🔹نام شعر: #حضرتِ_اُمّ‌البنین آن مهین بانو که با خورشید نسبت داشته از ازل، بر آل پیغمبر (ص) ارادت داشته بوده خاک پای زهرای بتول و بی گمان مِهر او را در دل خود بی نهایت داشته گفت بر مولا: مکن هرگز صدایم فاطمه پیش فرزندان زهرا؛ بس نجابت داشته بعد از آن گفتا که نامم را بخوان: اُمّ البنین آفرین بر او که این‌گونه، درایت داشته بود اگرچه همسر مولا ولی در خانه‌اش حرمت زهرای اطهر را ، رعایت داشته چار شیر بیشه‌ی حق را نه تنها مادر است بر حسین و بر حسن افزون عنایت داشته مادری کرده‌ برای دلبران فاطمه (س) آنچنانکه شش یل خوش قدّ و قامت داشته جعفر و عثمان و عبدالله و هم عباس را داده درس عشق چون با عشق الفت داشته مادر میر و علمدار رشید کربلا ـ بوده و این منزلت را از لیاقت داشته شمر اگرچه داشت خویشی با وی اما از عناد با حسین بن علی، با او عداوت داشته چار فرزند رشیدش را ، به دشت نینوا داد در راه خدا از بس سخاوت داشته خم به ابرویش نیاورده‌‌است بعد از کربلا بس‌که از اخلاص، صبر و استقامت داشته هست فرزندش اگر باب الحوائج بی‌گمان «دامن او را گرفته، هر که حاجت داشته» ۱ (ساقی) دشت بلا را پرورش داده چو شیر کز شجاعت نیز بر حیدر، شباهت داشته... ✍سید محمدرضا شمس (ساقی) 💠{ کانال ادبی شعر نوش } 🍁 @shernosh

🔹نام شعر: #آفتاب_عشق بوی زلف او حواسم را پریشان کرد و رفت برگ عیش پنج روزم را به دامان کرد و رفت آه دود تلخ‌کامان کار خود را می‌کند زلف پندارد مرا خاطر پریشان کرد و رفت ذرّه‌ای از آفتاب عشق در آفاق نیست این شرر را کوهکن در سنگ پنهان کرد و رفت وقت آن کان ملاحت خوش که از یک نوشخند داغ‌های سینه‌ی ما را نمکدان کرد و رفت هر که زین دریای پر آشوب سر زد چون حباب تاج و تخت خویش را تسلیم طوفان کرد و رفت پاس لشکر داشتن از خسروان زیبنده است این نصیحت مور در کار سلیمان کرد و رفت روزگار خوش عنانی خوش که چون سیل بهار کعبه گر سنگ رهش گردید، ویران کرد و رفت هر که (صائب) از حریم نیستی آمد برون بر سر خشت عناصر یک دو جولان کرد و رفت ✍"صائب تبریزی" 💠{ کانال ادبی شعر نوش } 🍂 @shernosh

ماه را در چشم خود جا می کنی آسمان را غرق رویا می کنی شب خودش محتاج مویت می شود بس که جای ماه بلوا می کنی مثل بوی عطر می پیچم به باد لحظه ای که روسری وا می کنی با همان موی بلند خود مرا باز هم پابند یلدا می کنی در ترانه در غزل در مثنوی واژه واژه با قلم تا می‌کنی باید هر شب از نگاهت شعر چید چشم خود را بس که زیبا می کنی تیغ بر رگ های دفتر می زنم می نشینی و تماشا می کنی از نبودت سر بریدم خویش را مردنم را باز حاشا می کنی ✍داود قرجه لو 💠{ کانال ادبی شعر نوش } 🍁 @shernosh

🔹نام شعر: #نداشتن زیر مجموعه ی خودم هستم مثل مجموعه ای که سخت تهی ست در سرم فکر کاشتن دارم گرچه باغ من از درخت تهی ست عشق آهوی تیزپا شد و من ببر بی حرکت پتوهایم خشمگین نیستم که تا امروز نرسیدم به آرزوهایم نرسیدن رسیدن محض است آبزی آب را نمی بیند هرکه در ماه زندگی بکند رنگ مهتاب را نمی بیند دوری و دوستی حکایت ماست غیر از این هرچه هست در هوس است پای احساس در میان باشد انتخاب پرنده ها قفس است وسعت کوچک رهایی را از نگاه اسیر باید دید کوه در رشته کوه بسیار است کوه را در کویر باید دید گرچه باغ من از درخت تهی ست در سرم فکر کاشتن دارم شعر را، عشق را، مکاشفه را همه را از نداشتن دارم... ✍- یاسر قنبرلو - 💠{ کانال ادبی شعر نوش } 🍂 @shernosh .

