روز‌های عجیبی‌ را میگذرانم روز‌هایی‌ که دلم می‌خواهد ساعت‌ها پشت پنجره بنشینم ، خیابان را نگاه کنم ، بدون اینکه انتظار کوچکترین اتفاقی‌ را داشته باشم دلم سکوت می‌خواهد ، سکوت محض ، مثل وقتی‌ که به اعماق آب میروی، مثل غرق شدن ، همه چیز تاریک و تاریک تر میشود ، ساکت و ساکت تر دلم حتی نوشتن هم نمی‌خواهد ، وقتی‌ چیزی برای فکر کردن نداری، چیزی هم برای نوشتن نداری نمیخواهم بخوابم. کابوس‌های شبانه ، جز ترس از شب ، ترس از خواب، ترس از بالشم ، چیزی برای من به همراه ندارند.پشت پلک‌های بیداری ، هیچ حادثه‌ای در کمین نیست دلم آغوش نمی‌خواهد ، آغوش‌های دروغین ، آغوش‌های موقتی ، آغوش‌های خیالی.فکر کردن به آغوش کسی‌ که نیست ،یعنی‌ خیانت به احساس ، یعنی‌ دروغ گویی به غرایز انسانی‌ آیینه‌ها را نمی خواهم.درگیر خودت که باشی‌، هیچ چیزی تو را یادِ خودت نمی‌‌اندازد. غریبه‌ها دیدن ندارند روزهای عجیبی‌ است در حجمِ بی‌ انتهایِ تنهایی‌‌هایم ، می‌خواهم هنوز تنهاتر از این باشم . کسی‌ که در من رخنه کرده ، باید مرا ترک کند ، تا با خیال راحت بنشینم پشت پنجره و در سکوت خیابان را ببینم و به هیچ چیزی فکر نکنم. به هیچ چیز جز اتفاق‌هایی‌ که قرار نیست بیفتند ✍️ #نیکی_فیروزکوهی 📚از کتاب در خانه ی ما عشق کجا ضیافت داشت؟ 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

من انقدر كه از فراموشی می‌ترسم، از مرگ وحشت ندارم. به نظرم آدمایی كه فراموشی می‌گيرن، دوبار می‌ميرن. يه بار اون لحظه‌ای كه ديگه كسی رو به ياد نمی‌يارن، يه بار هم وقتی فرشته‌ی مرگ به سراغشون مياد. من هيچ‌وقت نمی‌تونم تصور كنم از يه جایی به بعد، كسی كه سالها می‌شناختی رو ببينی و ندونی كيه. مگه می‌شه يه روز كسی توی چشمات خيره بشه، توی چشماش خيره بشی، نشه، نتونی، يادت نياد بهش بگی دوستت دارم. يعنی صداش رو هم نمی‌شناسی؟ دارم فكر می‌كنم چقدر سخت می‌تونه باشه ديدن و نشناختن كسی كه همه‌ی عمرت بهش فكر كردی. چه تلخه به یاد نیاوردن آدمی که همه‌ی عمر منتظرش بودی. يعنی ممكنه منم فراموشي بگيرم؟ يعنی ممكنه هيچ جای اين شهر و خيابوناش تو رو ياد من نندازه؟ يعنی ممكنه قدم بزنم و به تو فكر نكنم؟ يعنی ممكنه نوشته‌های خودم رو بخونم و نفهمم اينا واسه‌ی تو بوده؟ گاهی دلم می‌خواد بدونم وقتی من رو می‌بينی و می‌فهمی هيچی ازت به یاد ندارم، به اندازه‌ی الانِ من ديونه می‌شی؟ اصلا هیچ‌وقت به ديدنم ميای!؟ اما من مطمئنم... من مطمئنم اگه فراموشی بگيرم، بازم تو رو می‌شناسم، بازم به تو فكر می‌كنم، بازم دوستت دارم، فقط نمی‌تونم به روت بيارم. ✍️ #پویا_جمشیدی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

وقتی کسی سعی می‌ کند چیزی را فراموش کند یعنی فراموش کردن برایش آسان نیست یعنی به آنچه می‌خواهد فراموش کند علاقه دارد. ✍️ #بهرام_بیضایی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

من شبهای مستی را زندگی نامیده ام و روزهای تکراری را مرگ! به ساقی ایمان دارم و هر که با من به تمام دردها بخندد رفیق است! سر گیجه ها هوشیار ترین لحظه ها هستند و خنده هایی که ثانیه اش به تمام گریه ها میچسبد! به سلامتی! به مردانگی! من مست خواهم مُرد! میان تاریکی... ✍️ #ابراهیم_بلاغی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

