#چالش_روز_شاولد #آرامش امروز با خاله ام تماس گرفتم او با شروع جنگ افسرده شده بود، با حملات هوایی دیشب به او زنگ زدم حالش را بپرسم. به او گفتم خاله جان حالت چطور است؟ گفت: سارا با حملات، دوباره ترس به جانم افتاده. گفتم: شما که زن مومن و با خدایی هستی آخر چرا می ترسی. تمام سرنوشت ما دست خداست، گفت: این را می دانم از مرگ نمی ترسم ولی فکر از دست دادن عزیزانم نگرانم می کنه. گفتم: همیشه توکلت به خدا باشد، آیات و احادیثی هست که محافظ توست. مانند آیت الکرسی، خواندن یازده مرتبه سوره ی توحید که محافظ جان تو و اطرافیان و همسایگان می گردد، گفتن ذکر یا حفیظ و... پیدا کن و بخوان، خداوند محافظت خواهد بود و آرامشت را هم داری. #سارا جربان ===================== باشگاه نویسندگان شاولد: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

#چشم_نواز *تصویر منتشر شده از حضور #فلامینگوها 🦩در دریاچه‌ی مهارلو * مهارلو، در ۲۰ کیلومتری #شیراز قرار دارد.. چندسالی گفته می‌شد که به دلیل خشکسالی، حضورشان کم شده و امسال انگار با افزایش بارش‌ها؛ فلامینگوها باز برگشته‌اند. ===================== باشگاه نویسندگان شاولد: ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

آرامش فقط هیاهوی جنگ،تکان های زلزله،همهمه باد وغرش سیل دلهارا نمی لرزاند. گاهی سکوت وبی خبری هم، وهم انگیز وترسناک می شود. من درهمه این احوال دلم را دردست خدا می گذارم وبه چشمانش خیره می شوم تامرا زیر چتر نگاهش حفظ کند. نامش آهنگ ذهنم می شودویادش آرامبخش جانم:« یاالله» نجمه پارساییان #چالش_ارامش ===================== ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

آرامش من از جایی آغاز می‌شود که می‌پذیرم همه چیز در اختیار من نیست. در روزهای پراضطراب، به جای دنبال کردن مداوم خبرها، زمانی را به خانواده، دعا، کتاب خواندن یا قدم زدن اختصاص می‌دهم. وقتی ذهنم را از نگرانی‌های بی‌پایان دور می‌کنم، می‌فهمم که آرامش، نه در نبود بحران، بلکه در شیوه‌ی روبه‌رو شدن با آن متولد می‌شود. کتایون نظری ===================== ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

آرامش من با یاد خدا و اینکه آنچه من دارم آرزوی خیلی هاست پس به داشته ها نگاه کرده وشکر کنم نه برای نداشته ها غصه بخورم! زهرا زرگران ===================== ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

استرس برایم معنایی نداشت. نمی‌دانم چرا اما هروقت جاریم خدیجه را می‌دیدم که از ترس به خود می‌لرزد و سیل اشک امانش را می‌برد تعجب می‌کردم. آخه چرا این همه ترس! یک روزی به دنیا آمده‌ایم و یک روز خواهیم رفت. ناگاه با شنیدن صدای بامب و بومب جنگنده‌ها سرش را مابین دستانش می‌گرفت و لرز بر تمام جان و تنش مستولی می‌شد. لبانش کبود و چون گنجشککی بی‌پناه بال‌و‌پر می‌زد. حتما و واقعا جنگ دلهره‌آور خواهد بود، اما چرا من بی‌تفاوت بودم نکنه من عجیبم! شاید عجیب باشم، اما بر این باورم که او حاکم است و عادل و مقتدر... میدانم هر چه خیر است برایم مقدر می‌گرداند. پس تسلیم امرش خواهم بود. امیدوارم به دیدار روی یار غائب. آن یار همیشه بیدار. شاید که میسر گردد دیدار... ✍ثریاکریمی ===================== ایتا https://eitaa.com/shavaladpub

