. الحمدلله که سالِ پر غم و اندوهِ ۰۳؛ آخرش ختم به شاه نجف شد... .

. به اذن عالی اعلی به احترام علی شروع میکنم این ماه را به نام علی 💚 شاعر: محمدجواد شیرازی .

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند💚 . ترحب بزوار امیرالمؤمنین 🥺 ‌.

من اگر کامروا گشتم و خوشدل چه عجب مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند💚 .

درستش همین بود! در تمام زندگانی، کسی قدر علی‌ابن‌ابی‌طالب دوستم نداشته😭 .

پشت‌بام حرم مطهر علوی شروع مناجات‌خوانی حاج محمود کریمی سحر بیستم رمضان

. آخرش من هم رسیدم به آن تصویرها و صداها که سحرهای رمضان، تلویزیون نشان می‌داد و من خودم را از آن هزار سال دور می‌دیدم. حالا من نشسته‌ام روی پشت‌بام صحن حضرت زهرا، نزدیک‌ترین نقطه به گنبد امیرالمؤمنین و مداح محبوبم حاج محمود هم اینجاست... توی مسیر، مدیر کاروان توضیح می‌داد عراق کشور جنگ‌زده است و الان پیک زائر است و خلاصه توقع‌‌ها را بیاورید پایین، قرار نیست همه چیز درجه یک باشد و از این حرفها... یکی نیست به آقای مدیر بگوید، من بعد از رسیدن به امیرالمؤمنین دیگر چه توقعی می‌خواهم داشته باشم؟ عیش من با صدای حاج محمود و نمای گنبد از نزدیک، کامل است؛ من بعد از نشستن روی بام صحن حضرت زهرا، توقع چه چیزی باید داشته باشم؟ دنیا دیگر چیزی بالاتر از این ندارد که قرار باشد تمنا کنم. من به منتهای آمالِ یک آدمِ دردمندِ شکسته رسیده‌ام؛ بیشتری وجود ندارد که توقع کنم... .

گنبد آنقدر به من نزدیک است که می‌توانم خشت به خشتش را بشمارم. دنیا دیگر چیزی بالاتر از این ندارد که قرار باشد تمنا کنم. من به منتهای آمالم رسیدم. من به نجف رسیدم. من به امیرالمؤمنین رسیدم. این دنیا چیز بیشتری ندارد. من به نهایتِ بیشترهایش رسیدم.

. رحمت به شیر پاک مادر و نان حلال پدرم که حُبّ شاه نجف را گذاشت توی سفره‌ی دلم... .

. کی فکرشو می‌کرد، سحر یه بیستم ماه رمضونی، حوالیِ ایوون نجف، چای عراقی بنوشی، سید؟ .