آخر ترانه هیچ، حس شاعرانه هیچ در کویر این دیار، رویش جوانه هیچ جنت از بها نبود، مزد هر بهانه هیچ عقل می‌رسد به این، اوج عارفانه: "هیچ" نطق‌های اهل علم، مشق کودکانه هیچ لذت دو منحنی، عشق یک شبانه هیچ دور باطل زمان، گردش زمانه هیچ آسمان و سقف هفت، اوج این کرانه هیچ عمر در خم نگار، تیر این کمانه هیچ جمع موی ملتهب، ملتهب ز شانه هیچ جبر یا که اختیار، منتج دو گانه هیچ رفتن و نرفتن و مردی و زنانه هیچ کیانی

من اسیرم ، عاشقم عاشق تر از افسانه ها با خیال روی تو من ماندم و ویرانه ها سر خوش هستم من اگر با من بمانی تا ابد گر نمانی وایِ من از طعنۀ بیگانه ها…

‌ از آسمان تا آسمان، پرواز تا پرواز پایان نمی یابی ، شدی بار دگر آغاز... 🕊سلام علی ابراهیم...