eitaa logo
سراج اندیشه
11.1هزار دنبال‌کننده
8.6هزار عکس
7.5هزار ویدیو
2هزار فایل
سایت سراج اندیشه: serajnet.org ----------- ارتباط با ما: @seraj_admin ----------- کانال سراج اندیشه در سروش: https://splus.ir/serajnet ----------- کانال سراج اندیشه در روبیکا: https://rubika.ir/serajnet_org
مشاهده در ایتا
دانلود
2.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔰 | قسمت 11 (سوره ناس) 📖 پناه بردن از مسئلۀ شرک 🎙 (ره) ✍️ باز ناراحتي و آلام انسان خلاصه نمي‌شود در مسألۀ ماديّت يا مسأله حكومتي، بلكه ناراحتي‌هايي به سمت او مي‌آيد كه اين ها از نظر دروني او را آزار مي‌كند، ناراحت مي‌كند او را كه كه عبارت است از: مسأله‌هاي شِركي در اعمال خودش. در اين زمينه كه اين هم شرّ و ناراحتي است. براي تو انسان كه پيدا مي‌شود تو پناه ببر به معبود واقعي كه خداوند است «مَلِكِ النَّاسِ»، معبود واقعي مردم و انسان‌ها. اين را كه تقطيع كرده است چون شُرور ما مختلف؛ چون شرور ما مختلف است از آن طرف هم خداوند اسما‌ئش هر كدام سبب مستقلّي است براي دفع و نجات انسان‌ها از اين شرور، لذا اين‌ها را به هم وصل نكرده است، جدا‌ جدا ذكر مي‌كند. 📗 ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 📱 سایت | ایتا | سروش |روبیکا
18.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📹 📗 جلسه یازدهم 🔺 موضوع: چگونه شکرگزار نعمتهای خداوند باشیم؟ 🎙 ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
سراج اندیشه
📹 #جرعه_ای_از_نهج_البلاغه 📗 جلسه یازدهم 🔺 موضوع: چگونه شکرگزار نعمتهای خداوند باشیم؟ 🎙 #حجت_الاسلام
جلسه یازدهم موضوع: چگونه شکرگزار نعمتهای خداوند باشیم؟ بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین در ادامه‌ی حکمت 150 نهج البلاغه که برای تربیت انسانْ جامع است، حضرت می‌فرماید که این‌طوری نباش. چطور نباشیم؟ «یَعْجِزُ عَنْ شُکْرِ مَا أُوتِیَ»، از شکر چیزهایی که به ما داده شده، عاجز باشیم. انسان خیلی اهل شکر نکردن است، معمولاً طلبکار خداست و از چیزهایی که دارد خرسند و شاکر نیست. اگر یک مقدار حواسش باشد، از گناهان استغفار می‌کند ولی معمولاً اهل شکر نیست. در خطبه‌های نهج البلاغه آمده که کسی اهل شکر است که اهل تقوا باشد، نه این‌که صرفاً شکر زبانی بگوید. از اعضاء و جوارح در مسیر بندگی به کار گرفته شود، این اهل شکر بودن می‌شود. قرآن اشاره می‌کند که «قَلِیلٌ مِنْ عِبادِیَ الشَّکُورُ»(سبأ: 13) تعداد کمی از بندگان من اهل شکر هستند، یعنی در مسیر بندگی گام برنمی‌دارند. حضرت در اینجا هم می‌فرمایند که مبادا از کسانی باشی که در برابر نعمت‌هایی که به او رسیده شاکر نیست «وَ یَبْتَغِی الزِّیَادَةَ فِیمَا بَقِیَ» و دنبال زیادی است؛ در خصوص چیزهایی که مانده و به او نرسیده است. شکر را فراموش کرده و دائماً به دنبال طلب و خواستن است که خدایا این را بده، خدایا آن را بده. خواستن از خدا اشکالی ندارد ولی حداقل شکری از داده‌های قبلی باشد. امیرالمومنین(ع) می‌فرماید: از کسانی نباش که «یَنْهَی وَ لَا یَنْتَهِی» بقیه را از عمل خطا و گناه نهی می‌کند ولی خودش دست‌بردار نیست. جمله‌ی عجیبی در خطبه‌های نهج البلاغه وجود دارد، حضرت فرمود: لعنت خدا شامل کسی می‌شود که نهی از منکر می‌کند ولی خودش اهل منکر است. این خیلی جمله‌ی سنگینی است «وَ یَأْمُرُ بِمَا لَا یَأْتِی» از کسانی نباش که امر می‌کند به عملی