". بـا مـنـی کـه وقـتـی حـالـم بـده آهـنـگ
غـمـگـیـن مـیـذارم تـا حـالـم بـدتـر شـه از
سـلـامـت روان حـرف نـزن! ."
من مغرورم
اما هیچوقت از عذرخواهی نترسیدم
به اشتباهم اعتراف کردم،تشکر کردم
لطفایی که در حقم شده رو وظیفه ندونستم
و جبران کردم،و در برابر
هیچ لبخندی اخم نکردم
مغرور بودن با عقده ای بودن خیلی متفاوته.
در مورد دادن فرصت دوباره
به آدما همین قدر بگم که:
دومین لیوان آب به اندازه اولین لیوان نمیچسبه...
نشسته ام به در نگاه مى كنم
دريچه آه مي كشد
تو از كدام راه ميرسى
خيال ديدنت چه دلپذير بود
جوانيم دراين اميد پير شد
نيامدى و دير شد
هوشنگ ابتهاج