تا خدا پرونده احساس "زن" را باز کرد خلقت زیبای "زن" را بی درنگ آغاز کرد ابتدا اندام او را مثل یک الماس ناب صیقلی داد آنقدر تا لحظه ای اعجاز کرد گیسوانش از حریری تاروپودش از طلا اندکی آشفتگی با موی او دمساز کرد با نوک انگشت خود نقش هلالی را کشید تا کمان ابروانش را شبیه ساز کرد تا به چشمانش رسید او پرده را پایین کشید من ندیدم طرح چشمش، پیش خود یک راز کرد صورتش همچون گلی از جنس گلهای بهشت آنقدر زیبا شد آن "رخ" با خدا هم ناز کرد قرمز براقی از خون روی لبهایش کشید پرتویی از نور خورشید ازلبش پرواز کرد رقص دستانش به روی قوس زیبای کمر پیچ وتاب کهکشان را درتنش ایجاز کرد خلقت"زن" جلوه ای از حس زیبای خداست چون خدا احساس نابش را در او ابراز کرد تا خدا پرونده احساس"زن" را باز کرد آفرینش را خدا با نام "زن" آغاز کرد ✍️ #ابوالفضل_شمسی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

تو چه ای؟ اهلِ کجایی؟ از کدام نسلی؟ به شاه کدام خاندانِ مشرق زمین وصلی؟ که از یک طرف شبیه به دختران افغانی از یک طرف به سروهای دمشق می مانی لیلای تبتی؟ یا شیرین ازبکی؟ باری شاید در کوه های هندوکش کوه کن داری و عاشقی میکنی به سبکِ نافِ عشق آباد موی بلند تو سیاه تر از بخت یَمَن، آزاد قندِ لبت دلیلی است که اهلِ سمرقندی اما چرا به رسمِ مهوشان بغداد می خندی؟ بانوی من که قد بلندی، دختر کُردی؟ یا به خاندان مادری ات، تُرک ها بردی؟ یا اهل غزه و صیدایی و نماز می خوانی؟ یا از دیارِ فلسطینی و عروس لبنانی؟ بادام چشمهای تو... اهل چین و ماچینی؟ یا از تبار عشقبازی های ویس و رامینی؟ تنت ظریف تر از تنِ دختران بیروتی الماس ترین گوشه ی چشمت به رنگِ یاقوتی گویا که فرزندِ جاده ی ابریشمی، دختر یا از دیار درد های مَضافت بَمی، دختر؟ صاحبِ گوشواره های فیروزه ای رنگِ زیبایی شاید که از نیشابور و از شهر توس می آیی و بیش از همه به دخترانِ شیراز می مانی حافظ که می خوانی، مطمئناَ اهل ایرانی ✍️ #مسیحا_جوانمرد 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

زخم‌هایم را بالا می‌آورم «تا حنجره‌ام را از این كرختی خلاص كنم» الو صدایم را می‌شنوی؟! اینجا ایستگاه صادقیه نیست پارك بنفشه نیست كه من با چند شاخه گل سرخ پیاده شوم از مترو و تو از آن طرف دست تكان بدهی دنیای مردگان است اینجا از دنیای مردگان تماس می‌گیرم این چهره‌ی برزخی من است كه تو خودت را در آن می‌بینی باید به زبان خاك مسلط باشی تا جملات روشنی از دهانت بیرون بدوند و در خاك، در سنگ، در عمق سیاهی نفوذ كنی! ✍️ #نسیم_جعفری 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

من او را دیده بودم نگاهی مهربان داشت غمی در دیدگانش موج می زد که از بخت پریشانش نشان داشت نمی دانم چرا هر صبح، هر صبح که چشمانم به بیرون خیره می شد میان مردمش می دیدم و باز غمی تاریک بر من چیره می شد شبی در کوچه ای دور از آن شب ها که نور آبی ماه زمین و آسمان را رنگ می کرد از آن مهتاب شب های بهاری که عطر گل فضا را تنگ می کرد در آنجا، در خم آن کوچه ی دور نگاهم با نگاهش آشنا شد به یک دم آنچه در دل بود، گفتیم سپس چشمان ما از هم جدا شد از آن شب ، دیگرش هرگز ندیدم تو پنداری که خوابی دلنشین بود به من گفتند او رفت... نپرسیدم چرا رفت؟ ولی در آن شب بدرود، دیدم که چشمانش هنوز اندوهگین بود ✍️ #نادر_نادر_پور 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

🔹 #ساری_گلین (فولکلور آذری) 🎶 #سینا_جوان_شیر 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

