شوق ره گم کرده ای از وادی دل می رسد گر چه پر آواره است آخر به منزل می رسد کشتی موجم ز دریا بسته ام بار سرشک گر بود همراهی طوفان به ساحل می رسد پیرو دل گشته ام جایی که مقصد گمره است می رود از راه صد جا تا به منزل می رسد گرم می جوشد به من خون شهیدی هر طرف مژده بی رحمیم از کوی قاتل می رسد دیده گلزار تماشا سینه لبریز وفا کی به ناز آن دلبر شیرین شمایل می رسد اسیر شهرستانی : دیوان اشعار : غزلیات : شمارهٔ ۵۵۰ گوهرین (گنجینه های مکتوب) https://gowharin.ir https://gowharin.ir/gowhar/109463