که خودش آن را ادا نمی‌کند و انجام نمی‌دهد. این هم نه معقول و نه مشروع است. حضرت می‌ فرمایند: از کسانی نباش که «یُحِبُّ الصَّالِحِینَ وَ لَا یَعْمَلُ عَمَلَهُمْ» خوبان را دوست دارد، اما عمل آن‌ها را ندارد. دائم می‌گوید: آقای بهجت خوب است، حضرت امام خوب است، آقای بهاءالدینی خوب است، آقای رجبعلی خیاط خوب است، اولیاء خدا را توصیف می‌کند اما تماشاچی است و عمل آن‌ها را ندارد. خداوند آقای بهجت را رحمت کند، می‌فرمودند: «قومی به جِدّ و جهد گرفتند وصل دوست / قومی دگر حواله به تقدیر می‌کنند»، یعنی شد، شد، نشد هم نشد. باید تلاش کرد. حضرت می‌فرمایند: مبادا خوب‌ها را دوست داشته باشی «وَ لَا یَعْمَلُ عَمَلَهُمْ». اگر بندگی خدا خوب است، اگر انجام مستحبات خوب است، اگر نماز با حضور قلب خوب است، خب تو هم باش، چرا فقط توصیف دیگران را می‌کنی؟ «وَ یُبْغِضُ الْمُذْنِبِینَ وَ هُوَ أَحَدُهُمْ»؛ از کسانی نباشد که گناهکاران را دوست نداشته باشد، بغض آن‌ها را داشته باشد ولی خودش هم یکی از آن‌ها باشد. از غیبت‌کننده بدش می‌آید، ولی خودش هم یکی از آن‌ها است، از پارتی‌بازی بدش می‌آید، ولی خودش هم یکی از آن‌ها است، از کم‌کاری بدش می‌آید، ولی خودش هم یکی از آن‌ها است. از این بدش می‌آید که کسی حق الناس را رعایت نکند، اما خودش هم رعایت نمی‌کند. چقدر کلام زیبا و دقیق است. در دو جای نهج البلاغه آمده که برای تربیت تو همین بس که هر چه برای خودت می‌پسندی، برای دیگران هم بپسندی و هر چه هم برای خودت نمی‌پسندی، برای دیگران هم نپسندی. شما روی همین کلام دقت کنید، دنیا و جامعه را بهشت می‌کند. صاحبخانه خودش را به جای مستأجر بگذارد و بالعکس، راننده و مسافر، فروشنده و خریدار، رئیس و مرئوس، استاد و شاگرد، خودتان تمام مثال‌ها را بهتر می‌توانید بزنید. این‌ها خودشان را به جای یکدیگر بگذارند و در حقِ هم اجحاف نکنند. حضرت می‌فرمایند که از این افراد نباشی که گناهکاران را دوست ندارد، خودش هم از گناهکاران است. بعد از مرگ بدش می‌آید «یَکْرَهُ الْمَوْتَ لِکَثْرَةِ ذُنُوبِهِ»؛ از مرگ و موت کراهت دارد، اما چه می‌کند؟ «وَ یُقِیمُ عَلَی مَا یَکْرَهُ الْمَوْتَ»؛ اما در چیزهایی مقیم است و اهل آن معصیت‌هایی است که با توجه به این‌ها از گناه دوری می‌کند و بدش می‌آید. حضرت می‌فرمایند که از این حالت‌ها دست بردار. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته. ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
🌺 امام حسین علیه‌السلام فرمودند : 🔸قَالَ مَعْرِفَةُ أَهْلِ كُلِّ زَمَانٍ إِمَامَهُمُ الَّذِی یجِبُ عَلَیهِمْ طَاعَتُهُ "معرفت‌الله یعنی هركس امام‌ زمانش را بشناسد، وقتی شناخت، اطاعت و یاری امام زمانش بر او واجب است" . 📚 کنز الفوائد ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
18.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📹 📗 جلسه دوازدهم 🔺 موضوع: ویژگیهای بنده خوب خدا 🎙 ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet
سراج اندیشه
📹 #جرعه_ای_از_نهج_البلاغه 📗 جلسه دوازدهم 🔺 موضوع: ویژگیهای بنده خوب خدا 🎙 #حجت_الاسلام_نمازی #نهج_ا
