از ترس رسوایی نگفتم حرف‌هایم را الا به آقایی که او دارد هوایم را بابارضا💚

گرچه همچی می‌گذرد ، اما آدم تا همیشه برای برخی اتفاقات غمگین می‌ماند .

برای‌ همه‌ی ما، همه‌ی روزها فراموش می‌شوند. به جز همان یک روز، که نشانی آن را به هیچکس نگفتیم..

نوشته بود: «گاهی خوب است سکوت کنی تا صدایت شنیده شود و ناپدید شوی تا مورد توجه قرار بگیری.»

مکن منع منِ بی‌دل ز بسیار آمدن سویت که صد بار آرزویت دارم و یک بار می‌آیم ...

گفت : تو درد داری و لبخند می‌زنی ، به من بگو کجا کسی دردهایت را ، نادیده گرفته که حالا سعی .. در پنهان کردنشان داری :)!

روزی برایتان خواهم گفت: همان لحظاتی که با لبخند و امید همراهی‌تان میکردم، چقد نا امید و اندوهگین بودم‌.

به گلو بغض و به لب اشک و به آغوشم درد . شانه‌ای نیست ولی شکر که دیواری هست !

من و گونه های خیسم به امید شانه هایت به فسون ماه ماند،شب سردانتظارت..

مثلا یهو یه پیام از سمتش دریافت کنم و انقدر حالمو خوب کنه که تمام دردای امروز یادم بره...

منتظر بودن واقعا سخته...