الحمدالله هر روز شلوغ تر از دیروز هست. ماشاءالله به این مردمی که داریم. همدل‌تر و پای‌کارتر از همیشه. این روزها انقدر محبت و همدلی مردم به همدیگر را می‌بینم که حیفم آمده چرا ننوشتمشان و راویشان نشدم؟ امشب خانم هم محله‌ای در گروهمان نوشت یک شبی که انفجار در نزدیکی ماشین آن‌ها رخ داد، مردم چطور بهشان کمک کردند. همه همسایه ها با صدا بیرون آمدند و عده‌ای مشغول دلداری و آب و شربت دادن بهشان شدند. عده‌ای هم مشغول خاموش کردن آتش شدند. عده‌ای آنها را به خانه‌شان بردند تا آرام شوند و ادامه بدهند. خانم هم‌محله‌ای نوشت "درسته تجربه‌ی سختی بود و بچه ها چند شبه خوابشون همچنان با ترس و اضطراب همراهه، ولی واقعا محبت هایی که از هم محله‌ای ها دیدم برام یه دنیا ارزش داشت، این نعمت اسلامه که مارو اینجور رقیق القلب کرده، بابتش هرچقدر شکر کنیم کمه". این روزها همه‌ی غریبه‌های دیروز باهم همدل و خواهر شده‌ایم. دقیقا مثل امشبی که به صورت هم لبخند می‌زدیم و مشت گره کرده مان را به نشانه مقاومت به هم نشان می‌دادیم. حتی فکر می‌کنم این همدلی و رقیق القلبی فقط در مرز نگنجد و سر همه اهالی مقاومت را در اربعین حسینی جمع‌تر کند. 📍 سردر دانشگاه تهران

قشنگترین و عاشقانه‌ترین فیلم کوتاه 🙂♥️ @Shaaliart

پرنده‌ای که مقصدش پرواز است، از ویرانی لانه‌اش نمی‌هراسد 🕊 #شهید_آوینی 📍 بهشت زهرا