من شکاری ،که شدم عاشق صیادِ خودم عشق دامی ست که هر لحظه برایت پهن است... #پروا

خوشه های ناز چشمانت مرا فرمان دهد مثل سربازی که در راه سعادت جان دهد... #پروا

یک ارتشی ام ؛ برده دلم را جادوی سپاهِ چشم هایت... #پروا

معشوق و عاشق هر دو از هم ریشه دارند اما چرا من از تو دورم حضرت عشق... #پروا

دلم بهانه نگیرد بگوچه کارکند؟ چگونه بی تو مرا گرم روزگار کند خیالت از پس درهای بسته آمده است مرادوباره به دلتنگی ات دچارکند دلم گرفته , شبیه پرنده ای که دلش بخواهد از قفس آسمان فرار کند... #سمیه_محمدیان

. ای کاش میشد که تمام زندگی را با دست و با میل خودم پایان رسانم... #پروا

#چالش_تصویر تا آسمانِ یاد تو پل می زنم باز... در اوج این رویا به تو زل میزنم باز... تا با تو این تنهایی ام پایان بگیرد تا دل درون سینه از غم ها نمیرد... #پروا

. شعر درد است و این درد به غایَت دل‌چسب اعتیادی‌ست که ناجور به او زنجیرم نفسم شعر و تنم شعر و روانم شعر است من اگر شعر نباشد بخدا می‌میرم ... #مجتبے_سپید

. ناگهان پنجره ای رو به تماشا وا شد تا به خود آمدم انگار دلم شیدا شد... چشم من چشم تو را دید و نگاهم خشکید در نظر هر چه که دیدم، همه جا زیبا شد... در حضورت چه قدر هول شدم محبوبم دست لرزید و زبان لال و دلم رسوا شد... پنجره باز ولی پای من اینجا شد قفل بین قلب و خرد و عقل کمی دعوا شد... عشق آمد به سراغ من و پاگیرم کرد همه جا همهمه ی لیلی و مجنون پا شد #پروا ...

«شنیدم بوی تربت را هوای کربلا کردم » به عشقت پیچک دل را دوباره مبتلا کردم... دوباره ماه ماتم، ماه اشک و ماه عشق آمد و من در قلب خود اینک حسینیه به پا کردم... #پروا

... پناه دست های من ضریح دلگشای توست من از عالم بریدم دل؛ به سر تنها هوای توست... #پروا

. دست من و دامانت، دل گوش به فرمانت ای مهر تو در جانم؛ شد عشق؛ پریشانت... از مرقد تو خورشید هر صبح برون آید سر می زند هر شب ماه از گنبد رخشانت... عشق از تو شود آغاز؛ دردانه ی پیغمبر از عشق تو اینگونه عالم شده حیرانت... هفتاد دو تا اختر در حول حریم توست لبّیک به تو مولا ؛ لبّیک به یارانت... #پروا