📮نمی‌دانم یک‌جور سپر دفاعی است، خصیصه‌ای ذاتی، یا سرّی دیگر؛ اما من خیلی خوب از یاد می‌برم! از یاد می‌برم که نیم‌ساعت دیگر زیر غذا را خاموش کنم، از خانه که می‌روم آن‌چیزهایی را که مامان در اس‌ام‌اس گفته بود با خودم بردارم، درسم را به‌موقع بخوانم، فلان‌کار را بکنم یا بهمان کار را به کسی یادآوری کنم. از این‌جا بخوانید: ✻ Vaqayet.com ‌ ‌ 🟥 @sdjdm_ir

✻ آن‌چه که خواندید، بخش‌هایی بود از جستار "خواستن در زمانه‌ی سخت"، نوشته‌ی صبا علی‌محمدی، در شماره‌ی ۱۲۷ نشریه وقایع اتفاقیه. ‌ 🔻[ادامه‌ی این جستار در سایت اختصاصی نشریه ] 🟥 @sdjdm_ir

✻ این‌روزها چه کتابی بخونیم خوبه؟ ✉️| سه‌شنبه‌ها با موری «تصور کن یه روز معمولی، تلویزیون رو روشن می‌کنی و ناگهان چهره‌ی آشنایی رو می‌بینی که سال‌هاست ازش بی‌خبری؛ استادِ محبوبت. اون «موری شوارتز»ئه. استادی که حالا با یک بیماریِ نادر دست‌وپنج نرم می‌کنه؛ بیماری‌ای که روزهای عمرش رو یکی‌یکی می‌شماره. اما موری، به جای پنهان شدن در سایه‌ی ترس، با نگاهِ عمیقش به زندگی و مرگ، تبدیل به چراغی شده که حتی تلویزیون هم نمی‌تونه درخشش رو نادیده بگیره. «میچ آلبوم»، شاگردِ قدیمی موری، همون‌جا پشتِ صفحه‌ی تلویزیون، استادش رو می‌بینه. خاطراتِ کلاس‌ها، مهربونی‌ها و اون سال‌هایِ دور، یه‌باره زنده می‌شن. میچ طاقت نمیاره؛ استادش رو پیدا می‌کنه و این شروعِ یک پیمانِ دوباره‌ست: هر سه‌شنبه، یک دیدار. این سه‌شنبه‌ها برای میچ، تبدیل می‌شه به کلاسِ درسی که تا ابد در ذهنش موندگار می‌مونه. موری که حالا مرگ رو جرعه‌جرعه می‌نوشه، چیزی رو پنهان نمی‌کنه. از عشق، ترس، تنهایی و ارزشِ واقعیِ آدم‌ها می‌گه. جمله‌هاش ساده‌ن، اما درست می‌زنن به قلبِ ما. او از تو نمی‌پُرسه چقدر موفقی؛ می‌پرسه چقدر «واقعاً» زندگی کردی؟ «سه‌شنبه‌ها با موری» فقط داستانِ یک استاد و شاگرد نیست؛ کلاسِ درسیه درباره‌ی زندگی. برای همه‌ی ماهایی که همیشه فکر می‌کنیم وقت هست... در حالی که شاید، زمانِ نگاهِ دوباره به خودمون، همین الان باشه.» #معرفی_کتاب 🟨 @sdjdm_ir

بُرش | 📄 موری گفت: «می‌دونی میچ، اشکال اینه که همه عجله دارند. مردم به مفهومی در زندگیشون نرسیدن، به همین دلیل همیشه شتاب دارند که آن را بیابند. به فکر ماشین نو، خونه نو و شغل تازه هستند. بعد می‌بینند که این‌ها تهی و بی‌معنا هستند. برای همین به دویدن ادامه می‌دهند.» [در طاقچه بخونید ] 🟨 @sdjdm_ir

