. زندگی کردم این چند روزِ نجف. زندگی کردم. بعد از یک عمر مرگ، زندگی کردم زندگی کردم... .

. آه علی خودت را نگیری از من من بی تو می‌میرم .

. خوش به حال اهالیِ نجف چه بی‌اندازه خوشبختند آدمیزاد از همسایگیِ علی چیز بالاتری هم می‌تواند داشته باشد؟ .

. ما بیچاره‌های علی را کاش یا اصلا نجف نیاورند یا اگر آوردند دیگر از نجف بیرونمان نبرند! با جنونِ بعد از نجف چه باید کرد؟ .

خوشبخت‌ترین گذرِ جهان

ختم به خیر شدن اگه کوچه بود:

هر کویِ حرم که خلوت بود، خودش مرا سمت آنجا کِشاند...

قُرُق کرده صحن خودش را برای من

. زیادی تحویل گرفته مرا مولای عالَم؛ دعای مادر اثر کرده به حالم... .

زندگی تو شارع‌الرسول خیلی طبیعی جاریه، در حالیکه بنظر من این خیابون اصلا طبیعی نیست! تهش می‌رسه به امیرالمؤمنین چطور طبیعی باشه آخه؟

این تسبیح رو تو شلوغیای حرم پیدا کردم، افتاده بود روی زمین. از اونجایی که می‌دونم ما خانوما از اینکه یکی تو حرم بهمون یه چی بده کلی کیف می‌کنیم و خیال می‌کنیم یه نشونه از طرف امامه؛ برداشتمش و بعد هدیه دادمش به یه خانوم ایرانی. خانومه خوشحال شد، آی خوشحال شد.😂 فکر کنم رفت که بگه من نشونه از امیرالمؤمنین گرفتم. دوست داشتم بگم نشونه از رابین‌هوده ولی دیگه خوشحالیش رو خراب نکردم😁 قبل اینکه درباره حلال حرام سوال کنید باید بگم از نظر فقهی وقتی چیزی پیدا کنید که ارزش مالی چندانی نداره و در شرایطی هست که امکان پیدا کردن صاحبش تقریبا ناممکنه، میتونید معادل قیمتش از طرف صاحبش صدقه بدید و اون شیء رو بردارید تا اسراف هم نشده باشه، چون شما اگه برندارید ممکنه کلا تو دست و پا از بین بره.