یوسف آخرزمان خرامان شد شکر و شهد مصر ارزان شد لعل عرشی تو چو رو بنمود تن که باشد؟ که سنگ‌ها جان شد تخته بند فراق تخت نشست تاج بر سر که چیست؟ خاقان شد عشق مهمان بس شگرف آمد خانه‌ها خرد بود ویران شد پر و بال از جلال حق رویید قفس و مرغ و بیضه پران شد بادلان خیره گشته کین دل کو؟ بی‌دلان بی‌خبر که دل آن شد پای می‌کوب و عیش از سر گیر به سر من مگو که پایان شد زر چو درباخت خواجه صراف صرفه او برد زان که در کان شد شمس تبریز نردبانی ساخت بام گردون برآ که آسان شد مولوی : دیوان شمس : غزلیات : غزل شمارهٔ ۹۸۲ گوهرین (گنجینه های مکتوب) https://gowharin.ir https://gowharin.ir/gowhar/3606