✉️ خیلی‌ها فکر می‌کنند منطقی هستند، اما احساس بی‌طرفی، خودش بزرگ‌ترین تله است. نمونه‌اش: فردی در ردیت می‌خواست دختر موردعلاقه‌اش گربه‌اش را واگذار کند، با این استدلال که «خواهشم کاملاً آرام و منطقی بود!». اما کاربران یک‌صدا به او گفتند: «نفرت‌انگیزترین کار همین است!» چون برای دیگران، حیوانات خانگی بخشی از هویت‌شان هستند، نه یک وسیلهٔ اضافی. جالب اینجاست که باهوش‌تر بودن، تو را بی‌طرف‌تر نمی‌کند؛ تحقیقات نشان داده با افزایش سواد علمی، افراد در مسائل ایدئولوژیک افراطی‌تر می‌شوند، نه معتدل‌تر. هوش فقط یک ابزار است؛ می‌توانی از آن برای دیدن واقعیت استفاده کنی، یا برای دفاع از باورهایت؛ درست مثل دانشمندی که به‌جای بررسی ادعای تجاوز دوستش، به دوستیِ خودش رأی داد. تنها نشانهٔ واقعی تفکر بی‌طرفانه، رفتار است، نه ادعا. کسی که واقعاً به حقیقت اهمیت می‌دهد، اشتباه خود را می‌پذیرد، در برابر انتقاد تدافعی نمی‌شود، برای ردّ حرف‌های خودش تحقیق می‌کند، از اطلاعات جانب‌دارانه دوری می‌کند، و منتقدانی منطقی را تحمل و حتی از آن‌ها تشکر می‌کند؛ مثل داروین که نقدی تند را «منصفانه» خواند و از نویسنده‌اش قدردانی کرد. اگر تا حالا هیچ‌وقت حس نکرده‌ای که ذهنت مثل یک سرباز از باورهایت دفاع می‌کند، احتمالاً فقط از آن بی‌خبری، نه این‌که استثنا باشی. تفکر بی‌طرفانه، یک عادت است، نه یک ویژگی ذاتی. و مثل هر عادت دیگری، با تمرین و ابزار درست به دست می‌آید. 📚 برگرفته از کتاب طرز فکر پیشاهنگی اثر جولیا گالف #روانشناسی 🟨 @sdjdm_ir

✻ این‌روزها چه کتابی بخونیم خوبه؟ ✉️ | شازده‌کوچولو - تا حالا به این فکر کردید که چقدر از اون دنیایِ شفافِ کودکی دور شدیم؟ شازده کوچولو، مسافرِ کوچکی که از اخترکِ ب۶۱۲ اومده، یادآورِ همون دنیاییه که ما لابلایِ مشغله‌هایِ بزرگسالی، فراموشش کردیم. قصه‌ی ما با یک هواپیمایِ خراب، یک خلبانِ سردرگم و شازده‌ای شروع میشه که گلی مغرور توی سیاره‌اش داره که عاشقشه. او توی سفرش به زمین، با آدم‌هایی برخورد می‌کنه که به‌شدت عجیبند؛ آدم‌هایی که اونقدر درگیرِ منطق‌هایِ بی‌معنیِ خودشون شدن که یادشون رفته زندگی، فراتر از این حرف‌هاست. اما در این میان، دوستیِ عمیقی بین خلبان و شازده شکل می‌گیره. یک دوستی که به خلبان یاد میده دوباره نگاه کنه، دوباره بپرسه و دوباره عشق رو در ساده‌ترین چیزها پیدا کنه. «شازده کوچولو» فقط قصه‌ی یک کودک نیست؛ قصه‌یِ تمامِ ماست. قصه‌یِ اون بخشی از روحِ ما که همیشه دنبالِ معنا می‌گرده. اگر امروز حس کردید که دنیا براتون بیش از حد عجیب شده، چند دقیقه‌ای وقت بگذارید و دوباره با این کوچولویِ سیاره‌یِ ب۶۱۲ همسفر بشید. شاید پاسخِ خیلی از سوال‌هاتون، همین‌جا، بینِ صفحاتِ این کتابِ کوچک باشه. #معرفی_کتاب #شازده_کوچولو 🟨 @sdjdm_ir

بُرش | 📄 محاکمه کردن خود از محاکمه کردن دیگران خیلی مشکل‌تر است. اگر توانستی در موردِ خودت قضاوت درستی بکنی معلوم می‌شود یک فرزانه‌ی تمام عیاری. [در طاقچه بخونید ] 🟨 @sdjdm_ir