قشنگ بود.

بازگشت همه به سوی ذره بین است...

برای شوراکا.

"برای مردی که ماندگاریِ کلام بر جای گذاشت" سعدی، آن مسافرِ روشنای کلمات، که از باغِ جهان گذشت و در هر شاخه، دانه‌ای از دانایی کاشت. نسیمِ شیراز در قلمش می‌وزید و واژه‌ها، چون گل‌های نور رسیده، در بوستان و گلستانش جان می‌گرفتند. او مردی بود که لبخندِ انسانیت را در چهرهٔ هر رهگذر می‌جست، و در نگاهش، جهان جایی برای مهربانی و گفت‌وگوی دل‌ها بود. سعدی از سفر بازنگشت؛ زیرا هنوز در هر دل که صدای سخنش را بشنود، راه می‌رود،می‌نویسد،و به ما یاد می‌دهد چگونه با عشق سخن بگوییم و با خرد زندگی کنیم. -به قلم شوراکا

-

-

من در حالی که نصف درسا و تکالیفم رو نخوندم و ننوشتم ولی با عذاب وجدانم حال میکنم:

و در نهایت،ممنون برای شرکت در تقدیمی🙏 تقدیمتون رو ببینید اینجا هست: https://eitaa.com/shuraka2

وای بر رستم! درفش کاویان را واژگون دیدم:)

-اینجا رو ۷۰ کنید مرسی😔

_ ایران _ سرزمین آریایی‌ها _ مهد تمدن، سرزمین پارس. _ قرمه سبزی