من غم و مهر حسین با شیر از مادر گرفتم روز اول کآمدم دستور تا آخر گرفتم بر مشام جان زدم یک قطره از عطر حسینی سبقت از مُشک و گلاب و نافه و عنبر گرفتم عالم ذَر، ذرّه‌ای از خاک پای حضرتش را از برای افتخار از حضرت داور گرفتم بر در دروازهٔ ساعات، ساعت‌ها نشستم تا سراغ حضرتش از زینب مضطر گرفتم زینبی دیدم چه زینب؟ کاش مدّاحش بمیرد! من ز آه آتشینش، پای تا سر در گرفتم... ناگه از بالای نی فرمود شاه تشنه کامان سر به راه دوست دادم، زندگی از سر گرفتم... #مرشد_چلویی

#آرام_دل #کربلایی_احمد_قدمی نظری کن به دلم حالِ دلم خوب شود... حالُ و احوالِ گدایت به خدا جالب نیست.. ‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

هي خيس مي شويم و عطشناک مي رويم ما تشنگان به چشمه ي افلاک مي رويم ناپاک و پاک هرچه که هستيم و بوده ايم اينجا که آمده ايم همه پاک مي رويم با گريه بر شما متولد شديم باز با روضه وداع تو در خاک مي رويم سينه نمي زنيم پرو بال مي زنيم تا بيکران به سينه صد چاک مي رويم بر ما اگرچه تهمت ديوانگي زدند با اين جنون به آن ور ادراک مي رويم اياک نستعين من اسم قشنگ توست ما با تو تا پرستش اياک مي رويم #رحمان_نوازنی       

گوهر اشک شادی هر دو جهان بی‌تو مرا جز غم نیست جنت بی‌تو عذابش ز جهنم کم نیست در دم مرگ اگر پا به سرم بگذاری عمر جاوید به شیرینی آن یک‌دم نیست.. تا خدایی خدا هست، لوای تو به پاست زآن‌که جز دست خدا، حافظ این پرچم نیست هم خدا داند و هم عالم و آدم دانند که به جز رایت عشق تو در این عالم نیست.. ملک هستی همه ماتمکدۀ توست حسین جایی از ملک جهان خالی از این ماتم نیست گوهر اشک عزای تو به هر کس ندهند اهرمن را شرف داشتن خاتم نیست گریه بر پیکر مجروح تو باید همه دم که جراحات تنت را به از این مرهم نیست تو به جا ماندی و ظالم اثرش هم شد محو پایۀ ظلم که در دار جهان محکم نیست سائل توست کسی کز تو، تو را خواهد و بس آن‌که شد طالب تو در طلب دِرهم نیست داد مظلومی تو ملک خدا را پر کرد عالمی نیست که با یاد غمت، دَرهم نیست.. #غلامرضا_سازگار

چه مبارک است این غم که تو در دلم نهادی به غمت که هرگز این غم ندهم به هیچ شادی ز تو دارم این غمِ خوش، به جهان از این چه خوشتر تو چه دادی ام که گویم که از آن به ام ندادی؟ چه خیال میتوان بست و کدام خواب نوشین به از این در تماشا که به روی من گشادی تویی آنکه خیزد از وی همه خرمی و سبزی نظر کدام سروی ؟ نفس کدام بادی؟ همه بوی آرزویی مگر از گل بهشتی همه رنگی و نگاری ، مگر از بهار زادی؟ ز کدام ره رسیدی ز کدام در گذشتی که ندیده دیده ناگه به درون دل فتادی؟ به سر بلندت ای سرو که در شب ِ زمین کَن نفس ِ سپیده داند که چه راست ایستادی به کرانه های معنی نرسد سخن چه گویم که نهفته با دلِ سایه چه در میان نهادی؟ #هوشنگ_ابتهاج