اره خب همینع !
اما یجور دیگه نگاه کن :
ما کجا [ هستیم ؟ ]
و
شهادت کجا [ ست ؟ ]
اما خب میتونیم بریم بالا ها !
به شرطی که
کوهنوردی*** رو خیلی خوب یاد بگیریم !
اول باید بریم وسایل شو بخریم خو👀🪂
یعنی که
اول بیا بریم چند تا مثال برات بزنم ! :)
🏔️ مرحلهٔ اول:
موقعیتمون کجاست؟
ما ته درهایم !
درهای پر از لغزش، گناه، غفلت
مثل جایی که گرد و خاکش تا زانو اومده بالا، نفس تنگه، و آفتاب مستقیم میکوبه بهت.🌤
اون بالا، وسط مه و نور، قلهای هست: قلهٔ پاکی، فداکاری و شهادت.
خدا صدا میزنه:
«ای انسان! بیا بالا،
قله برای توئه،
فقط مسیر طولانیه،
ولی شدنیه.» !
🧗 مرحلهٔ دوم:
اول باید “کوهنوردی” یاد بگیری
تو نمیتونی بدون تمرین از دره به قله برسی.
یعنی چی؟
یعنی باید اول یاد بگیری چجوری بالا بری، چجوری زمین نخوری، چجوری دل نبازی.
تو مسیر شهادت هم اول باید «کوه نوردیِ دل»
یاد بگیری:
یعنی تمرین کنی برخلاف نفست حرکت کنی، حتی با
« پاداش کم و درد زیاد ! »
مثل چی؟
نفْس* گفت بخواب — بگو:
نه، بیدار بمون دعام کن !
نفْس گفت انتقام بگیر بگو:
نه، ببخش، بذار خدا خودش داوری کنه !
نفس گفت ناامید شو بگو:
نه، هنوز یه قله اون بالا هست .. ! ❤️🩹
🧤 مرحلهٔ سوم: ابزارها رو جمع کن!
کوهنوردِ بدون تجهیزات، از همون اول کارش تمومه !
برای رسیدن به قلهٔ کمال و شهادت هم ابزارهای معنوی لازمه ..
کفش محکم 🥾 =
ارادهٔ محکم: پایه و اساسِ هر حرکتی. بدون اراده، اولین لغزش، آخرین لغزش خواهد بود ..
لباس گرم🧶🪡 =
تقوا و صبر: محافظت از روح در برابر سرمایِ وسوسهها و طوفانِ سختیها.
تقوا یعنی پوششی که مانعِ آلودگی میشه،
و صبر یعنی استقامتی که در سرما، بدن رو گرم نگه میداره .. !
طناب 🪢 =
رفاقتِ خوب و اهلبیت:
در کوهنوردی، طناب یعنی ارتباط با همنوردان و ابزارِ نجات. در مسیر معنوی، این یعنی ارتباط با صالحین، و تمسک به ریسمان الهی (اهلبیت). تنهایی در این مسیر، بسیار خطرناکه.
چراغ 🔦 =
ذکر و یاد خدا:
وقتی مسیر تاریکه، چراغ لازمه.
ذکر و یاد خدا، همان نورِ هدایتی است که در تاریکیِ گناه و غفلت،
راه رو به ما نشون میده ..
کوله 🎒 =
نماز، قرآن، محاسبهٔ نفس:
کوله، جایی برای نگهداریِ مایحتاجِ سفره. اینها هم سوختِ معنویِ ما هستند:
نماز (ارتباط مستقیم با خدا)،
قرآن (نقشه و راهنما)،
و محاسبهٔ نفس (تنظیمِ بار و رفعِ اشتباهات) !
باتوم 🦯 =
استمرار، نه هیجانِ دو روزه ! :
باتوم، کمک میکنه تا هر قدم رو محکمتر برداری و کمتر خسته بشی ..
این یعنی پیوستگی در عمل صالح.
نه فقط شور و هیجانِ یک روز و بعد رها کردن .. !