یه چند دقیقه به من دل بده....
با چشم و گوش باز...
وبا قلب بیدارُ خداترست..
اگه مشکل بزرگی داری و براش غصه میخوری...اگه تنهایی شده غم روزگارت...اگه شب با گریه خوابت میبره،یا اگه خسته شدی و توان ادامه دادن نداری ......
یه چیزیُ فراموش کردی،وجود خدا
اگـر در میهمانی یک شب بلایی به تو رسید شلوغ نکن و آبـــروی صاحبخـــانه را حفظ کن ...
فکر میکنم تو گره ای که در زندگی مون پیش میاد،باید به ارتباطمون با خدا کمی بیشتر توجه کنیم......
همیشه برای خودم میگم...
هرچی هم که بشه تو این مسیرِ سختِ زندگی..
من خدارو دارم...
اهل بیتُ دارم...
شهدارو دارم...
تو اوجِ ناامیدی..
تو اوجِ خستگی..
تو اوجِ تباهی و پوچی..
امدادگرهای غیبی یهویی همچین تو زندگیمون
ظاهر میشن کفمون میبُره...
هیچوقت دیر نیست...
حتی اگر تمام راه رو اشتباه رفته باشی، باز هم خدا از همونجایی دستتو میگیره که تصمیم گرفتی برگردی
آدمی هر وقت دلشو به خدا بده، از نو متولد میشه…
حتی اگه تو ویرانهترین نقطهی زندگیش باشه...
همونجا میتونه دوباره شروع به شکوفه زدن کنه...
حسابی داریم غربال میشیم
مراقب باشیم ایمانمون رو باد و طوفان نبره ...
تو حساس ترین و خاص ترین عصر ممکن رفوزه نشیم ؛صلوات....
زندگی بدون حاشیه و سالم در این عصر[آخرالزمان]کار هرکسی نیست...🙂
خوش ظاهر بد باطنا حواستون باشه،که خدایی هست..
آخرتی هست...
ادامه زندگیتون در سرای آخرت ،باطن دنیایی شماست..
دو دوتا چهارتا کنید..حالا پیش مخلوق اشکالی نداره ..ولی پیش خالقت سرافکنده نشی...
مراقب کلام در دهانمون باشیم..
کم برنجونیم...
۹۹ درصد بدبختیامون سرنیشِ زبونمون..
اصلا مگه مرض داریم از نعماتی که خدا در اختیارمان گذاشته به خوبی استفاده نکنیم...
کم سم و زهر تولید کنید...
عادت کنه ،بیچاره تون میکنه...
دنیا و آخرتتون رو میبازید...