👇 برای من زیبا و ارزشمند بود 👇 سال ﺍﻭﻝ ﺩﺑﺴﺘﺎﻥ، ﺷﯿﺮﺍﺯ ﺑﻮﺩﻡ... ﺳﺎﻝ ١٣٤٠، ﻭﺳﻄﺎﯼ ﺳﺎﻝ ﺍﻭﻣﺪﯾﻢ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﯾﮏ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﺳﻤﻢ ﺭﺍ ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ. ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻧﯽ ﺑﻮﺩﻡ، ﻟﻬﺠﻪ ﻏﻠﯿﻆ ﺗﺮﮐﯽ ﻗﺸﻘﺎئی، ﺍﺯ ﺷﻬﺮﯼ ﻏﺮﯾﺐ... ﻣﺎ ﮐﺘﺎﺑﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍ ﺍﻧﺎﺭ ﺑﻮﺩ، ﻭﻟﯽ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺁﺏ ﺑﺎﺑﺎ... ﻣﻌﻀﻠﯽ ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺍﯼ ﻣﻦ، ﻫﯿﭽﯽ نمی‌فهمیدم! ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻮ ﺷﻬﺮ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﻫﻤﭽﯿﻦ ﺧﺒﺮﯼ ﺍﺯ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻭﻝ ﺑﻮﺩﻧﻢ ﻧﺒﻮﺩ. ﻭﻟﯽ ﺑﺎ ﺳﺨﺘﯽ ﻭ ﺑﺪﺑﺨﺘﯽ ﺩﺭﺳﮑﯽ می‌خواندم. ﺗﻮ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺷﺪﻡ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺗﻨﺒﻞ ﮐﻼﺱ! ﺧﺎﻧﻢ ﻣﻌﻠﻢ ﭘﯿﺮ ﻭ ﺑﯽ حوﺻﻠﻪ‌ﺍﯼ ﺩﺍﺷﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺷﺪ ﺩﺷﻤﻦ ﻗﺴﻢ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﻣﻦ! ﻫﺮ ﮐﺲ ﺩﺭﺱ نمی‌خواند ﻣﯽﮔﻔﺖ: ﻣﯽﺧﻮﺍﯼ ﺑﺸﯽ ﻓﻼﻧﯽ ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ ﻣﻦِ ﺑﯿﻨﻮﺍ ﺑﻮﺩﻡ! ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﺯﺣﻤﺖ ﺭﻓﺘﻢ ﮐﻼﺱ ﺩﻭﻡ! ﺁﻧﺠﺎ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺑﺨﺖِ ﺑﺪِ ﻣﻦ، ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻢ ﺷﺪ ﻣﻌﻠﻤﻤﺎﻥ! ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺗﻪ ﮐﻼﺱ می‌نشستنم ﻭ ﮔﺎﻫﯽ ﻫﻢ ﭼﻮﺑﯽ می‌خوردم ﮐﻪ ﯾﺎﺩﻡ ﻧﺮﻭﺩ ﮐﯽ ﻫﺴﺘﻢ! ﺩﯾﮕﺮ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﺑﺎﻭﺭﻡ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺗﻨﺒﻠﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ! ﮐﻼﺱ ﺳﻮﻡ ﯾﮏ ﻣﻌﻠﻢ ﺟﻮﺍﻥ ﻭ ﺯﯾﺒﺎ ﺁﻣﺪ ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻣﺎﻥ! ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯼ ﻗﺸﻨﮓ ﻣﯽﭘﻮﺷﯿﺪ ﻭ ﺧﻼﺻﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ. ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﯼ ﮐﻼﺱ ﻣﺎ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ. ﻣﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﺍﺯ ﺍﻭﻝ ﺭﻓﺘﻢ ﺗﻪ ﮐﻼﺱ ﻧﺸﺴﺘﻢ. می‌دونستم ﺟﺎﯼ ﻣﻦ ﺍﻭﻧﺠﺎﺳﺖ! ﺩﺭﺱ ﺩﺍﺩ، ﻣﺸﻖ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍی ﻓﺮﺩﺍ ﺑﯿﺎﺭﯾﻦ. آنقدﺭ ﺑﻪ ﺩﻟﻢ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻤﯿﺰ ﻣﺸﻘﻢ ﺭﺍ ﻧﻮﺷﺘﻢ، ﻭﻟﯽ ﻣﯽﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺗﻨﺒﻞ ﮐﻼﺱ ﭼﯿﺴﺖ! ﻓﺮﺩﺍ ﮐﻪ ﺍﻭﻣﺪ، ﯾﮏ ﺧﻮﺩﻧﻮﯾﺲ ﺧﻮﺷﮕﻞ ﮔﺮﻓﺖ ﺩﺳﺘﺶ ﻭ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ دیدن و ﺍﻣﻀﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺸﻖ ﻫﺎ... ﻫﻤﮕﯽ ﺷﺎﺥ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩﯾﻢ؟! ﺁﺧﻪ ﻣشقهامون ﺭو ﯾﺎ ﺧﻂ ﻣﯿﺰﺩﻥ ﯾﺎ ﭘﺎﺭﻩ می‌کردند! ﻭﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺭﺳﯿﺪ ﺑﺎ ﻧﺎﺍﻣﯿﺪﯼ ﻣﺸﻘﺎﻣﻮ ﻧﺸﻮﻥ ﺩﺍﺩﻡ... ﺩﺳﺘﺎﻡ ﻣﯽﻟﺮﺯﯾﺪ ﻭ ﻗﻠﺒﻢ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻣﯽﺯﺩ... ﺯﯾﺮ ﻫﺮ ﻣﺸﻘﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﻣﯽنوﺷﺖ... ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺑﺮﺍ ﻣﻦ ﭼﯽ می‌نویسه؟ ﺑﺎ ﺧﻄﯽ ﺯﯾﺒﺎ ﻧﻮﺷﺖ: ﻋﺎﻟﯽ! ﺑﺎﻭﺭﻡ نمی‌شد، ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺳﺎﻝ ﺍﯾﻦ ﺍﻭﻟﯿﻦ ﮐﻠﻤﻪای ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺸﻮﯾﻖ ﻣﻦ ﺑﯿﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ... ﻟﺒﺨﻨﺪﯼ ﺯﺩ ﻭ ﺭﺩ ﺷﺪ. ﺳﺮﻡ ﺭﺍ ﺭﻭﯼ ﺩﻓﺘﺮﻡ ﮔﺬﺍﺷﺘﻢ ﻭ ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮﺩﻡ. ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﮔﻔﺘﻢ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﯽﮔﺬﺍﺭﻡ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻣﻦ ﺗﻨﺒﻞ ﮐﻼﺳﻢ... ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻡ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺑﺎﺷﻢ... ﺁﻥ ﺳﺎﻝ ﺑﺎ ﻣﻌﺪﻝ ﺑﯿﺴﺖ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻭﻝ ﺷﺪﻡ ﻭ ﻫﻤﯿﻨﻄﻮﺭ ﺳﺎﻝﻫﺎﯼ ﺑﻌﺪ... ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻭﻝ ﺑﻮﺩﻡ. ﻭﻗﺘﯽ ﮐﻨﮑﻮﺭ ﺩﺍﺩﻡ ﻧﻔﺮ ﺷﺸﻢ ﮐﻨﮑﻮﺭ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ ﺷﺪﻡ ﻭ ﺑﻪ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﺭﻓﺘﻢ. ﯾﮏ ﮐﻠﻤﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﮐﻮﭼﮑﯽ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺮﺍ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﺍﺩ... ﭼﺮﺍ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﺯﯾﺒﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭﯾﻎ ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ؟ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﻣﺎ ﭘﺪﺭﺍﻥ، ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ، ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ، ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ، ﻣﺮﺑﯿﺎﻥ، ﺭﺋﻴﺴﺎﻥ ﻭ... شاید با کلامی از ما زندگیِ کسی تغییر کند! 🖊 ﺧﺎﻃﺮﻩای ﺍﺯ ﺍﻣﯿﺮﻣﺤﻤّﺪ ﻧﺎﺩﺭی ﻗﺸﻘائی 🤵🏻 (ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﯽ ﻭ ﻋﻠﻮﻡ ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻛُﻨﺖ انگلستان ) 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

باید همیشه مست بود این تنها موضوعى است که اهمیت دارد اما با چى؟ با شراب یا شعر یا فضیلت انتخاب با شماست اما فقط مست باشید. ✍️#شارل_بودلر 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

از مـعجزاتـش این بود که آغوشش عصر جمـعـه نداشت ✍️ #سید_علی_صالحی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

سراپا خیس از عشق و باران در پاسخ‌شان چه خواهی گفت؟ اگر بپرسند : آستینت را کدام‌یک تَر کرده است؟! ✍️ #عباس_صفاری 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

عکس سیاه و سفیدت صفحه شطرنجی‌ست که یک شاه دارد ✍️ #احسان_پرسا 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

چنان ابری بر دلم می‌بارد که باران را گریه می‌کنم... ✍️ #احمدرضا_احمدی 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh

بهترین چیز رسیدن به نگاهی است که از حادثه ی عشق تَر است... ✍️ #سهراب_سپهری 💠 { کانال ادبی شعرنوش } ❄️ @shernosh