نسبت عشق به من نسبت جان است به تن تو بگو من به تو مشتاق‌ترم یا تو به من؟ زنده‌ام بی‌تو همین قدر که دارم نفسی از جدایی نتوان گفت به جز آه سخن بعد از این در دل من، شوق رهایی هم نیست این هم از عاقبت از قفس آزاد شدن وای بر من که در این بازی بی‌سود و زیان پیش پیمان‌شکنی چون تو شدم عهدشکن باز با گریه به آغوش تو برمی‌گردم چون غریبی که خودش را برساند به وطن تو اگر یوسف خود را نشناسی عجب است ای که بینا شده چشم تو ز یک پیراهن #فاضل_نظری

بیا... نیا... که بیایی گناه خواهم کرد تمام لخت تنت را نگاه خواهم کرد! نیا که لذت یک اشتباه کم بوده‌ست نیا نیا که دو بار اشتباه خواهم کرد! نیا که تا دم رفتن به بوسه خواهی سوخت به لب، کباب گلو را سیاه خواهم کرد هنوز توبه‌ی قبلم به قوتش باقی‌ست نیا که توبه‌ی خود را تباه خواهم کرد بیا... نیا که قیاس تن تو را امشب به انضمام تماشای ماه خواهم کرد چه مال من شوی آخر چه دیگران، هشدار! تو را برای دلم روبه‌راه خواهم کرد بیا نیا که من آن حجره‌ی جواهر را خودم به نام خودم افتتاح خواهم کرد! خودم به دست خودم با دو دست همدستت چه کارنامه‌ی خوبی سیاه خواهم کرد #مجتبی_سپید

#کوی_عشق #سالار_عقیلی #مولانا آهنگساز: #حمیدرضا_گلشن #جدید رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن ترک من خراب شبگرد مبتلا کن ماییم و موج سودا شب تا به روز تنها خواهی بیا ببخشا خواهی برو جفا کن خیره کشی است ما را دارد دلی چو خارا بکشد کسش نگوید تدبیر خونبها کن بر شاه خوب رویان واجب وفا نباشد ای زردروی عاشق تو صبر کن وفا کن دردی است غیر مردن کان را دوا نباشد پس من چگونه گویم کاین درد را دوا کن در خواب دوش پیری در کوی عشق دیدم با دست اشارتم کرد که عزم سوی ما کن خیره کشی است ما را دارد دلی چو خارا بکشد کسش نگوید تدبیر خونبها کن بر شاه خوب رویان واجب وفا نباشد ای زردروی عاشق تو صبر کن وفا کن

شد وجودم از تو مالامال، باور می‌کنی؟ چون سکوتی غرق در جنجال، باور می‌کنی؟ تو منیژه هستی و بیژن می‌اندازی به چاه تا می‌افتد گونه هایت چال، باور می‌کنی؟ شاهنامه زرنگار از عشق ورزی های ماست تو همان رودابه ای من زال، باور می‌کنی؟ طوطیان حافظیه کرده اند از بر تو را شاه بیت برگه های فال! باور می‌کنی؟ برف قفقاز است اینی که نشسته بر تنت چشم تو دریاچه ی آرال، باور می‌کنی؟ با چنین رنگ طلایی ارزشش نشمردنی ست تار ابروی تو هر مثقال، باور می‌کنی؟ جنگلی "خودخواه" دارد می‌رود در مه فرو تا می‌اندازی "سر خود" شال، باور می‌کنی؟ باغت آباد! این‌ همه نوبر نشو، دلواپسم راضی ام حتا به سیبی کال، باور می‌کنی؟ ماندگار است این غزل، چون وصف زیبایی توست عشق می ماند هزاران سال، باور می کنی؟ #شهراد_ميدرى

هر چند کم ، بگذار کم کم عاشقت باشم من می توانم جای او هم عاشقت باشم لبخند غمگینی به لب داری که می خواهم در لحظه های شادی و غم عاشقت باشم ویران نمی خواهم تو را چون سیل ، می خواهم  مانند باران نرم و نم نم عاشقت باشم چون صخره ای افتاده ام در ساحلی تنها ... دریای من ، من می توانم عاشقت باشم ای کاش می شد گوشه ی دنجی از این دنیا حوا شوی ،  من مثل آدم عاشقت باشم تقدیر خود را می پذیرم ، هر چه بادا باد باید که در قعر  جهنم عاشقت باشم من دوست دارم ، دوست دارم عاشقم باشی من دوست دارم ، دوست دارم عاشقت باشم #علیرضا_خجو

امشب کنار غزلهای من بخواب #همایون_شجریان #افشین_یدالهی #فردین_خلعتبری سوزاندی‌ام که دلم خام‌تر شود وحشی شدی غزلم رام‌تر شود آهو برای چه باید زمان صید کاری کند که خوش اندام‌تر شود جز اینکه از سر جانش گذشته تا صیاد نابغه ناکام‌تر شود آدم برای نشستن به خاک تو باید نترسد و بدنام‌تر شود چیزی نگفتی و گفتی نگویم و رفتی که قصه پر ابهام‌تر شود آن‌قدر گریه نکردنی میان بغض تا چشم اشک سرانجام تر شود امشب کنار غزل‌های من بخواب شاید جهان تو آرام‌تر شود کانال ایتایی ادبــستان