جنگل همه‌ی شب سوخت در صاعقه‌ی پاییز از آتش دامن گیر ای سبز جوان برخیز! برگ است که می‌بارد! چشم تو نبیند کاش این منظره را هرگز در عالم رویا نیز هیهات... نمی‌دانم این شعله که بر من زد از آتش «تائیس» است یا بارقه‌ی «چنگیز»! خاکستر من دیگر ققنوس نخواهد زاد؟ و آن هلهله پایان یافت این گونه ملال انگیز! تا نیمه چرا ای دوست! لاجرعه مرا سرکش من فلسفه‌ای دارم یا خالی و یا لبریز مگذار به طوفانم چون دانه به خاکم بخش شاید که بهاری باز صور تو دمد برخیز #محمدعلی_بهمنی

جایی اگر نبود خدا را صدا کنید باب الجواد و سایه‌ی ایوان طلا که هست ______________________ پرسیدند: فرق کریم با جواد در چیست؟ فرمودند: از شخص کریم همینکه درخواست کنید به شما عنایت می‌کند ولی «جواد» خود به دنبال سائل می‌گردد تا به او عطا کند...

جایی اگر نبود خدا را صدا کنید باب الجواد و سایه‌ی ایوان طلا که هست ______________________ پرسیدند: فرق کریم با جواد در چیست؟ فرمودند: از شخص کریم همینکه درخواست کنید به شما عنایت می‌کند ولی «جواد» خود به دنبال سائل می‌گردد تا به او عطا کند...

هر چه در حجره زدم داد به من آب نداد لبم از زمزمه افتاد به من آب نداد هر چه گفتم جگرم سوخت به من رحم نکرد پاسخ این همه فریاد به من آب نداد دست و پا بس که زدم خسته و بی حال شدم رفت هستم همه بر باد به من آب نداد آب آبم جگر فاطمه را آتش زد تا شود مادر من شاد به من آب نداد پیش لب تشنه کسی آب نریزد به زمین داد از این همه بیداد به من آب نداد لب خشکیده من دید و به حالم خندید کف زنان در برم استاد به من اب نداد گفتم آبم بدهی یا ندهی می میرم کربلایی شده بغداد به من آب نداد نوحه آخر من واعطشا وای حسین کردم از روضه او یاد به من آب نداد خیره بر حنجر طفل و گله از حرمله داشت نشود خانه اش آباد به من آب نداد دید نامرد سر کوچک طفلم زعطش بر روی شانه ام افتاد به من آب نداد بی حیا آخر عمری به چه روزم انداخت رو زدم بهر تو نوزاد به من آب نداد ماندم آخر به چه رویی به حرم برگردم کاش آبی به تو می داد به من آب نداد  #عبدالحسین_میرزایی