🍎 #پارت_24_عصر_روز_بعد ✨ #عصر_روز_بعد نویسنده: زهرا غفاری – 19 خرداد ماه 1405 انتشار از کانال رسمی «انتشارات شاولد» ============================= قوطی ادکلن را ازش گرفتم و گفتم: چقدر زحمت کشیدی. دستت درد نکنه کاکا جان! علی‌اصغر گفت: ننه، به داماد جدیدت گفتی پسرم راننده‌ی بیابانه، یا شاگرد شوفر؟ به فکر فرو رفتم. راستش هیچی نگفته بودیم. ولی آقا ناصر می‌دانست که من یک برادر بزرگ‌تر از خودم دارم. ولی تاکنون نپرسیده بود که برادرت کجاست؟ شاید فکرکرده رفته سربازی! همان بهتر که نداند برادرم شاگرد شوفر است. خودم بهش می‌گویم. روی ماشین کار می‌کند. او از کجا بفهمد که برادرم شاگرد است. اصلا می‌گویم راننده است. راننده‌ی بیابان. راننده‌ی جاده... این که شد سه تا... حالا کدامش را بگویم که قشنگ‌تر باشد؟ راننده‌ی بیابان قشنگ‌تر است. این جوری می‌فهمد که برادرم ماشین دارد و شش دانگ هم به نام خودش است. علی‌اصغر نگذاشت جعبه‌ی ادکلن را باز کنم. خودش می‌گفت باید «آک» باشد. من که نمی‌فهمیدم یعنی چه‌؟ علی‌اصغر گفت‌: این قوطی را همین جوری به آقا ناصر بده، اگر بازش کنی دست دوم می‌شود رعنا جان! به آرامی گفتم: این را برای خودت خریده بودی علی‌اصغر جان؟ علی‌اصغر که داشت چای پنجمش را هم می‌خورد گفت: ها رعنا، اما چه عیبی داره؟ من باز هم می‌رم بندر، زشته که به شوهرت چیزی ندهی. ادکلن را به طرف علی‌اصغر گرفتم و گفتم: دستت درد نکنه، خودت بهش بده، این جوری بهتره. علی‌اصغر نگاهی به من و ننه و آقام کرد و گفت: خودم بدهم؟ آقام گفت: ها، خودت بدهی بهتره. ارزشت بالا می‌ره. علی‌اصغر با تردید گفت: خوب، باشه، من کی او را ببینم؟ یک هفته که بیش‌تر این‌جا نیستم. آقا عنایت هفته دیگر بار برای قزوین داره. ننه‌ام از جا برخاست تا مهیای شام شود. همزمان گفت: عیبی نداره ننه جان! قربان قد و بالایت بشم! نگهش می‌دارم. دفعه‌ی بعد که آمدی بهش بده. کبری سفره‌ی شام را انداخت. *** صبح فردا از عشق دیدن علی‌اصغر زودتر از همیشه از خواب بلند شدم. هنوز زود بود به قالی‌خانه بروم. علی‌اصغر هم خواب بود. لبه‌ی پله‌ی ایوان نشستم و به حیاط بزرگ و دراندشتمان چشم دوختم. هوا گرگ و میش بود. می‌بایست بلند می‌شدم و نماز صبحم را می‌خواندم. فکر کنم ننه‌ام هم از خستگی کار دیروز خوابش برده بود. سر و صدای مرغ و خروس‌ها هم نمی‌آمد. باغچه‌ی وسط حیاط پردرخت و سرسبز بود. تعداد زیادی درخت سیب و انار دور تا دور باغچه را فرا گرفته بودند. انواع سبزی خوردن به وفور وسط باغچه یافت می‌شد. الهی شکر به خاطر بارندگی زمستان و بهار گذشته نعمت و سرسبزی فراوان بود. هوای لطیف صبح شهریورماه روستا خنک و دلپذیر بود. الحمد لله همه چیز روبه‌راه بود. علی اصغر هم که آمده بود و دلمان آرام بود. فدایش شوم، برایم بلوز آورده، چقدر رنگش را دوست دارم! خدا کند آقا ناصر هم خوشش بیاید. طفلی هیچ کس را از قلم نینداخته. به فکر خدیجه هم بوده است. خدا کمکش کند. باید زودتر برایش دست و آستین بالا بزنیم و شیر پاک خورده‌ای را به زندگیش پیوند بزنیم. این کار، کار کبری است. خودش می‌داند باید چه کار کند. - رعنا، چرا این‌جا نشسته‌ای، مگه خوابت نمی‌بره... برگشتم. ننه جانم بود. سلام ننه. - سلام رعنا جان، صبحت بخیر. - ننه عاقبتت به خیر باشه. - چرا به این زودی بیدار شدی؟ - دلم هوای علی‌اصغر را کرده بود. یه دفعه بیدار شدم، خوابم نبرد. آمدم این جا نشستم. - نمازت را خواندی؟ - ننه جان، الان می‌خوانم. - علی‌اصغر این قدر خسته است که فکر نکنم برای ناهار هم بیدار شود. - ننه جان، برای علی‌اصغر کی زن بگیریم؟ ننه‌ام جا خورد و گفت: وا! رعنا جان، بی‌خوابی به سرت زده این حرف را می‌زنی؟ - مگه بد می‌گم؟ - ننه جان، بد که نمی‌گی؟ باید صبر کنیم. دست و بالش باز شه. او هنوز راننده‌ی مردم است. باید از خودش هم چیزی داشته باشه. فردا دختر مردم می‌خواد بیاید توی خانه‌اش. زندگی می‌خواد، آسایش می‌خواد، نان می‌خواد، کفش و لباس می‌خواد. باخنده گفتم: خوب دختر قالی‌باف براش بگیریم، مثل، مثل، داشتم توی ذهنم دنبال دختر قالی‌باف می‌گشتم که یه هو یادم آمد به طیبه دختر خاله‌ی مجید، شوهر کبری و با صدای بلندی گفتم: - ننه جان، طیبه چطوره؟ طیبه را برایش بگیریم. ننه‌ام با تعجب گفت: وای رعنا چه می‌گی؟ به سرت زده؟ طیبه دو برابر من سن داره! ============================= 📌ایتا https://eitaa.com/shavaladpub🍎

