اصلا هم ناراحت نشدم ازچیزایی که دیدم و شنیدم شماها ادامه بدین:)))

‌‌‌‌‌یه آدمایی هستن بعد از اینکه گریه میکنن؛ ساکتِ ساکت میشن نه میخندن نه عصبی میشن نه داد میزنن نه حرف میزنن! اینا خیلی خیلی بار غمشون سنگینه...

مثل غزل پختهٔ سعدیست نگاهت هر بار مرورش بکنم باز قشنگ است

بمونی برام:)

میخوام یه چیزی بگم که اگه دوست داشتی یه جا بنویس که جلو چشمت باشه خدا جبران میکنه اون روزایی رو که اصلا صبر کردن آسون نبود اما تو صبر کردی..!

بعضیا رفتنشون یه درسه یه تجربه ست که خیلی مزایا داره یجورایی رفتن اون شخص برای تو بُرده .

چادرت را بتکان روزی مارا بفرست ای که روزی دو عالم همه از چادر توست..

دیدنِ بغض علی(ع)، در غمِ زهــرا سخت است . . !

درد داری، دست بر بازو بگیر اما بمان پیش چشمم دست بر پهلو بگیر اما بمان من که می دانم برایت راه رفتن مشکل است باشد اصلا دست بر زانو بگیر اما بمان گرچه سختی می کشی در خانه، باشد کار کن فضه را بنشان و خود جارو بگیر اما بمان با غروبت خانه ام تاریک شد، لطفا نرو مثل شمعی نیمه جان سوسو بگیر اما بمان غربت من گرچه سنگین است روی شانه ات با غم تنهایی من خو بگیر اما بمان چهره می پوشانی از من، گرچه دلخونم ولی جان حیدر! هر شب از من رو بگیر اما بمان..💔

تمام شد حالا علی مانده و یک عمر خاطره ...

آفاق‌را گردیده‌ام مهر بتان ورزیده ام بسیار خوبان دیده ام اما تو‌ چیز دیگری