و إن سألونى يوماً عَن اَجمَل الأشياء؛
فى حياتى سأكتفى بِذكر اسمك فقط..
اگر روزی پرسیدند
از زیباترین چیزهایِ زندگیم،
من فقط اسم تو را ذکر میکنم..
هدایت شده از راهِب.
نمی بخشمت چون اگه جاهامون بر عکس میشد میدونم من هیچوقت اون کارو باهات نمی کردم .
شده باران بزند قلب تو دیوانه شود؟
همه ی خاطره ها نزد تو بیگانه شود؟
شده از دست کسی یک دفعه دلگیر شوی ؟
او در آغوش کسی باشد و تو پیر شوی؟
شده با جان و دلت عاشق و مجنون باشی؟
او کنار دگری باز تو دلخون باشی؟
شده با یاد کسی تا به سحر گریه کنی؟
با خدا درد و دل و پیش همه شُکوِه کنی؟
شده روزی برسد بغض امانت ندهد؟
آنقدر گریه کنی هیچ ز یادت نرود؟
من پر از دردم و این است غم دیرینم
همچو فرهاد شدم کوه غمم شیرینم :)
به جز او دلم نه کسی را می خواست
نه کـسی را می دید..
می توانی بفهمی چقدر غریب بودم در این جهان؟)