اونجاکه سیدمصطفینورالدین میگه:
در آغوشم بگیر و زخمهایم را مداوا کن
دوای درد بی درمان زخم کهنه آغوش است
چنان در قلبِ من جا دادهای خود را که انگاری
تو اینجا خانهت بودهست و من یک دل بنا کردم...
هدایت شده از نَعــــــنآ
دلم یکیو میخواد که بهم بگه با اینکه اخلاقت
مزخرفه ولی بالا بری پایین بیای برا خودمی.