#چالش_روز_شاولد دریا همیشه به من یادآوری می‌کند که آرامش در سکوت موج‌ها پنهان است. هر موجی که به ساحل می‌رسد، انگار نگرانی‌ها را با خود می‌برد. تماشای آبیِ بی‌پایان دریا، ذهن را از هیاهوی روزمره دور می‌کند. نسیم خنک ساحل، خستگی را از دل و جان می‌شوید. در کنار دریا، زمان آرام‌تر می‌گذرد و فکرها سبک‌تر می‌شوند. شاید راز آرامش دریا همین باشد؛ عمیق بودن و بی‌صدا ادامه دادن. نویسنده shaghayegh jvd ===================== باشگاه نویسندگان شاولد: https://eitaa.com/shavaladpub

#چالش_روز_شاولد آرامش فقط هیاهوی جنگ،تکان های زلزله،همهمه باد وغرش سیل دلهارا نمی لرزاند. گاهی سکوت وبی خبری هم، وهم انگیز وترسناک می شود. من درهمه این احوال دلم را دردست خدا می گذارم وبه چشمانش خیره می شوم تامرا زیر چتر نگاهش حفظ کند. نامش آهنگ ذهنم می شودویادش آرامبخش جانم:« یاالله» نجمه پارساییان ===================== باشگاه نویسندگان شاولد: https://eitaa.com/shavaladpub

#چالش_روزانه_شاولد خیلی سخته ولی وقتی به آینده ی زیبا و روشن فکر میکنم،خبرها را کنار می‌گذارم و فقط نفس می‌کشم.مدیتیشن برای من، یعنی سکوت کردن و گوش دادن به ضربان قلبم. آرامش من؛ همان چند خط خوشنویسی است و نوای موسیقی سنتی. پناهِ من، آغوش پدر است و آرامشِ صدای مادرم.همصحبتی با پدربزرگ که با آرامشش، انرژی مثبت را به من منتقل کند. ماه را تماشا می‌کنم و تمام هیاهوی دنیا را به باد می‌سپارم. یک صفحه کتاب حالم را خوب می‌کند. ورزش در هوای آزاد . آریا ===================== باشگاه نویسندگان شاولد: https://eitaa.com/shavaladpub

#چشم_نواز آفتاب شیراز آفتابگردان عکاس:فریبا کریمی ===================== باشگاه نویسندگان شاولد: https://eitaa.com/shavaladpub