استراحت که چیزی نیست، من زندگی‌ام را فدای عقب‌نیفتادن از زندگی کردم. از این‌جا بخوانید: ✻ Vaqayet.com ‌ ‌ 🟥 @sdjdm_ir

✻ آن‌چه که خواندید، بخش‌هایی بود از جستار "استراحت ممنوع!"، نوشته‌ی یگانه آزاد، در شماره‌ی ۱۲۴ نشریه وقایع اتفاقیه. ‌ 🔻[ادامه‌ی این جستار در سایت اختصاصی نشریه ] 🟥 @sdjdm_ir

✻ این‌روزها چه کتابی بخونیم خوبه؟ ✉️| جزیره مرجانی - تصور کنید در میانه‌ی طوفانی سهمگین، کشتی‌تان در هم می‌شکند و تنها چیزی که پیش رو دارید، پهنه‌ی بی‌کران اقیانوس است. این سرآغازِ «جزیره مرجانی»، شاهکار ماجراجویانه‌ی «آر. ام. بلنتاین» است؛ داستانی که از سال ۱۸۵۷ تا امروز، میلیون‌ها خواننده را با خود به ناشناخته‌ترین نقاط جهان برده است. داستان با صدای «رالف روور»، نوجوان پانزده‌ساله‌ای که شیفته‌ی دریاست، آغاز می‌شود. رالف و دو دوستش، پس از واقعه‌ی هولناک غرق شدن کشتی، خود را در جزیره‌ای زیبا اما مرموز در قلب اقیانوس آرام می‌یابند. جایی که خبری از تمدن، قوانین دست‌وپاگیر یا حمایتِ بزرگ‌ترها نیست؛ تنها چیزی که وجود دارد، اراده‌ی آن‌ها برای بقاست. اما «جزیره مرجانی» چیزی فراتر از یک داستانِ ساده‌ی بقاست. در این بهشتِ زمینی، قهرمانانِ داستان نه تنها باید با چالش‌های طبیعت دست‌وپنج نرم کنند، بلکه با تهدیدهای دنیای بیرون، یعنی بومیانِ ناشناخته و دزدانِ دریاییِ بی‌رحم نیز روبه‌رو می‌شوند. بلنتاین در این اثر، تصویری خیره‌کننده از رشد، دوستی و تقابلِ دنیایِ معصومِ نوجوانی با پلیدی‌هایِ دنیایِ بزرگسالان ترسیم می‌کند. این رمان، کلاسیکِ بی‌بدیلی برای کسانی است که هنوز در گوشه‌ای از قلبشان، شوقِ کشفِ جزایرِ ناشناخته و تجربه‌ی هیجانِ محض را دارند. اگر به دنبال اثری هستید که شما را از روزمرگی جدا کند و به دلِ ماجراجویی‌هایِ اصیل ببرد، «جزیره مرجانی» همان انتخابی است که نباید از دست بدهید. #معرفی_کتاب #جزیره_مرجانی 🟨 @sdjdm_ir

بُرش| 📄 وقتی چشم‌مان به تاریکی کلبه عادت کرد، متوجه چهارپایه‌ای چوبی شدم که کنار میزی چوبی بود و روی آن قابلمه‌ای آهنی دیده می‌شد. ناگهان قلبم از جا کنده شد. داشتم سکته می‌کردم. در گوشه‌ای از اتاق یک تخت کوتاه بود و روی آن اسکلت یک انسان! و دیگر پایان کار نزدیک بود؛ مرگ چهرهٔ کریه‌اش را نشان‌مان می‌داد. [در طاقچه بخونید ] 🟨 @sdjdm_ir

📮 «مامان گفته است راز یعنی چیزی که آن را نگه داری و به کسی نگویی. حالا من یک راز در دلم دارم. آن روز وقتی مامان از اتاق پذیرایی رفت داخل آشپزخانه، من هم دنبالش رفتم. آن‌جا بود که راز را دیدم، میان دست‌های مامان بود و داشت آن را می‌پیچید. راز داخل دلم تکان می‌خورد و از این طرف به آن طرف می‌رفت و می‌آمد بالا داخل دهانم، پشت دندان‌هایم می‌نشست و می‌خواست بیرون بپرد. درشت‌ترین سیب را برداشتم، گازهای بزرگ می‌زدم و راز مزه‌ی سیب می‌داد. سیب تمام شد، راز دوباره آمد بالا و نشست پشت دندان‌هایم، این دفعه یک شیرینی خوردم. راز مزه‌ی شیرینی می داد.» از این‌جا بخوانید: ✻ Vaqayet.com ‌ ‌ 🟥 @sdjdm_ir

✻ آن‌چه که خواندید، بخش‌هایی بود از جستار "راز چه مزه‌ای می‌دهد؟"، نوشته‌ی مهرآذین مدرسی، در شماره‌ی ۱۱۲ نشریه وقایع اتفاقیه. ‌ 🔻[ادامه‌ی این جستار در سایت اختصاصی نشریه] 🟥 @sdjdm_ir