🔹نام شعر: #اردیبهشت... دلم تا عشقباز آمد در او جز غم نمی‌بینم دلی بی غم کجا جویم که در عالم نمی‌بینم دمی با همدمی خرم ز جانم بر نمی‌آید دمم با جان برآید چون که یک همدم نمی‌بینم مرا رازیست اندر دل به خون دیده پرورده ولیکن با که گویم راز چون محرم نمی‌بینم قناعت می‌کنم با درد چون درمان نمی‌یابم تحمل می‌کنم با زخم چون مرهم نمی‌بینم خوشا و خرما آن دل که هست از عشق بیگانه که من تا آشنا گشتم دل خرم نمی‌بینم نم چشم آبروی من ببرد از بس که می‌گریم چرا گریم کز آن حاصل برون از نم نمی‌بینم کنون دم درکش ای سعدی که کار از دست بیرون شد به امید دمی با دوست وان دم هم نمی‌بینم ✍- سعدی - 💠{ کانال ادبی شعر نوش } 🍁 @shernosh

اول هوس و شیطنتی پُر هیجان بود نوعی طپشِ قلب شبیهِ ضربان بود کم‌کم همه‌ی دغدغه‌ام دیدنِ او شد انگار که جذاب‌ترین فردِ جهان بود هی رفتم و هی دیدم و هی آه کشیدم دلبستگی‌ام بیشتر از تاب و توان بود می‌خواستم اقرار کنم عاشقم، اما؛ «چیزی که عیان بود چه حاجت به بیان بود؟» فهمید که دیوانه و دلبسته‌ی اویَم «از بس‌که اشاراتِ نظر نامه‌رسان بود» القصه، گرفتارِ دلِ هم شده بودیم روزی که جوان بودم و او نیز جوان بود از آن‌چه میانِ من و او بود چه گویم؟ مجنونِ زمان بودم و لیلای زمان بود اما وسط آن‌همه دلبستگی و عشق معشوقه‌ام انگار کمی دل‌نگران بود خوردیم به یک مشکلِ معمولیِ ساده من زاغه‌نشین بودم و او دخترِ خان بود کم‌کم به خودش آمد و فهمید چه کرده حق داشت که پا پس بکشد... بحثِ زیان بود! اصلاً تو بگو، دخترِ خان با دَک و پوزش هم شأنِ منِ پاپتیِ غازچران بود!؟ البتّه که نه!، رفت... خدا پُشت و پناهش اصرار چرا؟ قسمتِ او با دگران بود او رفت و غمش شعله به جانِ قلم انداخت من ماندم و یک دفتر و طبعی که روان بود یک مشت غزل شد همه‌ی دار و ندارم دیوانِ بزرگی که پُر از آه و فغان بود بیش از دو دهه دور خودم گشتم و گشتم دل در گروِ عشق و سَرَم در دَوَران بود گفتم که بدانید، وفا... عشق... دروغ است من تجربه کردم، به همین قبله چخان بود حُسنش همه گفتند و منِ سر به هوا را آگاه نکردند به شرّی که در آن بود ویروسْ، خطرناک‌تر از عشق ندیدم یک قاتلِ بالفطره اگر بود، همان بود هی ریشه زد و ریشه زد و ریشه‌کَنَم کرد این توده‌ی بدخیم گمانم سرطان بود ✍️ #محمد_رضا_نظری 💠{ کانال ادبی شعر نوش } 🍁 @shernosh

گه ملحد و گه دهری و کافر باشد گه دشمن خلق و فتنه‌پرور باشد باید بچشد عذاب تنهایی را مردی که ز عصر خود فراتر باشد ✍️ #محمدرضا_شفیعی_کدکنی 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh

