هادی تویی و گمشده در جاده‌ها منم چشمم به لطفِ توست که پیدا کنی مرا #شهادت_امام‌هادی‌علیه‌السلام @shernab

به قصد خلقت عالم قلم گرفت آنگاه گذاشت نقطه باء را و گفت بسم الله به نقطه گفت که ای لیلة الرغائب من خوش آمدی به من ای مظهر العجائب من #سیدحمیدرضابرقعی #برقعی @shernab

"عیسی" اگر مریض زیادی دهد شفاء در نسخه‌اش جمال "علی" را کشیده است... @shernab

عیسی رسید بر سر دستان مادرش، یک «یاعلی» بگفت و سخن را شروع کرد @shernab

پرده بردار از رُخ و ما مُردگان را جان ببخشا ای‌ که قلب عالم امکانی‌ و جانِ جهانی‌! #دیوان_اشعار_امام_خمینی @shernab

باید به خود رسید در این سال‌های کم آنجا "سرای بیش" و اینجا "سرای کم" با گریه‌ی زیاد گره باز می‌شود جایی نمی‌رسد به گمانم دعای کم از جانب کریم، کریمانه می‌رسد هرگز ندیده‌ایم ز آقا عطای کم همت بلنددار و طلب‌های ناب کن مغبون و بی‌نصیب همیشه گدای کم عالم تمام محضر سلطان اولیاست پس بی‌حیاست هر که بود با حیای کم هرکس بلا کشید به معشوق می‌رسد عاشق نبوده آن‌که کشیده بلای کم چندین هزار مرتبه ما را حرم ببر دق می‌کنم اگر بروم کربلای کم وقتی که می‌شود به نگاهی زهیر ساخت پس یک نگاه کن به منِ مبتلایِ کم... @shernab

ای که انکار کنی عالم درویشان را تو ندانی که چه سودا و سر است ایشان را گنج آزادگی و کنج قناعت ملکیست که به شمشیر میسر نشود سلطان را طلب منصب فانی نکند صاحب عقل عاقل آن است که اندیشه کند پایان را جمع کردند و نهادند و به حسرت رفتند وین چه دارد که به حسرت بگذارد آن را آن به در می‌رود از باغ به دلتنگی و داغ وین به بازوی فرح می‌شکند زندان را دستگاهی نه که تشویش قیامت باشد مرغ آبیست چه اندیشه کند طوفان را جان بیگانه ستاند ملک‌الموت به زجر زجر حاجت نبود عاشق جان افشان را چشم همت نه به دنیا که به عقبی نبود عارف عاشق شوریدهٔ سرگردان را در ازل بود که پیمان محبت بستند نشکند مرد اگرش سر برود پیمان را عاشقی سوختهٔ بی سر و سامان دیدم گفتم ای یار مکن در سر فکرت جان را نفسی سرد برآورد و ضعیف از سر درد گفت بگذار من بی سر و بی سامان را پند دلبند تو در گوش من آید هیهات من که بر درد حریصم چه کنم درمان را سعدیا عمر عزیز است به غفلت مگذار وقت فرصت نشود فوت مگر نادان را #سعدی @shernab