eitaa logo
شعرنوش
181 دنبال‌کننده
1.2هزار عکس
147 ویدیو
28 فایل
جرعه به جرعه می‌دهم شعر به نوشِ دلبرم دل که نکرد اثر به او شعر مگر اثر کند #حضرت_حافظ کانال ادبی_فرهنگی با فعالیت در حوزه‌ی: #گویندگی #شعر #نویسندگی راه ارتباطی با مدیر جهت شرکت در کلاس ها 🆔 @Arta_Rahimi
مشاهده در ایتا
دانلود
سر سودای که داری تو که سود دو جهانی دل به مردار چه بندی تو که سیمرغ زمانی عاشق روی تو باشند همه ی خیل ملایک جانب وصل تو پویند همه ی عالی و دانی عنکبوتی است جهان دام نهان کرده به هر سو حیف باشد چو تو مرغی که در این دام بمانی باطن ذات تو باغی است پُر از سُنبُل و ریحان آهوی جان! ز چه در وادی بی ذرع چرانی؟ طمع سیم و زر و وسوسه ی جاه و مقامات از کَفَت بُرد به یغما گُهرِ نقدِ جوانی گوش خود دور کن از غُلغُله ی زاغ و زغن ها تا بگویند به گوش ات همه اسرار نهانی عاقلان! یوسف جان را مفروشید به دِرهم... عاشقان! اشکِ روان را مفروشید به نانی طفلِ عشقم چه کنم، جُز سخن عشق ندانم!؟ بجُز از عشق نگویم نکنم هیچ بیانی... ✍️ حکیم فرزانه؛ استاد 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
تا تو زدی دست به پیراهنم عطر تو مانده است به پیراهنم گل به هوای تو شکوفا شده با تو غزل این همه زیبا شده داده گل این بار تمام تنم با تو بهاری شده پیراهنم باز صدا کرد مرا چشم تو می بردم تا به کجا چشم تو ؟ آمده بودم که ببینم تو را مثل گل از شاخه بچینم تو را بی تو قراری به دلم نیست نیست فصل بهاری به دلم نیست نیست زیر قدم های تو پرپر شدم بعد تو من آدم دیگر شدم دست به هر کار زدم بعد تو مشت به دیوار زدم بعد تو غیر تو تا خواست بگوید قلم شعله به خودکار زدم بعد تو من که به جای لب تو روز و شب بوسه به سیگار زدم بعد تو با همه لج کرده ام و سالهاست خنده به اجبار زدم بعد تو شعر مرا باز به هم ریختی درد زیادی به قلم ریختی واژه به واژه غزلم دود شد آنچه که تقدیر قلم بود ، شد رفتی و من چشم به در دوختم پشت همین پنجره ها سوختم آه در آیینه ی من پیر شد آه، تو دیر آمدی و دیر شد ✍️ 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
نسل مزخرفی بودیم... نسل انتخاب بین بد و بدتر... به ما که رسید رودخانه ها خشکید، جنگل ها سوخت، و ابر ها نبارید... دل به هر کس دادیم، قبل از ما دل داده بود! نسلی هستیم نه به پدرمان رفتیم و نه به مادرمان! بلکه به فنا رفتیم...! نسلی هستیم از بیرون تحریم شدیم از داخل فیلتر... هم از دزد می ترسیم هم از پلیس! حیف...؛ نسل دیدن و نداشتن، خواستن و نتوانستن، رفتن و نرسیدن... نسل آرزو هایی که تا آخرش بر دل ماند... نسل آهنگ های سوزناک... نسل هفتاد درصد طلاق... نسل روبیکا از سر بی کسی نسل درد و دل با هر کسی نسل ماندن سر بی راهی، نه حتّی دوراهی! نسلی که ناله های همو فقط لایک می کنیم نسل خوابیدن با اس ام اس نسل جمله های کوروش و دکتر شریعتی نسل کادو های یواشکی...! یادمان باشد وقتی به جهنم رفتیم، بگوییم یادش بخیر آن دنیا هم جهنمی داشتیم...! سگ دو زدیم برای آغاز راهی که قبل از ما هزاران نفر به آخر خطش رسیده بودند... آره ما تنها نسلی هستیم که هرگز نخواهیم گفت: جوانی کجایی که یادت بخیر؟! ✍️ 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
