خب این الان دیالوگی کوتاه از ویلیام بود. موقعی که جانی با خشمِ نوجوانانه‌ش (هرچند فروخورده) نسبت به پدرش میگه "وقتی داشتم زیر چکمه‌هاتون زخمی میشدم و میمردم بازم احساس رضایت داشتید؟؟".

آره خلاصه. من گفته بودم ویلیام کنترلگره. ولی در کل نقش منفی‌ای نیست. واقعا هم منطقی و درسته حرفاش.

مخصوصا اینجا. به این فکر میکنم که منم اگه اطرافیانم بهم سرکوفت نمیزدن، الان چقدر حال به هم زن و ضعیف بودم. هرچند اینم اضافه میکنم آدم وقتی سرکوفت میخوره نمیدونه در آینده قوی تر میشه. پس اون دورانِ حالِ تو سری خوری خیلی دردناکه. مخصوصا چون اونموقع شخص نیازمند تر از آینده‌شه که این چیزا براش عادی شده و نسبت بهشون دیگه بی حسه.

_ خنده‌ای سرد و خشک ولی واقعی از گلوش میاد بیرون. "دوست نداشتن، جانی، با اطاعت کردن فرق داره." با دستش، به آرامی به سمت جانی اشاره می‌کند. "تو ممکنه از من خوشت نیاد، ولی باز هم ازم اطاعت می‌کنی. چون می‌دونی که این تنها گزینه‌ایه که داری." با همان نگاه ملایم و سرد، و در عین حال نرم و مهربان، اضافه می‌کند: "و این، یعنی تو هنوز سگِ کوچولوی منی." _

وادهل جانیه احمق بیچاره چقد تحقیر میشه بدبخت.

حالا خوبه خودم درواقع دارم تحقیرش میکنم با این پدری که براش ساختم

جانی تحمل کن فردا روز میای دست پدرتو میبوسی میگی بابا ممنون کتکم زدی که قوی بشم

وای محتوای کانال از کِی اینطوری شده؟ اوایل فقط ویدیو فور میزدم و نقاشی میفرستادم.

حس میکنم با فرستادن نوشته هام، اینجا خیلی مریض تر شده.

ترانه‌خونِ شبمو،