راز این داغ نه در سجده ی طولانی ماست بوسه ی اوست که چون مُهر به پیشانی ماست شادمانیم که در سنگدلی چون دیوار باز هم پنجره ای در دل سیمانی ماست موج با تجربه ی صخره به دریا برگشت کمترین فایده ی عشق، پشیمانی ماست خانه ای بر سر خود ریخته ایم اما عشق همچنان منتظر لحظه ی ویرانی ماست باد پیغام رسان من و او خواهد ماند گرچه خود بی خبر از بوسه ی پنهانی ماست ✍️ #فاضل_نظری 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh

🔹 چند رباعی و دوبیتی: کاش می شد بوسه ها را قاب کرد مثل نامه سوی هم پرتاب کرد کاش می شد عشق را تقسیم کرد مثل تک شاخه گلی تقدیم کرد ✍️ #نیما_صادقی دیشب باران قرار با پنجره داشت روبوسی آبدار با پنجره داشت یکریز به گوش پنجره پچ پچ کرد چک چک، چک چک... چکار با پنجره داشت؟ ✍️ #قیصر_امین_پور مُردَم از حَسرَتِ آهورَوِشان و رَمِشان من ندانم به چه تدبیر به دام آرَمِشان نیک‌رویانِ جهان را چو سِرِشتَند ز گِل سنگی اندر گِلشان بود همان شد دِلِشان ✍️ #شاطر_عباس_صبوحی گر همچو من افتاده ی این دام شوی ای بس که خراب باده و جام شوی ما عاشق و رند و مست و عالم سوزیم با ما منشین اگر نه بدنام شوی ✍️ #حضرت_حافظ 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh

نمی دانم چه می خواهم خدایا به دنبال چه می گردم شب و روز چه می جوید نگاه خسته ی من چرا افسرده است این قلب پر سوز ز جمع آشنایان می گریزم به کنجی می خزم آرام و خاموش نگاهم غوطه ور در تیرگیها به بیمار دل خود می دهم گوش گریزانم از این مردم که با من به ظاهر همدم و یکرنگ هستند ولی در باطن از فرط حقارت به دامانم دو صد پیرایه بستند از این مردم، که تا شعرم شنیدند به رویم چون گلی خوشبو شکفتند ولی آن دم که در خلوت نشستند مرا دیوانه ای بد نام گفتند دل من ، ای دل دیوانه ی من که می سوزی از این بیگانگی ها مکن دیگر ز دست غیر فریاد خدا را، بس کن این دیوانگی ها ✍️ #فروغ_فرخزاد 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh

به خداحافظی تلخ تو سوگند، نشد که تو رفتی و دلم ثانیه ای بند نشد لب تو میوه ممنوع، ولی لبهایم هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند، نشد با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر هیچ کس، هیچ کس اینجا به تو مانند نشد هر کسی در دل من جای خودش را دارد جانشین تو در این سینه، خداوند نشد خواستند از تو بگویند شبی شاعرها عاقبت با قلم شرم نوشتند: نشد! ✍️ #فاضل_نظری 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh

گفتي كه: مي بوسم تو را، گفتم تمنا مي كنم گفتي كه: گر بيند كسي؟ گفتم كه: حاشا مي كنم گفتي: ز بخت بد اگر، ناگه رقيب آيد ز در؟ گفتم كه: با افسونگري او را ز سر وا مي كنم گفتي كه: تلخي هاي من، گر ناگوار افتد ترا؟ گفتم كه: با نوش لبم، آنرا گوارا مي كنم گفتي: چه مي بيني بگو، در چشم چون آئينه ام؟ گفتم كه: من خود را در او، عريان تماشا مي كنم گفتي كه: از بي طاقتي، دل قصد يغما مي كند گفتم كه: با يغماگران، باري مدارا مي كنم گفتي كه: پيوند تو را، با نقد هستي مي خرم گفتم كه: ارزان تر از اين، من با تو سودا مي كنم گفتي: اگر از كوي خود، تو را گويم برو؟ گفتم كه: صد سال دگر، امروز و فردا مي كنم گفتي: اگر از پاي خود، زنجير عشقت وا كنم گفتم: ز تو ديوانه تر، داني كه پيدا مي كنم ✍️ #سیمین_بهبهانی 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh