بدون متن، فقط... 😭😭😭

به نام نامی سر، باسمه‌ تعالی سر بلند مرتبه پیکر، بلند بالا سر فقط به تربت اعلات، سجده خواهم کرد که بندۀ تو نخواهد گذاشت، هرجا سر قسم به معنی لا یُمکِنُ الفرار از عشق که پر شده است جهان، از حسین سرتاسر نگاه کن به زمین! ما رأیت إلّا تن به آسمان بنگر! ما رأیت إلّا سر سری که گفت: «من از اشتیاق لبریزم به سرسرای خداوند می‌روم با سر هر آنچه رنگ تعلق، مباد بر بدنم مباد جامه، مبادا کفن، مبادا سر.» همان سری که “یحب الجمال” محوش بود جمیل بود، جمیلا بدن، جمیلا سر سری که با خودش آورد بهترین‌ها را که یک به یک، همه بودن سروران را سر زهیر گفت: حسینا! بخواه از ما جان حبیب گفت: حبیبا! بگیر از ما سر سپس به معرکه عابس، ”أجِنّنی" گویان درید پیرهن از شوق و زد به صحرا سر بنازم ”أمّ وهب” را، به پارۀ تن گفت برو به معرکه با سر ولی میا با سر خوشا به حال غلامش، به آرزوش رسید گذاشت آخر سر، روی پای مولا سر چنان‌که یک تن دیگر به آرزوش رسید به روی چادر زهرا گذاشت سقا، سر در این قصیده ولی آنکه حُسن مطلع شد همان سری‌ست که برده برای لیلا سر همان که احمد و محمود بود سر تا پا همان سری که خداوند بود، پا تا سر پسر به کوری چشمان فتنه، کاری کرد پر از علی شود آغوش دشت، سرتاسر میان خاک، کلام خدا مقطعه شد میان خاک؛ الف، لام، میم، طا، ها، سر حروف اطهر قرآن و نعل تازۀ اسب چه خوب شد که نبوده است بر بدن‌ها سر تنش به معرکه سرگرم فضل و بخشش بود به هرکه هرچه دلش خواست داد، حتی سر جدا شده است و سر از نیزه‌ها درآورده است جدا شده است و نیفتاده است از پا سر صدای آیۀ کَهفُ الرَّقیم می‌آید بخوان! بخوان و مرا زنده کن مسیحا سر بسوزد آن همه مسجد، بمیرد آن اسلام که آفتاب درآورد از کلیسا سر عقیله، غصه و درد و گلایه را به که گفت؟ به چوب، چوبۀ محمل، نه با زبان، با سر دلم هوای حرم کرده است می‌دانی دلم هوای دو رکعت نماز بالا سر #سیدحمیدرضا_برقعی

#مستان_همه_افتاده... #محمدعلی_کریمخانی مستان همه افتاده و ساقی نمانده یک گل برای باغبان باقی نمانده صحرا همه گلگون شده هر بلبلی دلخون شده مظلوم حسینم مظلوم حسینم دور حرم دویده ام صفا و مروه دیده ام هیچ کجا برای من کرب و بلا نمی شود مستان همه افتاده و ساقی نمانده یک گل برای باغبان باقی نمانده صحرا همه گلگون شده هر بلبلی دلخون شده مظلوم حسینم مظلوم حسینم ادبــــستان

#چشمی_پر_از_باران #محمدعلی_کریمخانی گریه کنم اگر همی بهر تو گریه می کنم ورنه زدیده ام عبث اشک رها نمی شود گرد حرم دویده ام صفا و مروه دیده ام هیچ کجا برای من کرب و بلا نمی شود ای بدن تو غرق خون وی سر روت لاله گون با چه خضاب کرده ای ؟ خون که حنا نمی شود ادبـــستان

ابتدای کربلا مدینه نیست، ابتدای کربلا غدیر بود ابرهای خونْ فشان نینوا، اشک های حضرت امیر بود بعد از آن فتوت همیشه سبز، برکت از حجاز و از عراق رفت هر چه دانه داشتند سنگ شد، پشت هر بهار، صد کویر بود بعد مکه و مدینه، دام شد، کوفه صرف عیش و نوش شام شد آفتابِ سربلندِ سایه سوز، در حصارِ نیزه ها اسیر بود الامان ز شام، الامان ز شام، الامان ز درد و غربت امام شام بی مروّت غریب کش، کاش کوفه ی بهانه گیر بود هان! هبا شدید، هان! هدر شدید، مردم مدینه! بی پدر شدید این صدای غربت مدینه بود، این صدای زخمی بشیر بود کربلا به اصل خود رسیدن است، هر چه می روم به خود نمی رسم! چشم تا به هم زدم چه دور شد، تا به خویش آمدم چه دیر بود! #علیرضا_قزوه

🎤 #عبدالرضا_هلالی #️⃣ #استودیویی #️⃣ #امام_حسین ❇️ #جدید 🔸 پیشنهاد دانلود آخرش یه روزی از عشق تو میمیرم من امام حسینیم همینه تقدیرم میرسی به داد من تو خونه قبرم آخرین روضه خونگیمو میگیرم ادبـــستان