بسکه دل، تنگِ تو و حرف و صدایت شده بود روح و جان گمشده ای در صفحاتت شده بود... خواندنِ (شعر تو و حرف تو ) کارم شده بود باتو آرام شد این دل؛ نگرانت شده بود ... . #پروا

خواندی نماز باران؟! ابریست روزگارم؛ از آسمان چشمم جاریست اشک و آهم... #پروا ابری ست قلب زارم...

شعرباران خواندم از چشمان تو دفتر اشعار من نمناک شد... #پروا

طوفان زده از نم نم باران نهراسد ساحل پر امواج خروشیده ی دریاست... #پروا

سلطان دل ،امام رئوفم ، مرا ببین نگذار این گدای غریبت خورد زمین... #پروا

#چالش_تصویر کوبیده ام بر سر درِ این خانه آقا پرچمت را شرمنده ام از اینکه تاب آورده ام من ماتمت را... .... بر سردر هر خانه، غم کوبیده مشکی از ماتمت هر نوکری پوشیده مشکی... #پروا

#امام_حسن ع چشم من محو ضریحی که نمی دیدم شد گونه ام از غم بارانی تان پــرنم شد بَه که از لطف کریمانه ی‌تان مولا جان هرگدایی سر کوی تو، شه عالم شد... #پروا

از تنگ دلی شاکی و از هجر، خرابم ای یار دهد یاد تو هر لحظه عذابم... هر جا که نظر میکنم آنجاست جمالت من غرق تو ام؛ غرق خیالات و سرابم... تا عزم سفر می‌کنی ای عشق به سویم من رفته ام از خویش؛که چون عمرِحبابم با خنده بپوشم غم این بغض گلو را اشکم چکد از غصه چرا زیر نقابم؟ من پنجره ای خیره به رویای قشنگم خاموشم اگر چند؛ ولی در تب و تابم... از رنج اگرهست سوالی که بپرسید خود پاسخم و باز به دنبال جوابم... #پروا

#چالش_مصرع «جمع؛ جمع مردم تنهاست؛ می آیی بیا!!!» وقت وقت دل بریدن هاست می آیی بیا... ما همه مجموعه ای هستیم از تنها دلان فصلِ سختِ کال چیدن هاست ؛می آیی بیا... زخم یا مرهم چه فرقی می کند وقتی کسی «بر دلش بارِ بریدن هاست؛ می آیی بیا...» #پروا

هیچکس نیست در این غمکده ی ویرانه جز تو و یاد تو و خاطره هایت ای عشق... #پروا

من در قفس خویش اسیرم هرشب تنهایی من را برسانید به گوشش... #پروا

به جنون داده مرا عشق تو آه بابی انت و امی یا ابا عبدالله... #پروا