یه شخصیت تخیلی نمیتونه با یک انسان در دنیای واقعی مقایسه بشه کلا.

منو از اینجا بِبَریدم.

بعضی وقتا به خودم یا زندگیم فکر میکنم، تفکر عمیق و دقیق. و بعد انقدر از خشم و نارضایتی و بی‌انگیزه‌بودن و بی‌حوصلگی‌ برای زندگی و نظیر این احساسات پر میشم که اون لحظه نمیدونم دیوارو بزنم، خودمو بزنم، بقیه رو بزنم، فریاد بزنم، گریه کنم یا چی... . و تهش هیچکاری جز سکوت کردن و خیره‌شدن (به‌زاویه‌دیدم) انجام نمیدم. به این میگن سرکوب کردن احساسات و دفن کردن پیچیدگی‌های عاطفی در درون. طوری که جز بقیه، از خودمونم پنهان، و خودمون، خودمون رو گول بزنیم و فریب بدیم. چون هیچ کاری از دستمون برنمیاد. چون از این مسخره‌بازیا توی فیلم هاست که سرنوشتو تغییر میده یا زندگی بهتر میشه. ما فقط زنده‌ایم برای زندگی. و زندگیِ ما هرچقدر از دیگران بدتر باشه، یا غیرقابل‌تحمل باشه، بازم گزینه‌ای جز سوختن و ساختن نداریم روی میز. فوقش بتونیم با بیشتب فریب دادنِ خودمون، کمی از استراحت های کوتاهِ حینِ زیستن، لذت ببریم، اندکی خم بر لب بیاریم و خم بر ابرو نیاریم. هرچند سطری پیش، واضح گفتم، گرچه بنظر میرسه این آدم‌ها که دنبال فرصت های شادی‌آور هستن، شاد هستن، ولی این دسته از آدما انقدر توی نقشی که دارن ایفا‌ش میکنن فرو رفتن که دیگه خودشون هم یادشون نمیاد کدوم چهره‌شو نقابه. زندگی ما تعریف شده در سختی، درد، رقابت، قدرت‌طلبی، نقش و نقاب های دروغین، تظاهر، فریب دادن و فریب خوردن، سعی بر زیستن، تحمل و نادیده گرفتن درد های حقیقی،... . دیگه چی؟ نظر و عقیده‌ی شما راجب زندگی چیه؟ نه زندگی خودتون، یک دید نسبت به خودِ زندگی. حرف های منو تکذیب میکنید یا تایید؟ خوشحال میشم بفهمم نظرات و عقاید عضو های کانال رو که ممکنه در ذهن هریک از شما موضوعات و افکاری منحصر به فرد وجود داشته باشه. آیا کسی اینجا هست که حرف های منو خونده باشه و با تمام افکار و باورهام موافق بوده باشه؟ افکارتون رو به صورت ناشناس به منم برسونید، طولانی و پر جزئیات. خسته نمیشم، بلکه بشدت دوست دارم بخونم. عاشق خوندن‌م. منتظرم بزارید، ولی پیامتون رو هم بزارید: https://abzarek.ir/service-p/msg/4841635

کلا بحث و گفتگوی مورد‌علاقه‌م با عضو های کانال، قطعا یکیش در مورد همین موضوعات باور ها و دیدگاه ها راجب به یک موضوع کلی‌ه.