شاعر که می‌شوی گله ها فرق می‌کند؛ کم کم عیار حوصله ها فرق می‌کند! احساس می‌کنی همه دورند از دلت... انگار نوع فاصله ها فرق می‌کند! تا با خودت برای خودت نقشه می‌کشی؛ بازار این معامله ها فرق می‌کند! یک می‌شوی که با یکِ دیگر دوتا شوی... از بخت بد معادله ها فرق می‌کند! با بیت های غم زده درگیر می‌شوی؛ حتی همین مجادله ها فرق می‌کند! اما غزل به نقطه ی پایان نمی‌رسد؛ شاعر که می‌شوی گله ها فرق می‌کند... #محمد_نجفی

مو پریشان کردی و #شعر و غزل ریخت بهم‌.. #پروا

واژه های عشق را در شعر گنجاندم ولی کاش میشد تا بدانی شعرهایم مال توست... #پروا

گر نباشی شعر هم از رونقش کم میشود شانه های هر غزل از غیبتت خم میشود... #پروا

. با دست پوشاندم دو چشمان ترم را حتی نمی خواهم ببینی گریه ام را... #پروا

. توفیق اجباریست لب بستن ،خموشی این رسم تکراریست لب بستن،خموشی سهم من از دنیا ؛غم و درد و سکوت است در جان من جاریست،لب بستن ،خموشی... #پروا

خورشید پشت ابر کجایی ظهور کن از گریه خسته ام تو دلم غرق نور کن... #پروا

خنده ات را ندیده ام که ولی حتم دارم ملیح و جان بخش است #پروا

همینکه باشی و منهم ببینمت کافی ست مرا نگاه تو ای عشق زنده می دارد... #پروا مرا وجود تو ای عشق زنده می دارد

ای خنده ات آغاز هر صبحم، می دانی با روی بازت روزهای من به خیر است.... #پروا #محسنم♥️

. غزل تو، عشق تو، پروانه ام تو بهار من تو و گلخانه ام تو به دلتنگی گرفتارم ز دوری ستون محکم و مردانه ام تو... #پروا #محسنم ♥️

#چالش_تصویر دلم را خاک کردم تا مبادا عاشقت گردد چه کردی کز درون خاک هم عشقت شکوفا شد... #پروا