بعد الان که یادش افتادم به این فکر میکنم کسایی نظیر این بندخدا، واقعا تفکرات و زندگی عجیب یا شاید جالبی دارن. ولی هنوزم معتقدم وابستگی و پرستش کردنِ یک انسان، مزخرف و ضعفه خالصه. هرچند جالب، ولی فقط توی داستان ها. بخاطر همین هم چندین تا از اوسیام هستند که بعضیا رو اینطوری ستایش میکنن. هرچند من برای هرکدومشون دلیل منطقی گذاشتم نه که صرفا اونو خدا ببینن چون این چرته.

ولی من خودم شخصا نمیتونم اینو درک کنم. یعنی تصورشم می‌کنم اینطوریم که عمرا اگه من یک روزی کسی رو انقدر مورد تحسین و ستایش قرار بدم. (گرچه در دنیای ذهن و خیالبافی قطعا همچین اشخاص قابل ستایش و تحسین رو دارم.) نه که خودم به خودم مغرور باشم یا خودمو والا ببینم هه نبابا. من از سرتا پام ایراد میگیرم که یه‌وقت به خودم نبالم و فکر نکنم بی‌نقص و عالی‌م.

اما، جدی من توی زندگیم آدمی رو ندارم که انقدر تحسینش کنم. در حد ستایش کردنم که دیگه هیچی. ولی در حد تحسین هم آدم های (واقعیِ) کمی هستند. و اصلا نمیتونم هندل کنم که چطور اصلا یکی میتونه؟ انقدر آخه.؟؟؟

و خب از لحاظ جالبناک بودن و عجیب بودنش هم که گفتم و اینکه خودم چندتا از اوسی‌هام اینطورین، بخاطر دوتا نکته‌ست. اول اینکه میخواستم ویژگیِ ضعف و وابستگی در وجودشون تشدید بشه با این حرکت‌. دوم اینکه اینایی که یکی به اون یکی وابسته‌ن، زوج نیستن. چون اینکه یک فرد به فرد دیگه که حالا پارتنر و زید و هرچیزیش هست انقدر علاقه‌مند بشه که اونو یک آدم قابل پرستش ببینه حال به‌هم زنه. کلا نفرت دارم از زوج های توی دنیای واقعی که یکی به اون یکی‌شون خیلی خیلی وابسته‌ست و ستایشش میکنه. ولی توی دنیای ذهن، باز یکم میتونم تحمل کنم و فکر کنم خودمم دارم اوسی اینطوری. (ازشون بدم میاد در عین خوشم اومدن.) و آره. بخاطر این دوتا نکته من چند تا اوسی دارم که اینطورین. و همونطور که گفتم، زوج و عاشق نیستن و اون فردو بعنوان یک الگوی خیلی بی‌نقص میبینن فقط. همین.

باورم نمیشه بعد از مدت ها یک مداد جدید دارم.

آرتیست واقعی کسیه که با بی امکاناتی رشد کنه.💪🏻✊🏾✌️🤞🤌🏻

کم خوابیدم چیزیم نیست.

تازه نوک مداد نوکی هم دارم الان.💸💸💸✌️✌️✌️

هانس قرمز آبی. #Art #Oc

هانس برفکِ‌تلوزیونی: #Art #Oc