قَدْ نَرَىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ نگاه‌های انتظارآمیز تو را به سوی آسمان می‌بینیم. 📖 سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۴۴ @shirSamara

خدایا، مرا به خلق خود وا مگذار؛ بلکه خودت به تنهایی، عهده‌دار نیازم باش و کفایتم کن. خدایا، به من نظر کن و در همهٔ کارهایم، مصلح و راهگشای امورم باش؛ زیرا اگر مرا به خودم واگذاری، از ادارهٔ امور خویش ناتوان می‌شوم و آنچه را به صلاحم است، به انجام نمی‌رسانم. 📚 صحیفه سجادیه، دعای ۲۲ @shirSamara

اگر نمی‌توانیم حال کسی را خوب کنیم، دلیل حال بدش هم نباشیم.🤍 @shirSamara

دلتنگی یعنی کسی نباشد، اما یادش از تمامِ بودن‌ها پررنگ‌تر باشد. @shirSamara

امام سجاد علیه السلام: إنَّ أَهْلَ زَمَـانِ غَيْبَتِهِ اَلْقَائِلُونَ بِإِمَامَتِـهِ اَلْمُنْتَظِـرُونَ لِظُهُـورِهِ أَفْضَلُ أَهْلِ كُلِّ زَمَانٍ همانا مردم زمان غیبت او [امام مهدی(عج)] که امامتش را باور دارند و در انتظار ظهورش به سر می‌برند،از مردم تمام زمان‌ها بهترند. 📚 بحارالأنوار/ ج۵۲، ص۱۲۲ @shirSamara

🖤 بهتر از کلِّ دهر، شبای فاطمیه‌ست... @shirSamara

وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيْهِ و اوست که پناه می‌دهد، و در برابر او کسی پناه داده نمی‌شود. 📖 سورهٔ مؤمنون، آیهٔ ۸۸ @shirSamara

حضرت فاطمه زهرا سلام‌الله‌علیها فرمودند: مَنْ عادَانا فَقَدْ عادَى اللَّهَ، وَمَنْ خالَفَنا فَقَدْ خالَفَ اللَّهَ، وَمَنْ خالَفَ اللَّهَ فَقَدِ اسْتَوْجَبَ مِنَ اللَّهِ الْعَذابَ الْأَلِيمَ هر کس با ما دشمنی کند، با خدا دشمنی کرده است؛ و هر کس با ما مخالفت کند، با خدا مخالفت کرده است؛ و هر کس با خدا مخالفت کند، به‌یقین مستوجب عذاب دردناک الهی است. 📚 نهج‌الحیاة، ص ۲۴۰ @shirSamara

شخصی در راه مکه به فضه، خادمهٔ حضرت زهرا (سلام‌الله‌علیها) برخورد و از او پرسید: ـ از کجا می‌آیی؟ گفت: مِنَ الله؛ از نزد خدا. ـ به کجا می‌روی؟ گفت: إِلَى الله؛ به سوی خدا. یعنی به زیارت خانهٔ خدا می‌روم. ـ زاد و راحله‌ات چیست؟ گفت: تقوا. ـ مرکب سواری‌ات چیست؟ گفت: رِجْلایَ؛ پاهایم. چه خوب است که انسان جز از خدا سخن نگوید؛ همیشه حرفت را ذکر خدا قرار بده و اگر هم خواستی با دیگر انسان‌ها صحبت کنی، با لسان خدا حرف بزن. خواسته‌ات را از خدا بخواه که غنی است. خلق، آلت و اسبابی در دست خدا هستند و مخلوق اویند. #میرزا_اسماعیل_دولابی @shirSamara

🖤من رزق سال کشور را در شب‌های فاطمیه می‌گیرم.

بعد از سال‌ها زندگی در میان مردم، به این نتیجه رسیده‌ام که مطالعهٔ چند کتاب، لزوماً به معنای آگاهی و روشنفکری نیست. بعضی‌ها با خواندن چند کتاب، چنان به دانسته‌های خود تکیه می‌کنند که تصور می‌کنند دربارهٔ هر موضوعی صاحب‌نظرند. هر اتفاقی را به خوانده‌هایشان ربط می‌دهند و برای اثبات دیدگاهشان، از کتاب‌هایی که خوانده‌اند نقل‌قول می‌کنند. اما دانستن، فراتر از خواندن است. آگاهی واقعی یعنی محدودیت دانسته‌های خود را بشناسی، برای تخصص دیگران ارزش قائل باشی و پیش از اظهارنظر دربارهٔ هر موضوعی، از شناخت کافی برخوردار باشی. کتاب‌خواندن آغاز مسیر آگاهی است؛ نه دلیلی برای دانای همه‌چیز بودن. @shirSamara

ما مدت‌هاست یادمون رفته بارون تماشاییه... @shirSamara