هر سر موی مرا با تو هزاران کار است ما کجاییم و ملامت گر بی‌کار کجاست! بازپرسید ز گیســـوی شکن در شکنش کاین دل غمزده سرگشته گرفتار کجاست؟ عقل دیوانه شد آن سلسله‌ی مشکین کو دل ز ما گوشه گرفت ابروی دلدار کجاست؟ ساقی و مطرب و می جمله مهیاست ولی عیش بی یار مهیا نشود، یار کجاست؟؟! #حافظ

با تيشه ی خيال تراشيده ام تو را در هر بتی كه ساخته ام ديده ام تو را از آسمان بــه دامنم افتاده آفتاب؟ يا چون گل از بهشت خدا چيده ام تو را هر گل به رنگ و بوی خودش می دمد به باغ من از تمام گلها بوييده ام تو را رويای آشنای شب و روز عمر من! در خوابهای كودكی ام ديده ام تو را از هر نظر تو عين پسند دل منی هم ديده، هم نديده، پسنديده ام تو را زيباپرستیِ دل من بی دليل نيست زيرا به اين دليل پرستيده ام تو را با آنكه جز سكوت جوابم نمی دهی در هر سؤال از همه پرسيده ام تو را از شعر و استعاره و تشبيه برتری با هيچكس بجز تو نسنجيده ام تو را #قیصر_امين_پور

نسبت عشق به من نسبت جان است به تن تو بگو من به تو مشتاق‌ترم یا تو به من؟ زنده‌ام بی‌تو همین قدر که دارم نفسی از جدایی نتوان گفت به جز آه سخن بعد از این در دل من، شوق رهایی هم نیست این هم از عاقبت از قفس آزاد شدن وای بر من که در این بازی بی‌سود و زیان پیش پیمان‌شکنی چون تو شدم عهدشکن باز با گریه به آغوش تو برمی‌گردم چون غریبی که خودش را برساند به وطن تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است ای که بینا شده چشم تو ز یک پیراهن #فاضل_نظری

بیا... نیا... که بیایی گناه خواهم کرد تمام لخت تنت را نگاه خواهم کرد! نیا که لذت یک اشتباه کم بوده‌ست نیا نیا که دو بار اشتباه خواهم کرد! نیا که تا دم رفتن به بوسه خواهی سوخت به لب، کباب گلو را سیاه خواهم کرد هنوز توبه‌ی قبلم به قوتش باقی‌ست نیا که توبه‌ی خود را تباه خواهم کرد بیا... نیا که قیاس تن تو را امشب به انضمام تماشای ماه خواهم کرد چه مال من شوی آخر چه دیگران، هشدار! تو را برای دلم روبه‌راه خواهم کرد بیا نیا که من آن حجره‌ی جواهر را خودم به نام خودم افتتاح خواهم کرد! خودم به دست خودم با دو دست همدستت چه کارنامه‌ی خوبی سیاه خواهم کرد #مجتبی_سپید

#کوی_عشق #سالار_عقیلی #مولانا آهنگساز: #حمیدرضا_گلشن #جدید رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن ترک من خراب شبگرد مبتلا کن ماییم و موج سودا شب تا به روز تنها خواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کن خیره کشی است ما را دارد دلی چو خارا بکشد کسش نگوید تدبیر خونبها کن بر شاه خوب رویان واجب وفا نباشد ای زردروی عاشق تو صبر کن وفا کن دردی است غیر مردن کان را دوا نباشد پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن در خواب دوش پیری در کوی عشق دیدم با دست اشارتم کرد که عزم سوی ما کن خیره کشی است ما را دارد دلی چو خارا بکشد کسش نگوید تدبیر خونبها کن بر شاه خوب رویان واجب وفا نباشد ای زردروی عاشق تو صبر کن وفا کن

شد وجودم از تو مالامال، باور می‌کنی؟ چون سکوتی غرق در جنجال، باور می‌کنی؟ تو منیژه هستی و بیژن می‌اندازی به چاه تا می‌افتد گونه هایت چال، باور می‌کنی؟ شاهنامه زرنگار از عشق ورزی های ماست تو همان رودابه ای من زال، باور می‌کنی؟ طوطیان حافظیه کرده اند از بر تو را شاه بیت برگه های فال! باور می‌کنی؟ برف قفقاز است اینی که نشسته بر تنت چشم تو دریاچه ی آرال، باور می‌کنی؟ با چنین رنگ طلایی ارزشش نشمردنی ست تار ابروی تو هر مثقال، باور می‌کنی؟ جنگلی "خودخواه" دارد می‌رود در مه فرو تا می‌اندازی "سر خود" شال، باور می‌کنی؟ باغت آباد! این‌ همه نوبر نشو، دلواپسم راضی ام حتا به سیبی کال، باور می‌کنی؟ ماندگار است این غزل، چون وصف زیبایی توست عشق می ماند هزاران سال، باور می کنی؟ #شهراد_ميدرى