[پدر...]

نامتان از یادها نخواهد رفت؛ همان‌گونه که راهتان...

تو رفته ای و من از زنده ماندنم، خجلم کجا گذاشته ای و رفته ای، عزیزدلم؟

ما مانده‌ایم و غم تشییع پیکرت...

آقا اینجاست..

داغِت نمیشه باورم...

سوخته‌ی‌ فراق را وحشت روز حشر‌ نیست روز وداع بر سرم، هر دو جهان خراب شد...

دردا که پس از تو، هرچه آمد، تکرار است یاد تو، غمی‌ست کهنه، اما بیدار است‌..

خدا صبور کند در فراق تو ما را...

به بدرقه‌ی آقایی رفته بودیم که هنوز نبودنش را باور نکردیم، یا شاید نمی‌خواهیم باور کنیم.. آقا جان، رفتنتان همیشه دور از تصورمان بود. هر چه می‌شد می‌گفتیم باز هم خداراشکر سایه‌‌ی آقا بالای سرمان است. تصویرتان را که از قاب تلویزیون تماشا می‌کردیم آرام می‌گرفتیم. قامتتان پناه دل های بسیاری بود. امروز یتیم وارانه به بدرقه‌تان آمدیم، با دلِ تنگ و غمی که چهار ماه و اندی به دوش می‌کشیم. از کودک بگیر تا پیرمرد با عصا به دیدارتان آمده بود. راهت با رفتنت پایان نیافت؛ نامت در دل‌ها ماند، آرمانت در جان‌ها زنده است و یادت در تاریخ این سرزمین جاودانه خواهد بود... تو رفتی و بار دیگر در دل تک تک مردم زنده شدی؛ خامنه‌ای ادامه دارد هنوز.... ۱۴۰۵/۴/۱۶

نگاه خسته‌‌مان، بی‌قرار و مبهوت است، تمام هستی‌مان، در میان تابوت است... @shaegha