ولی وقتی به این فکر میکنم که چجوری با ساطور اون ادمو که بچشون بوده و سال ها باهاش زندگی کردن و بزرگش کردن و بزرگ شدنشو دیدن و (شاید) دوستش داشتن رو تیکه تیکه کردن مغزم ارور میده.
یه بیماری هم دارم به اسم اینکه میرم پینترست و ... فیلم موم/شمع/وَکس انداختن میبینم :/
درست مثل صبح که از خوندن خبر تا چندین دقیقه زل زده بودم به در و دیوار تا بتونم هضمش کنم و اخرشم هضمش نکردم و فقط فهمیدم چیشده.
وقتی اهنگ از من میخواید
من توقع دارم همونقد که من با اهنگه حال کردم شما هم حال کنید
یا حداقلش خوشتون بیاد ازش
نه اینکه بگید ممنون
همین؟!
اون فیوریت من بود و ادم حسابت کردم برات فرستادمش و باهات شِیرش کردم
تو بایدددددد خوشت بیاد ازش
میفهمی ابله؟!
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه
چقد پرروعه...
من واقعا اینجا رو دوست دارم
با همین ۱۲ تا ممبر که فقط میدونم میخونن حرفامو
شاید برای چنلای دیگم رو تعداد ممبرا حساس باشم
اما اینجا نه
و واقعا دوس دارم اینجا رو
و اونایی که تا الان اینجا موندن و محصول مشترک مغز و قلب و دستام رو میخونن.