جلسه دوازدهم موضوع: ویژگیهای بنده خوب خدا بسم الله الرحمن الرحیم و به نستعین در محضر کلام آقا امیرالمؤمنین و حکمت 150 بودیم که حکمت بسیار زیبایی است. در ادامه حضرت می‌فرمایند: از کسانی نباش که «إِنْ سَقِمَ ظَلَّ نَادِماً»؛ اگر بیمار شود پشیمان می‌شود، آدم خوبی می‌شود، حالت تواضع می‌گیرد؛ «وَ إِنْ صَحَّ أَمِنَ لَاهِیاً» اما اگر صحیح و سالم باشد، خودش را در یک حالت امنیتی می‌بیند و نگران خطرات نیست. «أَمِنَ لَاهِیاً» و دچار لهو و بی‌توجهی می‌شود. یعنی وقتی بیمار شود، به سمت خوب شدن می‌رود، وقتی حالش خوب شود، از مسیر بندگی خارج می‌شود. در روایت داریم که اگر فقر، بیماری و مرگ نبود، کسی بندگی خدا را نمی‌کرد. نباید کار به اینجا برسد که فرد در بستر به یاد بندگی خدا بیفتد. «یُعْجَبُ بِنَفْسِهِ إِذَا عُوفِیَ»؛ اگر در عافیت باشد، دچار خودشیفتگی و عُجب می‌شود، و خودش از خودش و کارهایش خوشش می‌آید. از آن طرف می‌فرماید: «یَقْنَطُ إِذَا ابْتُلِیَ» اگر مبتلا به گرفتاری و یا بلایی هم شود، ناامید می‌شود. نباید در عافیت آن عُجب برای انسان بیاید و نه این ناامیدی بیاید. اصلاً ما ناامیدی نداریم. در خصوص خود گناهان هم حضرت در یکی از حکمت‌ها می‌فرماید: «عَجِبْتُ لِمَنْ یَقْنَطُ وَ مَعَهُ الِاسْتِغْفَار» تعجب می‌کنم از کسی که ناامید است ولی امکان استغفار را دارد. یعنی درِ خانه‌ی خدا و درِ توبه باز است و ناامیدی نداریم. در جملات قبلی خواندیم که تمام امید به خدا است، حضرت در اینجا می‌فرماید: از این افراد نباش که موقع ابتلاء و گرفتاری ناامید شود و در عافیت شیفته‌ی خودش شود. «إِنْ أَصَابَهُ بَلَاءٌ دَعَا مُضْطَرّاً» وقتی بلایی به او اصابت کند، خدا را با اضطرار می‌خواند، با چه حالی و با چه دل‌شکستگی می‌خواند، اما «وَ إِنْ نَالَهُ رَخَاءٌ أَعْرَضَ مُغْتَرّاً». اگر گشایشی برسد و اگر آن حالت گرفتاری رفع شود، از خدا اعراض می‌کند؛ «مُغْتَرّاً» در حالی که دچار فریب حال خودش شده است، یعنی در برابر خدا فریب خورده است. آن حالت اضطرارش در زمان ابتلاء است. منظور این است که خوبان خدا همیشه درِ خانه‌ی خدا مضطر هستند، همیشه درِ خانه‌ی خدا حالت تضرع دارند، نه در زمان بلا. گاهی خوب بودن نتیجه نمی‌دهد و گاهی با خدا مأنوس بودن آن راه اصلی نیست. حضرت می‌فرماید: «تَغْلِبُهُ نَفْسُهُ عَلَی مَا یَظُنُّ» نفسش با گمان‌هایی که درست کرده بر این شخص غلبه دارد، گمان‌های نفسانی دارد، ولی «وَ لَا یَغْلِبُهَا عَلَی مَا یَسْتَیْقِنُ» خودش با یقین‌ها و باورهایی که دارد، باورهایی که از خوبان، از قرآن و از روایات به او رسیده، نمی‌تواند بر نفسش غلبه کند. حضرت می‌فرمایند: از کسانی نباش که یقین‌ها را کنار بگذارد و نفسش با گمان‌ها جلو بیاید. حالا ببینیم که چه می‌شود، حالا چه کسی رفته، چه کسی دیده؟ حالا خدا ان‌شاءالله حساب و کتاب را می‌بخشد. خدا که بخشنده است، ولی نفس دائم بعداً بعداً و گمان‌ها را جلوی انسان می‌اندازد تا او را دچار غفلت کند. حضرت می‌فرمایند: این‌طوری نباش. یعنی تو یقین کردی که راه و بندگی چیست و در همان مسیر برو. حضرت می‌فرمایند که از این افراد نباش که «یَخَافُ عَلَی غَیْرِهِ بِأَدْنَی مِنْ ذَنْبِهِ» با یک گناه کوچک بر دیگران می‌ترسد و هشدار می‌دهد و با یک معصیت کوچک نگران عاقبت اوست «وَ یَرْجُو لِنَفْسِهِ بِأَکْثَرَ مِنْ عَمَلِهِ» ولی به خودش که می‌رسد فراتر از عملش امیدوار است. یعنی گناه دیگران را زیاد حساب می‌کند اما برای عمل خودش بیش از آن میزانی که انجام داده چشم دارد. حضرت می‌فرماید: از این افراد نباش. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته. ┄┅┅┅┅❀┅┅┅┅┄ مرکز آموزش مجازی 🌐 www.serajnet.org 🆔 @serajnet