یکی از رفیقام که به معنای واقعی یک ایده پرداز و نویسنده‌ی لجنده، یکم از داستان و اوسیشو برام تعریف کرد.

و بعد من جون دادم از شدتی که جذب اوسی و داستان اوسی‌ش شدم.

مقایسه یا حسادت نمیکنم به هیچ وجه من الوجوه. این رفیق ما خیلی روی نوشتنش کار کرده. اوستا شده. خب منم که نوبم باید تمرین کنم. بخاطر همین فکر کنم خیلی از اوسیامو از نو بسازم. میخوام اوسی هام جذاب باشن. نه طوری که نصف اوسیای ملت یک شکل با یک بک استوی خیلی غمگین که خانوادش طردش کردن و این الان سرد و خشن شده.

جان چه ریشی👇🏻

محتوا ندارم اوسی جدید تو ماگما ببینید #Sketch

جُدا از وقتِ فاقدِ حائذ اهمیتت و زندگی‌ِ خام‌ت که بی دغدغه و بدونِ مشغله‌‌های فکریِ مهم هست، چرا خط خطی های بی ارزشِ حاصل از ذهنِ بیمار و تازه‌به‌دوران‌رسیده‌ات باید یک دفتر و چند خودکار با ارزش رو هدر بده؟👇🏻

دوست خیالی که جهلی (گرچه شیرین) در دوران کودکی بود. رویای گرفتنِ اختلال شخصیت مرزی بگیری واقع‌گرایانه تره.👇🏻

ولی یک دوست خیالی داشتن خیلی جالبه ها لایک ایمجین یکی باشه که همیشه همراهت باشه و توی تصمیمگیریات کمکت کنه و نذاره حوصلت سربره و تو‌ باهاش بگیو بخندی و به چشم مردم یک سایکوی ترسناک بنظربیای که باید راجب رفتارشون باهات محتاط باشن

جالب میشد.👇🏻

بنظرتون علم یروز اونقدری پیشرفت میکنه که به فرمول و درنتیجه ترکیبات شیمیایی برسن که به واسطه اونا بشه به انواع و اقسامه امراض جالب برای یکمدت مشخص و قابل کنترل مبتلا شد؟