واااای یه اتفاقی داره میوفته توی اکثر انقلابی ها که خیلی ترسناکه😰😰 ترخدا مراقب باشید دوستان

خواهش میکنم صبور باشید تا من بتونم رفع شبهه کنم متأسفانه یه عده گمراه شدن😔

⚫️ دوستان خواهش میکنم به یک سری نکات خیلی ریز و با دقت توجه کنید. یکی از مشکلات ما اینه که هرچیزی رو حجت قرار میدیم. چون یک اعتمادی داریم پس هرچی بشنویم از اون شخص میشه برامون حجت!😨 در صورتی که اصلا از این خبرا نیست هرکی یک نظری داره یک فهمی داره یک زاویه نگاهی داره، وحی منزل نیست. ممکنه اشتباه و غلط باشه کاری به تجربه ش نداریم کاری به اونی که دیده نداریم میتونیم بشنویم و از جاهایی که به ما مربوطه استفاده کنیم اما بیایم دلمونو خوش کنیم یا خودمونو بترسونیم با این حرفا اشتباهه.... همین قسمتی که آقای منان رئیسی برداشته جار زده بنظرم کار غلطیه! اتفاقا ناامید کننده بود تا امیدوار کننده! مگه ما میجنگیم که حتما ظهور بشه؟ یا حتما پیروز بشیم؟ این دست ما نیست که، ما باید به تکلیفمون عمل کنیم. گاهی پیروزی در شکست ظاهریه مشابه چیزی که تو کربلا رقم خورد... من اینو تو وصیتنامه شهید حاج رمضون هم اخیرا دیدم که نوشته بود راضی هستیم به تقدیر الهی که پیروزی از جنس بدر باشه یا کربلا (قریب به مضمون) مصلحت ظهورو خدا تشخیص میده و اگر تا هزار سال دیگه نشه هم ما باید کاری که گفتنو انجام بدیم. نکته دوم: زمان جنگ آقا صادق متنی رو منتشر کرد که الان ایران باید پایگاههای فلانو تو سوئد و آلبانی و ... بزنه. این فهم خودشه نه اون چیزی که دیده یا بهش گفته شده! ما اگر بخوایم براساس متن و فهم ایشون عمل‌کنیم که کشور به فنا رفته! ما یه پایگاه قطرو زدیم کل دنیا مارو محکوم کردن! دفاع ما مشروع بود اما محکوم شدیم به حمله به یک کشوری! کسی نگفت پایگاه آمریکا رو زد، گفتن قطرو زد! خب حالا شما بیا رو گفته ایشون پاشو حمله کن به این کشورهایی که نوشته! چه اتفاقی میوفته؟ غربی ها همونو علم عثمان میکنن که دیدید ما میگفتیم ایران محور شرارته! بفرما اینم دلیل. ما نباید آدمارو صفر و صدی ببینیم. بارها تاکید کردیم رو این قضیه که اشتباه بزرگیه آدم ها رو صفر و صدی نگاه کردن. ممکنه هر کسی خطاهایی داشته باشه یا حتی کراماتی بهش بشه. نه میشه گفت کاملاً شیطانه، نه میشه گفت خداست! و بخواهیم بگیم پس این، هرچی بگه درسته یا اون هرچی بگه غلطه! این منطقی نیست. ما مترو معیار داریم با اونا اعتبار سنجی میشه کرد. در مورد خواب هم اتفاقاً هم توی کتاب «عطش» و هم «کهکشان نیستی» در مورد این موضوع صحبت شده که بزرگان ما که اون همه ریاضت کشیدند و عبادتهای مردافکن داشتند و ... کراماتی هم داشتند هیچوقت ادعا نمی‌کردند که از چیزی مطمئن هستند!😒 نمی‌دونم چطوریه که یه عده مییان خصوصی و میگن خواب دیدم و مطمئن هستم که درسته... ما در طول روز با مسائل گوناگون در ارتباط هستیم و مدام اخبار سیاسی و جنگی و مذهبی و...داریم دریافت میکنیم و این کاملا طبیعی هست که خوابهامون هم رنگ و بوی اتفاقات روزمون رو داشته باشه. پس خواهشاً از توهمات ذهنی بیرون بیایید و اصلا خوابها رو جدی نگیرید. چون همین رویه باعث شده که خیلی ها ادعای پیغمبری کنند. اگر کسی در این زمینه ها مطالعه داشته باشه متوجه میشه که حتی بر سر مکاشفات هم همیشه بین علما بحث بوده! مثلاً وقتی یک طلبه ای مکاشفه ای داشته، حتماً با اساتید خودش مطرح می‌کرده که تشخیص بدن درست بوده یا خیر و اکثر علما هم بر این نظریه متحد بودن که به مکاشفات، استناد نکنید. در بحث کرامات هم که کلاً موضوعش جداست و شخص کارهایی می‌تونه انجام بده که نمود مادی و بیرونی داره. مثلاً شفای بیماران و... این خیلی ترسناکه که یه عده خواب میبینن و فکر میکنن دیگه به مقام عصمت رسیدن و با اطمینان از خوابشون حرف میزنن! آیت الله قاضی طباطبایی رحمه الله علیه در جایی میفرمایند هر چه در این چهل سال ریاضت کشیدم، باز هم «من» از من دست برنداشت و حتی گاهی بیرون از خودم جلوی من ظاهر میشد. این «من» همون نفس و منیت و شیطان درون هست. برای شخصی به بزرگواری مرحوم قاضی هنوز منیت بیکار نبوده ... اونوقت چطور ما با یک خواب میتونیم ادعا کنیم!🤔 «توهمی بیش نیست» شاید به عده ای بر بخوره! اما نمیدونن که از چه گردابی نجات پیدا میکنند با این شکستن «من»

حتماً یه کم دیگه از متن کتاب اون قسمت‌های مرتبط رو پیدا میکنم و عکس میگیرم و براتون می‌فرستم که متوجه بشید چی میگم... اونقدر این« نفس » ترسناک هست که ما فقط باید از خودمون بترسیم و نه هیچ چیز دیگری.😔 بخاطر همینه که به جهاد با نفس میگن جهاد اکبر... میرم کتاب رو بازخونی کنم. حتماً در ادامه این بحث با ما همراه باشید و دیگران رو هم مطلع کنید که مبادا اسیر فتنه های آخرالزمانی بشیم 🙏😔

ایشون از بزرگانی هستند که از هندوستان راهی نجف اشرف شدند و آنجا دروس حوزوی را شروع کرده و به مرحله اجتهاد رسیدند... جالبه که بدونید اون زمان توی نجف، نسبت به این بزرگان نگاه خوبی وجود نداشته و لقب درویش و صوفی بهشون میدادن و میگفتن که اینها اصول و فقه را رها کرده و به دنبال علوم غریبه رفته اند😔 غافل از اینکه این بزرگان، تمام مراحل توحید را طی کرده بودند و به درجات بالایی در توحید و معرفت رسیده بودند و همیشه به شاگردان هم تأکید می‌کردند که شریعت لازمه ی طریقت است. یعنی با توسل به اهل بیت علیهم‌السلام و استمداد از چهارده معصوم به این درجات عالیه نائل آمده بودند.

مبادا ، این دنیا را آنقدر جدی بگیری ؛ که آخرتت را فراموش کنی .دنیا مثل شیشه ای میماند که یکدفعه میبینی از دستت افتاد و شکست . [شهید‌مهدی‌باکری ]