تجربه‌ی عشق، هیچ‌گاه اشتباه نیست و هر آدمی که شما با او عشق را تجربه کردید، یکی‌ از مهم‌ترین، با ارزش‌ترین و دوست‌داشتنی‌ترین انسان‌هایی‌ست که وارد زندگی‌تان شده است؛ حتی اگر نتیجه‌ی عشق، آن چیزی نیست که‌ می‌خواستید، فقط بدانید، شما «عشق» را با آن‌ فرد تجربه کردید، پس شما با قلب و تمام ناهشیارتان و تمام وجود درونی‌تان دوستش دارید. حتی اگر از دستش داده باشید. «عشق» با ارزش‌ترین و دردناک‌ترین اتفاقی‌ست که یک انسان می‌تواند با تمام وجودش تجربه کند... ✍️ #پونه_مقیمی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

عشق را چاره کُند کی به دلیل اندیشه آهویی نیست دگر در هوس این بیشه پیر کنعانم و در موسم هجران تو دوست شیوه ام ساختن و سوختنم شد پیشه گر تو شیرین بشوی این قلمم تیشه شود بیستون ها بکند در کف من این تیشه بس که با سنگ غمت آینه ی دل بشکست میرود در جگرم آه دلم چون شیشه دل ما کی به محبت طمع عشق کند ثمری کو ز درختی که ندارد ریشه ✍️ #سجاد_احمدیان‌ 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

زخم پرواز اگر در غزلِ لال من است كوله‌باری ز غمِ پنجره بر بال من است خيره تا دورترين نقطه‌ی آينده شدم چه كسی ضامن آينده‌ی امسال من است؟ ديده‌ام گاه غريبانه كسی را ببَرند غافل از اينكه همين حادثه در فال من است سرنوشتی كه كمين كرده به دامش برسم مثل يک سايه كه بی‌فاصله دنبال من است برويد ای همه‌ی هستی من! دور شويد عاقبت يک وجب از خاک زمين مال من است... ✍️ زنده یاد #نجمه_زارع 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

نگرانِ این نباش که اگر نبودی ، کسی جایِ تو را بگیرد جایی بمان ، که از خالی کردنش نترسی … اصلا گاهی لازم است نقطه چینِ لحظه هایِ کسی شوی و نایاب ترین گزینه برایِ پر کردن! دور باشی و خارج از دسترس … ببینی برایِ پر کردنِ جایِ خالی ات تا کجایِ جهان ، دنبالِ تو می گردد؟! تا کجا برایِ پیدا کردنت ، گزینه هایِ اضافه را خط می زند ، تا کجا برایِ با تو کامل شدن ، می جنگد ، و کجا تسلیم شده و سراغِ گزینه هایِ دیگر می رود! حواست باشد ؛ بعضی ها فقط به دنبالِ پر کردنِ جایِ خالی اند! لیاقتِ تو ، جایگاهی ست که با کسی غیر از “خودت” پر نمی شود! همان جا که دیگران ، نکاتِ انحرافی اند ، اما تو ؛ اولین و آخرین انتخاب ، اما تو ؛ تنها گزینه ی ممکن! ✍️ #نرگس_صرافیان_طوفان‌ 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

ماه در آغوش شب به خواب مى رود و من هنوز بيدارم مگر مى شود بى تو به خواب رفت خاطره ها صف مى كشند به خيالم و من خمار يك لحظه ديدنت با من چه كردى؟ هيچ چيز جاى خودش نيست در تنم لحظه ها تب دارند و من چه بى تابانه بر شانه هاى سياه شب با خيال تو سفر خواهم كرد ✍️ #امیر_وجود 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

▪️ #به_وقت_دلتنگی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

🔹 #بوسه 🔸 #گل_آذین ┄┅═✼✵𑁍✵✼═┅┄ باید آنقدر در آغوشت بگیرم! که اگر روزی دور بودیم از هم عطر تنت در من مانده باشد...! ✍️ #عادل_دانتیسم 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh

رازی‌ست دوست داشتن‌ات که روزی فاش می‌شود نه از میانِ واژه‌های مستِ شعرِ من که یک عمر در آغوشِ عشقِ تو ترانه خوانده‌اند، نه از میانِ اشک‌ها و لبخندهای پنهانِ من که هیچوقت هیچ‌کسی دلیلش را نفهمید رازی‌ست دوست داشتنِ تو که روزی تو خودِ تو به اقراری زیبا فاش خواهی کرد... ✍️ #پوریا_اشتری 💠 { کانال ادبی شعرنوش } 🍁 @shernosh