با من از رفتن سخن کم تر بگو ای که جان و دل گرفته با تو خو... چشمه ی چشمان من جاری شده من به اشک چشم می گیرم وضو... #پروا #جان_فدا

ما گرفتار شماییم ؛ مدد یا #زهرا_(س) لب ما ذکر کند تا به ابد «یا زهرا» با عنایات شما،حال ؛ دگرگون گردد چون کویری که به دریا برسد؛ یا زهرا... #پروا

همسرم: عطر دعایت خانه ام را با صفا کرد سجاده ات دشت گل مریم به پا کرد خوشبختم از اینکه تو را دارم کنارم با عشق و ایمان می شود کاخی بنا کرد... #پروا

به عشق دیدن رویت به محضر تو رسیدم برای لمس نگاهت تمام روز دویدم منم همان که تلاطم گرفته کل وجودش برای عشق تو بردل هر آنچه بود خریدم گرفته ام پسرم را به روی دوش برایت فدای نام قشنگِ تو ای تمام امیدم... . #پروا

هر چه از دل می‌خورم از روزی‌ام کم می‌کنند در حریمِ سینه‌ی من دل نبودی کاشکی... #صائب_تبریزی

دلم گرفته و ابریست ببارم کاش...

«کسی که عزم رفتن کرده با منت نمی ماند» که هر کس رفتنی باشد به هر علت نمی ماند اگر روشن کنی شب های تارش را نمی ماند وگر تا صبح با او می‌کنی صحبت نمی ماند چرا بیهوده دامی را مهیا می کنی صیاد پرنده می پرد از بام و با خفت نمی ماند... #پروا

دریا که باشی... حتی شب هم اگر باشد... بازتاب نور ماه در تو دو چندان می شود... #پروا

دریا باش وسیع و زلال تا میزبان ماهتاب و خورشید شوی... #پروا

. عاقبت این عشق ؛ در قلب تو جا وا می‌کند راز قلبت را دو چشمانت هویدا می کند گاه ممکن می شود با عشق؛حتی یک محال آب ؛ راهی در دل یک کوه پیدا می کند... #پروا

من با تو خوشحالم چه تصویر قشنگی با خنده ات دنیای من هم گشته رنگی... #پروا

چه زیباست پرنده بودن آنگاه حصار معنایی ندارد حتی مرزی برای عبورت مشخص نکرده اند... ای کاش پرنده ی روحم از کالبد جسم رها میشد و به سوی «تو» پر می گرفت... افسوس انگار بالهایم در کالبد تن به هم تنیده اند و فرصت پرواز را از من گرفته اند... خدای من راه رهایی از این قفس را نشانم بده... #پروا