. به جلوی ایوون که رسیدم، انگار تازه وارد حرم شده باشم دوباره همه چیز از اول شد! همه‌ی گریه‌ها همه‌ی آه‌ها و حسرت‌ها همه‌ی دلتنگی‌ها همه‌ی بیچارگی‌ها آه علی جان خودت را نگیری از من... .

. زندگی کردم این چند روزِ نجف. زندگی کردم. بعد از یک عمر مرگ، زندگی کردم زندگی کردم... .

. آه علی خودت را نگیری از من من بی تو می‌میرم .

. خوش به حال اهالیِ نجف چه بی‌اندازه خوشبختند آدمیزاد از همسایگیِ علی چیز بالاتری هم می‌تواند داشته باشد؟ .

. ما بیچاره‌های علی را کاش یا اصلا نجف نیاورند یا اگر آوردند دیگر از نجف بیرونمان نبرند! با جنونِ بعد از نجف چه باید کرد؟ .

خوشبخت‌ترین گذرِ جهان

ختم به خیر شدن اگه کوچه بود:

هر کویِ حرم که خلوت بود، خودش مرا سمت آنجا کِشاند...

قُرُق کرده صحن خودش را برای من

. زیادی تحویل گرفته مرا مولای عالَم؛ دعای مادر اثر کرده به حالم... .

زندگی تو شارع‌الرسول خیلی طبیعی جاریه، در حالیکه بنظر من این خیابون اصلا طبیعی نیست! تهش می‌رسه به امیرالمؤمنین چطور طبیعی باشه آخه؟