*ابیاتی که مصرع دوم آنها مشهور است👇
۱- گر دایرهی کوزه ز گوهر سازند
از کوزه همان برون تراود که در اوست
( بابا افضل )
۲- با سیه دل چه سود، گفتنِ وعظ
نرود میخ آهنین در سنگ
( سعدی)
۳- هر دم که دل به عشق دهی، خوش دمی بود
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست
( حافظ)
۴- چنین است رسم سرای درشت
گهی پشت به زین و گهی زین به پشت
( فردوسی )
۵- امیدوار بُوَد آدمی به خیر کسان
مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان
( سعدی)
۶- صوفی نشود صافی، تا در نکشد جامی
بسیار سفر باید، تا پخته شود خامی
( سعدی )
۷-در تنگنای حیرتم از نخوت رقیب
یارب! مباد آن که گدا معتبر شود
( حافظ)
۸-در محفل خود راه مده همچو منی را
افسرده دل، افسرده کند انجمنی را
( قائم مقام )
۹- مرو به هند و بیا با خدای خویش بساز
به هر کجا که روی، آسمان همین رنگ است
( صائب اصفهانی )
۱۰-خلوت دل نیست جای صحبت اضداد
دیو چو بیرون رود فرشته در آید
( حافظ )
۱۱-زلیخا مُرد از این حسرت که یوسف گشته زندانی
چرا عاقل کند کاری که باز آرد پشیمانی
( صائب اصفهانی )
۱۲- زلیخا گفتن و یوسف شنیدن
شنیدن کی بُوَد مانند دیدن
( عطار )
🌸 @shernab
گنجور » ملکالشعرا بهار » مثنویات » شمارهٔ ۷۴ - رنج و گنج
https://ganjoor.net/bahar/masnavibk/sh74