= مادر از پشت در حمام صدا زد: + رضا بیام پشتت رو کیسه بکشم؟ _ خودم می‌تونم. زحمتت می شه. + اومدم مادر، شرم نداره که! = رضا دست برد طرف لامپ حمام. داغی لامپ انگشتانش را چزاند. اعتنا نکرد و لامپ را چرخاند تا خاموش شد مادر قدم به داخل گذاشت، تنها از دریچه‌ی کوچکی نور می اومد. حمام رو که نیمه تاریک دید، گفت: + چرا چراغ رو روشن نکردی؟ = دست برد و کلید برق را چند بار زد. وقتی لامپ روشن نشد، گفت: + لعنت به شیطون! تا دیروز سالم بود. = مادر پشت سر رضا که قرار گرفت. کیسه را توی دست کرد و آرام آرام به پشتش کشید. + تو جبهه کارت چیه؟ _ خوردن و خوابیدن + تو گفتی و منم باورم شد، لابد مادرت محرم نیس؟ باید از مردم بشنوم پسرم معاون نمی دونم گرو...گروبا... چی چی بهش می گن مادر؟ تو زبونم نمی گرده... {منظور گردان رزمی است} + بعدِ شهادت برادرت، تو این عالم، من هستم و یه دوقلوی خوشکل. تو رو خدا مواظب خودتون باشید = رضا سر چرخاند. صورت به صورت که شدند. لبخند زد _ چشم... = مادر محکم تر کیسه کشید. کیسه که بالا و پایین می‌رفت، عضلات پسر مثل برق گرفته‌ها می‌پرید. انگار جانش زیر کیسه می‌رفت و می‌آمد دست نگه داشت؛ نفس را بلند داخل داد و بعد آرام بیرون راند. سکوت فضای حمام را پر کرد. مادر خودش را عقب کشید، نور دریچه‌ی حمام که تابید، چشمش افتاد به زخم‌های کمر پسر + اینا جای چیه رضا...!؟ _ چـ…چـ…چیزی نیست. + ارواح خاک برادت، بگو چیه؟ _ یه زخم کوچیکه + یه جای سالم تو کمرت نیست = رضا صدای هق هق مادر را که شنید و گفت: _ الهی دورت بگردم جای ترکشه. اما خوب شده. + خب پس چرا مثل مار دور خودت می‌پیچی؟ _ یه چند تایی هنوز زیر پوستمه. یادگاریه... = باز سکوت حمام را گرفت وقتی نفس‌ نفس شنید، برگشت و به پلک های بسته ی مادر خیره شد پلک‌ها را که از هم باز کرد کاسه‌ی چشمان مادر خیسِ خیس بود... ✍️ 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
منو حالا نوازش کن ، که این فرصت نره از دست شاید این آخرین باره ، که این احساس زیبا هست منو حالا نوازش کن ، همین حالا که تب کردم اگه لمسم کنی شاید ، به دنیای تو برگردم هنوزم میشه عاشق بود ، تو باشی کار سختی نیست بدون مرز با من باش ، اگر چه دیگه وقتی نیست نبینم این دم آخر، تو چشمات غصه میشینه همه اشکاتو می بوسم ، می دونم قسمتم اینه تو از چشمای من خوندی ، که از این زندگی خستم کنارت اونقدر آرومم ، که از مرگ هم نمی ترسم تنم سرده ولی انگار ، توُو دستای تو آتیشه خودت پلکامو می بندی و این قصه تموم میشه ✍️ 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
من حسادت می کنم حتی به تنها بودنت من به فرد رو به رویی، لحظه ی خندیدنت من به بارانی که با لذت نگاهش می کنی یا نسیمی که رها می چرخد اطراف تنت من حسادت می کنم حتی به دست گرم آن شال خوشرنگی که می پیچد به دور گردنت وقتی انگشتان تو در گیسوانت می دود من به رد مانده از اینجور سامان دادنت اینکه چیزی نیست، گاهی دل حسادت کرده به عطـر پاشیـده از آغــوش تـو بــر پیـراهنت هیچکس ای کاش در دنیا به تو حسی نداشت من حسادت می کنم حتی به قلب دشمنت کاش هرکس غیر من، ای کاش حتی آینه پلک هایش روی هم می رفت وقت دیدنت ✍️ 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
باشم اگر دور و برت آرام می گیرد دلم بر شانه ام باشد سرت آرام می گیرد دلم شعر من از چشم تو شد طوفانی ِگلواژه ها در موج خیز ِدفترت آرام می گیرد دلم شد بسترِ آتشفشان ، خاکستر پنهان عشق با عشق آتش گسترت آرام می گیرد دلم از شهد هرگل بوسه ات انگور می نوشد لبم با بوسه های محشرت آرام می گیرد دلم باروحِ شاعر پیشه ام سرریزم ازشعر ِشراب در سایه سار ِ ساغرت آرام می گیرد دلم باران به باران تشنه ی دریای احساس توام از آفتاب باورت آرام می گیرد دلم ... ✍️ 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
