اره خب همینع ! اما یجور دیگه نگاه کن : ما کجا [ هستیم ؟ ] و شهادت کجا [ ست ؟ ]

ما خیلی پایین تر از قله شهادتیم .. توی دره های گناه غرق شدیم !

اما خب میتونیم بریم بالا ها ! به شرطی که کوهنوردی*** رو خیلی خوب یاد بگیریم !

میخوای باهم کوهنوردی رو یاد بگیریم ؟

اول باید بریم وسایل شو بخریم خو👀🪂 یعنی که اول بیا بریم چند تا مثال برات بزنم ! :)

🏔️ مرحلهٔ اول: موقعیت‌مون کجاست؟ ما ته دره‌ایم ! دره‌ای پر از لغزش، گناه، غفلت مثل جایی که گرد و خاکش تا زانو اومده بالا، نفس تنگه، و آفتاب مستقیم می‌کوبه بهت.🌤 اون بالا، وسط مه و نور، قله‌ای هست: قلهٔ پاکی، فداکاری و شهادت. خدا صدا می‌زنه: «ای انسان! بیا بالا، قله برای توئه، فقط مسیر طولانیه، ولی شدنیه.» !

🧗 مرحلهٔ دوم: اول باید “کوه‌نوردی” یاد بگیری تو نمی‌تونی بدون تمرین از دره به قله برسی. یعنی چی؟ یعنی باید اول یاد بگیری چجوری بالا بری، چجوری زمین نخوری، چجوری دل نبازی. تو مسیر شهادت هم اول باید «کوه‌ نوردیِ دل» یاد بگیری: یعنی تمرین کنی برخلاف نفست حرکت کنی، حتی با « پاداش کم و درد زیاد ! » مثل چی؟ نفْس* گفت بخواب — بگو: نه، بیدار بمون دعام کن ! نفْس گفت انتقام بگیر بگو: نه، ببخش، بذار خدا خودش داوری کنه ! نفس گفت ناامید شو بگو: نه، هنوز یه قله اون بالا هست .. ! ❤️‍🩹

🧤 مرحلهٔ سوم: ابزارها رو جمع کن! کوهنوردِ بدون تجهیزات، از همون اول کارش تمومه ! برای رسیدن به قلهٔ کمال و شهادت هم ابزارهای معنوی لازمه .. کفش محکم 🥾 = ارادهٔ محکم: پایه و اساسِ هر حرکتی. بدون اراده، اولین لغزش، آخرین لغزش خواهد بود .. لباس گرم🧶🪡 = تقوا و صبر: محافظت از روح در برابر سرمایِ وسوسه‌ها و طوفانِ سختی‌ها. تقوا یعنی پوششی که مانعِ آلودگی می‌شه، و صبر یعنی استقامتی که در سرما، بدن رو گرم نگه می‌داره .. ! طناب 🪢 = رفاقتِ خوب و اهل‌بیت: در کوهنوردی، طناب یعنی ارتباط با همنوردان و ابزارِ نجات. در مسیر معنوی، این یعنی ارتباط با صالحین، و تمسک به ریسمان الهی (اهل‌بیت). تنهایی در این مسیر، بسیار خطرناکه. چراغ 🔦 = ذکر و یاد خدا: وقتی مسیر تاریکه، چراغ لازمه. ذکر و یاد خدا، همان نورِ هدایتی است که در تاریکیِ گناه و غفلت، راه رو به ما نشون می‌ده .. کوله 🎒 = نماز، قرآن، محاسبهٔ نفس: کوله، جایی برای نگهداریِ مایحتاجِ سفره. این‌ها هم سوختِ معنویِ ما هستند: نماز (ارتباط مستقیم با خدا)، قرآن (نقشه و راهنما)، و محاسبهٔ نفس (تنظیمِ بار و رفعِ اشتباهات) ! باتوم 🦯 = استمرار، نه هیجانِ دو روزه ! : باتوم، کمک می‌کنه تا هر قدم رو محکم‌تر برداری و کمتر خسته بشی .. این یعنی پیوستگی در عمل صالح. نه فقط شور و هیجانِ یک روز و بعد رها کردن .. !

حالا ی چیزی ! بالاخره کوهنوردی ی سری سنگ داره ..

🪨 مرحلهٔ چهارم: سنگ‌ها رو ببین ! مسیر قله صاف نیس .. سنگ‌ها همون چیزهایی‌ان که می‌خوان بندازتت ! گناه عادت بد غرور تنبلی شهوت ترس کوهنورد عاقل با هر سنگ دعوا نمی‌کنه ! 🕶 پا شو می‌ذاره، راهش رو پیدا می‌کنه، رد می‌شه. تو هم با هر وسوسه درگیر نشو؛ رد شو، ادامه بده !

نفست داره میگیره .. چقدر سخته هاا🫁 !

🔥 مرحلهٔ پنجم: نفس‌هات رو تنظیم کن ! کوهنوردِ بدون کنترلِ نفس، زود از پا درمیاد. در مسیرِ معنوی هم، کنترلِ نفس، همان تنظیمِ ضربانِ قلب و تنفسِ منظمه .. ! عبادت، صبر، سکوتِ به‌جا، کنترل زبان، کنترل چشم، کنترل خشم .. این‌ها همان تکنیک‌های تنفس و تنظیمِ ضربانِ قلب در کوهنوردیِ روحی هستند ! عبادت ؛ مثل نفس عمیق کشیدن برای رسیدنِ اکسیژنِ بیشتر به روح .. صبــــــــر؛ حفظِ آرامش در سختی‌ها، مانند تنظیمِ ضربانِ قلب در سربالایی. سکوتِ به‌جا ؛ گاهی حرف نزدن، از اشتباهاتِ بزرگ جلوگیری می‌کنه، مثل حفظِ انرژی در شیب‌های تند. کنترل زبان، چشم، خشم: این‌ها راه‌هایِ اصلیِ ورودِ وسوسه‌ها به درون هستند. کنترل آن‌ها، مانند مدیریتِ ورودِ هوا به ریه‌هاست .. اگر این‌ها کنترل نشن، نفسِ آدم بند میاد !