🔹نام شعر: گلی یا سنبلی یا سروِ نازستان؟ نمی‌دانم بهشتی، کوثری یا باغی از باران؟ نمی‌دانم سراپا عطرِ نابی یا بهارِ آرزوهایی؟ و یا هستی گلابِ قمصرِ کاشان؟ نمی‌دانم سرِ زلفِ پریشان از نقاب افکنده ای بیرون چرا خواهی پریشانم کنی این‌سان! نمی‌دانم مرا گفتی که روزی مست زان پیمانه خواهی کرد نمی‌دانم که هستی بر سرِ پیمان؟ نمی‌دانم و گفتی هیچ از خاطر نخواهی بُرد عاشق را کنی یادی هنوز از عاشقِ حیران؟ نمی‌دانم هوا خواهِ توام تا زنده ام از جان و دل امّا نمی دانم چه می خواهی مرا از جان؟ نمی‌دانم صیام آمد که از (صائم) کنی ای نازنین یادی چرا خود را کنی از عاشقت پنهان؟ نمی‌دانم. ✍"صائم کاشانی" 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
🔹نام شعر: دل اگر پاک نشد سوی تو راهش ندهند برگه‌ی عفو به دستش ز گناهش ندهند آن کسی که شده آلوده به‌دریای گناه نم اشکی به تبرّک، به نگاهش ندهند سرِ شب تا به سحر گر که بگوید: «الغوث» چون دلش پاک نگردیده، پناهش ندهند تا که بر دوش کشد بارِ گناهِ خود را ، از دوصد کوهِ کرم، یک پَرِ کاهش ندهند تا که تیره‌ست دل و دیده‌اش از گَردِ گناه روشنایی به دل و چشم سیاهش ندهند تا به تزویر کند گریه و سوزد چون شمع مُزد و پاداش، به‌صد ناله و آهش ندهند تا که دل را نکند پاک به درگاه خدا در دوعالم شرف و عزت و جاهش ندهند تا نکارد به جهان بذر خلوص و ایمان... از بهشت ابدی، مِهرگیاهش ندهند تا نریزد نمِ اشکی به صداقت؛ هرگز به‌خدا قطره‌ای از بحر الهش ندهند تا که روشن نکند خانه‌ی ظلمت‌زده‌ای... «چشم دیدار خدامنظر ماهش ندهند» ۱ تا که در نیمه‌ی شب‌ها نشود اهل نیاز از سوی حضرت حق، فیض پگاهش ندهند (ساقیا)! سر به‌ روی سجده‌ی اخلاص گذار سَر که بر سجده نرفته‌ست، کلاهش ندهند. ✍سید محمدرضا شمس (ساقی) 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
🔹نام شعر: «هرکسی را به سرکوی تو راهش ندهند» ۱ به رُخش در نگشایند و پناهش ندهند آن که بی‌بهره ز نورِ ادب و مَعرفت است هرگز از پرتو رخشان اِلٰهش ندهند گر نریزد ز بصر، اشک ندامت، هرگز مژده‌ی رحمت و غفران گناهش ندهند تا که چشم سر و دل پاک نگردد از غیر چشم دیدار خدامنظر ماهش ندهند توشه‌ی ره نشود گر که فراهم جان را شادی رستنِ از شام سیاهش ندهند هرکه صافی نکند جان و ننوشد می عشق در سراپرده‌ی دل، فیض پگاهش ندهند مزرع دل نکند هرکه مهیّا، (کوشا)! به جهان گذران، مِهر گیاهش ندهند. ✍سید محمد صالحی (کوشا) 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
🔹نام شعر: تا کسی را به سر کوی تو راهش ندهند گریه و سوز دل و ناله و آهش ندهند روشنی نیست به چشم و دل بی‌چشم و دلی از شب زلف تو تا روز سیاهش ندهند کوه طاعت اگر آرد به قیامت زاهد بی تولاّی تو حتّی پر کاهش ندهند به غباری که ز کویت به رخم مانده قسم هرکه خاک تو نشد عزت و جاهش ندهند دیده صد بار اگر کور شود بهتر از آن که به دیدار تو یک فیض نگاهش ندهند کافر و مؤمن و غير و خودی و دشمن و دوست هیچ‌کس نيست که در کوی تو راهش ندهند تو نوازش کنی، آن را که نگاهش نکنند تو دهی راه کسی را که پناهش ندهند تلخی عشق حلاوت ندهد (میثم) را تا که سوزِ سحر و اشک پگاهش ندهند‌ ✍غلامرضا سازگار (میثم) 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh
🔹نام شعر: این ماه که ماهِ رحمت و غفران است بهره بَرد آنکس که در آن مهمان است از سـیـنه چو زنگ کیــنه‌ها پـاک شود این مــاه بــرای دردهــا درمــان است ✍سید محمدرضا شمس (ساقی) 💠{ کانال ادبی شعر نوش } ❄️ @shernosh